ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 253

ด้วยเหตุนี้ พวกหลิ่วหรูเยียนก็ได้เห็นซ่งจืออวี้ที่เพิ่งจากไปวกกลับมาอีกครั้ง จึงถามด้วยสีหน้าสงสัย “จืออวี้ ไยเจ้าจึงกลับมาแล้วเล่า?”

“ท่านแม่ ท่านอ๋องบอกว่าไม่เป็นไรขอรับ” ซ่งจืออวี้ว่าแล้วก็เดินไปถึงข้างกายหลิ่วหรูเยียน ลดเสียงบอกต้นสายปลายเหตุทั้งหมดแก่มารดา

หลิ่วหรูเยียน “...”

“ไป๋โหว ลูกสาวข้าได้ทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยเหลือไป๋ฮูหยินแล้ว เมื่อครู่ท่านก็เห็นแล้ว ตอนนี้พวกข้าอับจนปัญญาจริงๆ รีบพาไป๋ฮูหยินกลับไปเถิดเจ้าค่ะ” หลิ่วหรูเยียนกล่าว

ไป๋เฉิงหงยังคงมีท่าทางแบบคนที่ได้รับความสะเทือนใจใหญ่หลวง จนได้ยินคำกระตุ้นเตือนนี้จึงได้สติคืนมา เขาพยักหน้าติดต่อกัน

“วันนี้มารบกวนที่จวนพวกท่าน ข้าทำไม่เหมาะสมเอง วันหลังจะมาเยือนเพื่อขออภัยอีกครั้ง ขอตัว”

ไป๋จวิ้นอวี่และไป๋จวิ้นเทามองดูใบหน้าซีดเผือดของมารดา แม้จะรู้สึกไม่ยินยอมพร้อมใจ แต่ซ่งรั่วเจินเป็นลมไปแล้ว เห็นทีคงอับจนหนทางจริงๆ จึงทำได้เพียงจากไปพร้อมกัน...

ในเวลาเดียวกัน หลินจือเยว่และฉินซวงซวงก็มาถึงประตูจวนสกุลซ่งแล้ว

“ซวงซวง เจ้าจะต้องได้ยินผิดไปเป็นแน่ เหตุใดฉู่อ๋องจะต้องมาหาซ่งรั่วเจินกลางดึกด้วย?”

หลินจือเยว่ย่นคิ้ว ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้ ฉู่อ๋องไม่มีทางต้องตาซ่งรั่วเจินได้เลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการนัดพบกลางราตรี

“ท่านพี่ ข้าไม่ได้โกหกท่าน วันนี้ไม่ได้มีแค่ข้า เซียงหนิงก็ได้ยินเหมือนกัน”

“เดิมทีเรื่องนี้ไม่เกี่ยวอันใดกับข้า ข้าเองก็ไม่ได้อยากเข้ามายุ่ง แต่ท่านก็รู้ว่าเซียงหนิงชื่นชอบคุณชายสวีมาโดยตลอด แต่คุณชายสวีกลับมีใจให้ซ่งรั่วเจิน”

“ถ้านางคบหากับคุณชายสวีอย่างจริงใจก็แล้วไปเถอะ แต่นางกลับทำตัวไม่ชัดเจนกับคุณชายสวี อีกด้านก็ไปยั่วยวนฉู่อ๋อง ที่ข้ามาคืนนี้ก็เพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมให้เซียงหนิงเจ้าค่ะ”

หว่างคิ้วของฉินซวงซวงฉายแววอับจนปัญญา แลดูโกรธแค้นแทนเหอเซียงหนิงอยู่หลายส่วน

ดวงตาสวีเฮ่ออันฉายแววประหลาดใจ “แม่นางซ่งเป็นลมหรือ?”

“เป็นลมอะไรกัน? ถ้าเป็นลมจริง ตอนนี้ก็ควรส่งเข้าจวนสิ แต่ฉู่อ๋องกลับอุ้มนางออกไปข้างนอก เห็นได้ชัดว่า ว่า...”

เหอเซียงหนิงว่าแล้วก็แสร้งทำหน้าแดง ราวกับว่าอับอายเกินกว่าจะกล่าวถ้อยคำที่เหลือออกมา

แต่นางไม่ทันได้เอ่ยปาก ฉินซวงซวงก็กระโดดออกมาชี้นิ้วอย่างโมโหเป็นฟืนเป็นไฟเสียก่อน

“ซ่งรั่วเจิน เจ้าเป็นสตรีที่ยังไม่ออกเรือนคนหนึ่ง แต่กลับถลาเข้าซบอกผู้ชายกลางดึกกลางดื่นแบบนี้ เจ้ายังมียางอายอยู่หรือไม่?”

ฉินซวงซวงมีสีหน้าโกรธเกรี้ยว หางตาเหลือบเห็นเหอเซียงหนิงและสวีเฮ่ออันที่เร่งรุดมาแต่แรกจึงกล่าวเสียงเกรี้ยวกราด

“ข้าได้ยินว่าเจ้าอยากหมั้นกับคุณชายสวี ตอนนี้พอเห็นฉู่อ๋องก็คิดจะอาจเอื้อมเบื้องสูง เป็นคนไฉนจึงทำตัวเช่นนี้?”