เข้าสู่ระบบผ่าน

ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 247

บ้านใหม่ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง มีให้อ่านแล้วบน Narraverseอ่านต่อได้ที่เว็บไซต์ใหม่ของเรา: หน้าอ่านสะอาดตา โหลดเร็วขึ้น และมีตอนล่าสุดครบอ่านบน Narraverse

“เรื่องนี้ไม่ใช่ข้าเพียงคนเดียวที่ได้ยิน ซวงซวงก็ได้ยินเช่นกัน ตอนนี้พวกเขาน่าจะไปแล้ว”

สีหน้าของสวีเฮ่ออันเปลี่ยนไปทันที “อะไรนะ?”

ทันใดนั้น สวีเฮ่ออันก็ไม่สนใจจะพูดอะไรอีก รีบเร่งตรงไปยังตระกูลซ่งทันที

เรื่องที่อวิ๋นเฉิงเจ๋อถูกลอบโจมตีในวันนี้ อาจเกี่ยวข้องกับตระกูลฉิน ฉินซวงซวงมีเรื่องบาดหมางกับซ่งรั่วเจินอยู่ก่อนแล้ว หากคืนนี้จับโอกาสได้ ไม่รู้เลยว่าพรุ่งนี้จะเกิดข่าวลืออะไรขึ้นบ้าง

......

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูจวนตระกูลซ่งดังสนั่น ผู้คุ้มกันเปิดประตูออก มองไปที่กลุ่มของไป๋จวิ้นอวี่ด้วยความประหลาดใจ

“พวกเราต้องการพบซ่งรั่วเจิน! รีบให้พวกเราเข้าไปเดี๋ยวนี้!”

ไป๋จวิ้นอวี่ร้อนรนจนทนไม่ไหว หากไม่รีบจัดการเรื่องนี้โดยเร็ว เกรงว่าพวกเขาจะไม่สามารถรักษาชีวิตของตนเองไว้ได้แล้ว!

บ่าวในจวนตระกูลซ่งมองหน้ากัน ก่อนจะนึกถึงคำสั่งที่แม่นางของพวกเขาเคยสั่งไว้ จึงไม่ขัดขวาง

ทว่าทันทีที่ไป๋จวิ้นอวี่และกลุ่มคนเข้ามาในจวนตระกูลซ่งได้ไม่นาน ไป๋จื่อมู่และไป๋เฉิงหงก็ได้ข่าวและรีบตามมาทันที

พวกเขาไม่คาดคิดว่าไป๋จวิ้นอวี่และคนอื่น ๆ จะก่อเรื่องเช่นนี้ กลุ่มคนมากมายมาบุกจวนตระกูลซ่งในยามค่ำคืน นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน?

ในเรือนที่สว่างไสว หลิ่วหรูเยียนและคนอื่น ๆ ได้ยินเรื่องราวนี้จากปากของซ่งรั่วเจินมาก่อนแล้ว แต่เมื่อได้เห็นสภาพซีดเผือดและดวงตาที่ว่างเปล่าของหลี่ว์เหวินซิ่วแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจ

นี่คือจุดจบของผู้ที่ก่อกรรมไว้กระนั้นหรือ?

ช่างน่ากลัวเหลือเกิน...

“ซ่งฮูหยิน ต้องขออภัยที่มารบกวนในวันนี้”

ไป๋เฉิงหงกล่าวด้วยสีหน้าสำนึกผิด การมาเยือนในยามวิกาลเช่นนี้ไม่เหมาะสมอยู่แล้ว ยิ่งไม่ได้ส่งเทียบเชิญล่วงหน้าก็ยิ่งไม่ควรบุกเข้ามาในจวนด้วยความเร่งรีบเช่นนี้

“ไป๋ฮูหยิน ข้าเคยบอกท่านแล้ว หากไม่แก้ไขในคืนนั้น ภายในสามวันท่านจะต้องตายอย่างแน่นอน”

“ตอนนี้แม้ว่าท่านจะมาขอร้องข้าก็ไร้ประโยชน์ ชะตาของท่านได้ถูกกำหนดไว้แล้ว ท่านไม่มีทางรอด”

แววตาของซ่งรั่วเจินเย็นชา ก่อกรรมทำชั่วไว้มากมายเช่นนี้ ได้รับผลกรรมก็เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว

คนที่ทำบาปหนักเช่นนี้ สมควรตายมากกว่าจะช่วยเหลือ

ไป๋จวิ้นอวี่หน้าซีดเผือด “เป็นไปได้อย่างไร? ไม่ว่าเจ้าต้องการสิ่งใด พวกเราจะทำให้ทุกอย่าง ขอเพียงเจ้าช่วยชีวิตท่านแม่ข้า!”

ซ่งรั่วเจินมองหลี่ว์เหวินซิ่วที่ยังไม่สำนึก ก่อนจะค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้และจับมือของนางขึ้น

นางเพียงใช้ปลายนิ้ววาดยันต์ลงบนฝ่ามือของหลี่ว์เหวินซิ่ว จากนั้นทุกคนก็เห็นแสงวาบหนึ่งหายไปอย่างรวดเร็ว และทันใดนั้น บนฝ่ามือของหลี่ว์เหวินซิ่วก็ปรากฏเส้นดำคดเคี้ยวขึ้นมา

“เห็นเส้นนี้หรือไม่? เมื่อมันไต่ถึงปลายนิ้ว นั่นคือวันที่ท่านจะสิ้นชีวิต!”

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง