“เรื่องนี้ไม่ใช่ข้าเพียงคนเดียวที่ได้ยิน ซวงซวงก็ได้ยินเช่นกัน ตอนนี้พวกเขาน่าจะไปแล้ว”
สีหน้าของสวีเฮ่ออันเปลี่ยนไปทันที “อะไรนะ?”
ทันใดนั้น สวีเฮ่ออันก็ไม่สนใจจะพูดอะไรอีก รีบเร่งตรงไปยังตระกูลซ่งทันที
เรื่องที่อวิ๋นเฉิงเจ๋อถูกลอบโจมตีในวันนี้ อาจเกี่ยวข้องกับตระกูลฉิน ฉินซวงซวงมีเรื่องบาดหมางกับซ่งรั่วเจินอยู่ก่อนแล้ว หากคืนนี้จับโอกาสได้ ไม่รู้เลยว่าพรุ่งนี้จะเกิดข่าวลืออะไรขึ้นบ้าง
......
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูจวนตระกูลซ่งดังสนั่น ผู้คุ้มกันเปิดประตูออก มองไปที่กลุ่มของไป๋จวิ้นอวี่ด้วยความประหลาดใจ
“พวกเราต้องการพบซ่งรั่วเจิน! รีบให้พวกเราเข้าไปเดี๋ยวนี้!”
ไป๋จวิ้นอวี่ร้อนรนจนทนไม่ไหว หากไม่รีบจัดการเรื่องนี้โดยเร็ว เกรงว่าพวกเขาจะไม่สามารถรักษาชีวิตของตนเองไว้ได้แล้ว!
บ่าวในจวนตระกูลซ่งมองหน้ากัน ก่อนจะนึกถึงคำสั่งที่แม่นางของพวกเขาเคยสั่งไว้ จึงไม่ขัดขวาง
ทว่าทันทีที่ไป๋จวิ้นอวี่และกลุ่มคนเข้ามาในจวนตระกูลซ่งได้ไม่นาน ไป๋จื่อมู่และไป๋เฉิงหงก็ได้ข่าวและรีบตามมาทันที
พวกเขาไม่คาดคิดว่าไป๋จวิ้นอวี่และคนอื่น ๆ จะก่อเรื่องเช่นนี้ กลุ่มคนมากมายมาบุกจวนตระกูลซ่งในยามค่ำคืน นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน?
ในเรือนที่สว่างไสว หลิ่วหรูเยียนและคนอื่น ๆ ได้ยินเรื่องราวนี้จากปากของซ่งรั่วเจินมาก่อนแล้ว แต่เมื่อได้เห็นสภาพซีดเผือดและดวงตาที่ว่างเปล่าของหลี่ว์เหวินซิ่วแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจ
นี่คือจุดจบของผู้ที่ก่อกรรมไว้กระนั้นหรือ?
ช่างน่ากลัวเหลือเกิน...
“ซ่งฮูหยิน ต้องขออภัยที่มารบกวนในวันนี้”
ไป๋เฉิงหงกล่าวด้วยสีหน้าสำนึกผิด การมาเยือนในยามวิกาลเช่นนี้ไม่เหมาะสมอยู่แล้ว ยิ่งไม่ได้ส่งเทียบเชิญล่วงหน้าก็ยิ่งไม่ควรบุกเข้ามาในจวนด้วยความเร่งรีบเช่นนี้
“ไป๋ฮูหยิน ข้าเคยบอกท่านแล้ว หากไม่แก้ไขในคืนนั้น ภายในสามวันท่านจะต้องตายอย่างแน่นอน”
“ตอนนี้แม้ว่าท่านจะมาขอร้องข้าก็ไร้ประโยชน์ ชะตาของท่านได้ถูกกำหนดไว้แล้ว ท่านไม่มีทางรอด”
แววตาของซ่งรั่วเจินเย็นชา ก่อกรรมทำชั่วไว้มากมายเช่นนี้ ได้รับผลกรรมก็เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว
คนที่ทำบาปหนักเช่นนี้ สมควรตายมากกว่าจะช่วยเหลือ
ไป๋จวิ้นอวี่หน้าซีดเผือด “เป็นไปได้อย่างไร? ไม่ว่าเจ้าต้องการสิ่งใด พวกเราจะทำให้ทุกอย่าง ขอเพียงเจ้าช่วยชีวิตท่านแม่ข้า!”
ซ่งรั่วเจินมองหลี่ว์เหวินซิ่วที่ยังไม่สำนึก ก่อนจะค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้และจับมือของนางขึ้น
นางเพียงใช้ปลายนิ้ววาดยันต์ลงบนฝ่ามือของหลี่ว์เหวินซิ่ว จากนั้นทุกคนก็เห็นแสงวาบหนึ่งหายไปอย่างรวดเร็ว และทันใดนั้น บนฝ่ามือของหลี่ว์เหวินซิ่วก็ปรากฏเส้นดำคดเคี้ยวขึ้นมา
“เห็นเส้นนี้หรือไม่? เมื่อมันไต่ถึงปลายนิ้ว นั่นคือวันที่ท่านจะสิ้นชีวิต!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...