ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 296

“ฉินเซี่ยงเหิงสอบผ่านจริง!”

ทันใดนั้น เสียงอุทานอย่างตกตะลึงดังออกจากกลุ่มคนระลอกหนึ่ง จากนั้นก็คือเสียงชื่นชม

“ฉินเซี่ยงเหิงช่างมีพรสวรรค์โดยแท้ ก่อนนี้คิดว่าเรียงความที่ทุกคนต่างพากันพูดถึงล้วนเป็นเขาขโมยซ่งอี้อันมา บัดนี้มองดูแล้วมิเป็นเช่นนั้น”

ได้ยินเสียงทางด้านหน้า ใบหน้าฉินเซี่ยงเหิงเผยรอยยิ้มลำพองใจ เขาก็รู้ครั้งนี้อันดับหนึ่งจะต้องเป็นเขา!

“เห็นแล้วหรือไม่? อันดับหนึ่งเป็นของข้า ข้ายังต้องทำร้ายอวิ๋นเฉิงเจ๋ออีกหรือ?”

สีหน้าอวิ๋นเฉิงเจ๋อตึงเครียด เขาถามนักเรียนภายในสำนักศึกษาหลวงส่วนใหญ่ด้วยตนเอง ทำให้เขายอมเชื่อได้ก็คือซ่งอี้อัน

ส่วนฉินเซี่ยงเหิง เขากลับไม่เห็นอยู่ในสายตา เรียงความก่อนหน้านี้เพียงได้ฟังก็รู้ได้ว่าขโมยซ่งอี้อันมา ทว่าบัดนี้ฉินเซี่ยงเหิงถึงขั้นสามารถได้เป็นอันดับหนึ่งของการสอบฤดูใบไม้ผลิ ชวนให้คนสงสัยโดยแท้

จ้าวซูหว่านได้ยินว่าฉินเซี่ยงเหิงถึงขั้นได้อันดับหนึ่ง ใบหน้าเผยแววปลื้มปีติดีใจอย่างมาก

แม้พูดว่าบัดนี้นางเป็นเพียงอนุคนหนึ่ง แต่ขอเพียงฉินเซี่ยงเหิงได้เป็นอันดับหนึ่ง ภายภายหน้ากลายเป็นขุนนาง ก็พิสูจน์ได้ว่านางมิได้เลือกผิดไป

หลังสร้างความอับอายให้ครอบครัว ทุกคนล้วนไม่สนใจใยดีนาง ทว่าบัดนี้ทั้งหมดเปลี่ยนไปแล้ว!

บังเอิญเกิดเรื่องกับอวิ๋นซีหว่านพอดี ก็ไม่รู้ว่าการแต่งงานนี้จะสำเร็จหรือไม่ หากนางคลอดบุตรชาย ไม่แน่ว่ายังมีความหวังลูกได้ดีแม่ได้หน้า

“ฉินเซี่ยงเหิง เจ้าดีใจตอนนี้ไม่เร็วเกินไปหน่อยหรือ?”

ซ่งรั่วเจินเลิกคิ้ว “พวกเขาเพียงพูดว่าเจ้ามีชื่อติดอยู่บนกระดาน มิได้พูดว่าเจ้าเป็นอันดับหนึ่ง หากอีกเดี๋ยวไม่ใช่ขึ้นมา ยังมิใช่เจ้าภูมิใจโดยเสียเปล่าหรอกรึ?”

รอยยิ้มฉินเซี่ยงเหิงแข็งค้างในทันใด สีหน้าเห็นชัดว่าอารมณ์ไม่ดี “หากข้ามิใช่อันดับหนึ่ง พวกเขายังจะพูดถึงข้าอีกกระนั้นหรือ?”

“เจ้ากอดความคิดเพ้อฝันสุดท้ายเอาไว้เถอะ ฟังให้ดี พวกเขาพูดชื่อซ่งอี้อันหรือไม่?”

“ที่ผ่านมาเป็นข้าไม่ยินดีแย่งชิงความโดดเด่นกับเขา บัดนี้...”

“พี่รอง ท่านยอดเยี่ยมเหลือเกิน!” ซ่งจืออวี้ตื่นเต้นขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “ข้าก็รู้เพียงท่านลงมือ คนอื่นล้วนมิใช่คู่ต่อสู้ของท่าน!”

“พี่รอง ยินดีกับท่าน ท่านแม่รู้ข่าวจะต้องดีใจมากแน่!”

รอยยิ้มเกลื่อนหน้าซ่งรั่วเจิน รู้สึกเลื่อมใสภายในใจอย่างสุดระงับ

เป็นดังคาด ซ่งอี้อันในต้นฉบับมิได้เข้าร่วมการสอบฤดูใบไม้ผลิ นี่ถึงปล่อยให้ฉินเซี่ยงเหิงสบโอกาส

ขอเพียงเขาเข้าร่วม ต่อให้ฉินเซี่ยงเหิงขโมยเรียงความของเขาไปก็ไร้ประโยชน์

“ญาติผู้พี่ ท่านได้อันดับที่สอง!”

อวิ๋นเนี่ยนชูจูงมืออวิ๋นเฉิงเจ๋ออย่างตื่นเต้น ใบหน้าเปี่ยมความปีติยินดี “ญาติผู้พี่ ท่านเก่งมาก ข้าก็รู้อยู่แล้วท่านจะต้องทำได้!”