“จือเยว่ ข้าเองก็ถูกเซียงหนิงโกหกเหมือนกัน นางบอกว่าซ่งรั่วเจินหมั้นหมายกับคุณชายสวีแล้ว แต่ยังไปรบเร้าพัวพันฉู่อ๋อง”
“ข้าไม่อยากให้พวกเขาถูกซ่งรั่วเจินปั่นหัวถึงได้ทำแบบนี้!”
ฉินซวงซวงจ้องเหอเซียงหนิงอย่างโกรธเคือง “ข้าคิดไม่ถึงเลยว่าสิ่งที่เจ้าพูดก่อนหน้านี้ล้วนแต่เป็นการโกหกข้า ทำร้ายข้าแบบนี้ เจ้าได้ประโยชน์อะไรงั้นรึ?”
เหอเซียงหนิงตกใจจนอึ้งงัน เรื่องที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยงก่อนหน้านี้ทำให้นางตกใจจนไม่กล้าออกจากบ้านไปพักใหญ่ วันนี้จึงพาสวีเฮ่ออันมาดูโฉมหน้าที่แท้จริงของซ่งรั่วเจินโดยเฉพาะ
เดิมนั้นแค่อยากมองจากไกลๆ ก็พอแล้ว แต่ตอนที่นางมาถึง พวกฉินซวงซวงก็เผชิญหน้ากับฉู่อ๋องไปแล้ว เรื่องราวถึงได้ลุกลามบานปลายมาถึงขั้นนี้
“เรื่องนี้จะโทษข้าได้อย่างไร? ข้าแค่บอกว่าแม่นางซ่งกับฉู่อ๋องมีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดาต่อกัน ข้าเป็นใครกันถึงจะกล้ามาจับผิดฉู่อ๋อง?”
เหอเซียงหนิงคุกเข่าลงอย่างหวาดกลัว “ฉู่อ๋องทรงปรีชา ต่อให้ข้ากินดีหมีหัวใจเสือมาก็ไม่กล้าทำเช่นนี้หรอกเพคะ!”
เห็นเหอเซียงหนิงโยนความผิดทั้งหมดมาให้ตัวเอง ฉินซวงซวงก็โกรธแค้นจนสุดจะระงับ
“เป็นเพราะเจ้าชอบคุณชายสวีเองชัดๆ พอรู้ว่าคุณชายสวีจะหมั้นหมายก็โศกเศร้าเสียใจ ยังพูดว่าซ่งรั่วเจินเป็นผู้หญิงหลายใจ”
“ด้านหนึ่งมีความสัมพันธ์คลุมเครือกับคุณชายสวี ด้านหนึ่งก็มายั่วยวนฉู่อ๋อง ข้าถึงได้ยอมช่วยเหลือเจ้าเพราะเห็นแก่ความเป็นสหายกัน ตอนนี้เจ้ากลับคิดจะปัดความรับผิดชอบ?”
“เจ้าฝันไปเถอะ!”
“เจ้าไม่ต้องแก้ตัว ลูกสาวข้าจะเป็นอย่างไรก็ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเจ้า จำเป็นต้องให้พวกเจ้ามาชี้นิ้วสั่งสอนด้วยรึ?”
หลิ่วหรูเยียนสีหน้าเขียวคล้ำ สองคนนี้เกาะติดเจินเอ๋อร์เหมือนกอเอี๊ยะหนังสุนัข[1]อย่างไรอย่างนั้น สะบัดอย่างไรก็ไม่หลุด!
ซ่งจืออวี้แค่นเสียงเย็นชา “น่าขันจริงๆ เมื่อก่อนตอนที่น้องสาวข้ามีพันธะหมั้นหมายกับหลินจือเยว่ เจ้าก็เอาแต่จับจ้องนาง”
“บัดนี้เจ้าได้แต่งงานกับหลินจือเยว่สมใจแล้วยังไม่ยอมรามือ คงไม่ใช่ว่าตอนนี้เขาตกต่ำลงจึงเริ่มขวนขวายหาชายอื่นหรอกนะ?”
“ต่อให้เป็นเช่นนั้นจริง ทั้งเมืองหลวงก็มีบุรุษมากมาย เจ้าไม่จำเป็นต้องมาคอยจับตามองน้องสาวข้าคนเดียว หรือว่าผู้ชายของคนอื่นหอมหวานเป็นพิเศษอย่างนั้นรึ”
แววตาซ่งจืออวี้เต็มไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ “อายุน้อยแค่นี้ ทำไมถึงชอบทำตัวเหมือนหญิงรับใช้แก่ๆ ว่างจัดจนมาเที่ยวจับชู้แบบนี้ มิสู้เอาเวลาไปคุมเข้มพี่ชายของเจ้าดีกว่า ไม่แน่ว่าสหายข้างกายเขาอาจถูกสวมเขาจนครบแล้วก็เป็นได้ ถึงตอนนั้นเชื้อสายตระกูลฉินคงได้มั่วไปหมดแน่!”
สีหน้าฉินซวงซวงบัดเดี๋ยวซีดขาวบัดเดี๋ยวเขียวคล้ำ ทำได้เพียงมองไปทางฉู่จวินถิง
“ฉู่อ๋อง หม่อมฉันกลัวว่าท่านจะถูกซ่งรั่วเจินหลอกลวงจริงๆ นะเพคะถึงได้มาเตือนด้วยความหวังดี ไม่มีเจตนาร้ายเลยนะเพคะ!”
ทว่าฉู่จวินถิงคร้านจะชายตาแลนางแม้ชั่วขณะเดียว
“ลากออกไปตบปาก!”
สิ้นเสียงออกคำสั่ง อวิ๋นหยางก็ก้าวเข้ามา ขณะกำลังจะลงมือ แม่นมหยางข้างกายหลิ่วหรูเยียนก็ก้าวออกมากล่าวว่า
-----------------------------------------------
[1] กอเอี๊ยะหนังสุนัข หมายถึง คนที่ตามติดแจ สลัดอย่างไรก็ไม่หลุด

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...