ฉินเซี่ยงเหิงคิดคำแก้ตัวไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ตรงข้ามกันเรื่องนี้เป็นการตัดสินใจของฉินซวงซวงและอวิ๋นซีหว่าน เขาไม่ได้เข้าร่วมด้วยเสียหน่อย
บัดนี้ถูกเปิดเผยแล้ว ทั้งหมดสามารถโยนไว้ที่สกุลอวิ๋นได้ คิดใช้เรื่องนี้ทำลายชื่อเสียงของเขา นั่นเป็นไปไม่ได้!
“ข้าได้ยินมาว่าพวกเจ้าบ้านใหญ่สกุลอวิ๋นรังแกบ้านรองมาโดยตลอด อวิ๋นซีหว่านถูกเจ้ารังแกไปทุกจุด นี่ถึงทำให้เกิดความแค้นภายในใจ อยากทำให้อวิ๋นเฉิงเจ๋อมาเข้าร่วมการสอบฤดูใบไม้ผลิไม่ได้”
“ข้าว่าพวกเจ้าต่างหากต้องทบทวนตนเองให้ดี กลัวเพียงคานบนเอียงคานล่างก็จะเอียงไปด้วย!”
“หากมิใช่พวกเจ้าบีบคั้นจนเกินไป อวิ๋นซีหว่านก็คงไม่กระโจนเข้าหาข้าทันทีที่ได้พบ!”
“หากมิใช่เพราะข้าไร้ความสามารถ พวกเจ้าสกุลอวิ๋นใช้ข้ออ้างพูดว่าข้าและนางใกล้ชิดกันต่อหน้าธารกำนัลเพื่อบังคับข้าให้รับผิดชอบนาง เดิมทีข้าก็ไม่มีวันยอมรับการแต่งงานครั้งนี้!”
“สตรีที่กระตือรือร้นจะเสนอตัวเข้ามา คิดจริงหรือว่าข้าฉินเซี่ยงเหิงจะชมชอบ?”
ฉินเซี่ยงเหิงยิ่งพูดก็ยิ่งลำพองใจ เดิมทีนี่ก็เป็นความจริง!
ต่อให้เขามิได้อันดับหนึ่ง อันดับสามก็มีอนาคตรุ่งโรจน์ สกุลอวิ๋นสามารถมีเขยเช่นนี้ได้ก็สมควรลอบยิ้มแล้ว อวิ๋นเนี่ยนชูทั้งสองคนยังขวัญกล้ามาถามไล่เรียงเขา นับเป็นตัวอะไรกัน!
“ข้ายอมแต่งกับนาง พวกเจ้าสกุลอวิ๋นก็สมควรจุดธูปสูงขอบคุณแล้ว บัดนี้ยังมาหาเรื่องข้า สตรีจิตใจดุจอสรพิษพรรค์นี้ ข้าเองก็ไม่อยากได้แล้ว!”
“การแต่งงานนี้ ก็ให้จบลงตรงนี้แล้วกัน!”
อวิ๋นเนี่ยนชูคิดไม่ถึงฉินเซี่ยงเหิงจะเลวร้ายจนถึงที่สุดเช่นนี้ ตอนนี้ถึงขั้นยังสวมความผิดทั้งหมดลงบนศีรษะพวกเขา เกิดโทสะขึ้นภายในใจระลอกหนึ่ง
“ฉินเซี่ยงเหิง เจ้ายังเป็นบุรุษอยู่หรือไม่? อวิ๋นซีหว่านยอมตกนรกเพื่อเจ้า เจ้ากลับข้ามแม่น้ำแล้วก็รื้อสะพานกระนั้นรึ?”
“อวิ๋นซีหว่านจิตใจโหดเหี้ยม เป็นพวกเจ้าพูดเอง แม้แต่ญาติผู้พี่ในครอบครัวก็สามารถลงมือได้ หรือว่าข้าไม่กลัวภายภาคหน้านางจะลงมือกับข้าอย่างอำมหิตกระนั้นหรือ?”
“ยิ่งไปกว่านั้น มีญาติเฉกเช่นพวกเจ้า ใครเข้าใกล้คนนั้นก็ดวงซวย!”
เจ้าเมืองของศาลาว่าการซุ่นเทียนเองก็อยู่ทางด้านข้าง เดิมทียังแปลกใจที่ฉู่อ๋องพาอวิ๋นซีหว่านมาที่นี่ บัดนี้นับว่าเข้าใจแล้ว
“ท่านอ๋อง หม่อมฉันจะพูดความจริงทั้งหมดเพคะ”
อวิ๋นซีหว่านกำหมัดแน่น นางตรากตรำอยู่ภายในคุก เฝ้าคิดถึงฉินเซี่ยงเหิง
เดิมทีรอฉินเซี่ยงเหิงสอบติด ถึงตอนนั้นจะมารับนางกลับไปอย่างสง่าผ่าเผย กลับไม่คาดคิดนางเสียสละมากเพียงนั้น ฉินเซี่ยงเหิงกลับพูดว่านางเป็นนังแพศยาต่อหน้าคนมากเพียงนี้!
มีสิทธิ์อะไร!
“ฉินเซี่ยงเหิง ข้าจะฆ่าเจ้า!”
อวิ๋นซีหว่านโมโหถลันขึ้นไปข้างหน้า เส้นเลือดฝอยภายในดวงตาเปี่ยมความดุดันคับแค้นใจ นิ้วทั้งห้าข่วนใบหน้าฉินเซี่ยงเหิงอย่างแรงจนเป็นรอยเลือด!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...