ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 308

“แม่นางซ่ง คุณหนูบ้านข้าไม่มีวันผลักคุณหนูเถียนเป็นอันขาดเจ้าค่ะ ตอนนั้นบ่าวอยู่ด้านข้างล้วนเห็นความจริง นางต้องการช่วยคน!”

ชุนหลานร้อนใจแทนคุณหนูของตน “คุณหนูเถียนไร้ยางอายเกินไปแล้ว เหตุใดหาเรื่องกลับได้เล่า?”

ใบหน้าเล็กของหร่วนเนี่ยนถังเผือดซีดคิ้วขมวดแน่น สายตากลับมุ่งมั่น “ข้ามิได้ผลักนาง เป็นพวกเขาปรักปรำข้า”

“ไม่ต้องร้อนใจ พวกเราออกไปดูก่อนเถอะ”

ซ่งรั่วเจินเห็นหร่วนเนี่ยนถังมองดูแล้วแม้อ่อนแอบอบบาง แต่เผชิญหน้ากับเรื่องพรรค์นี้กลับไม่ว้าวุ่นรับมือไม่ทัน ก็รู้ว่านางเองก็เป็นคนมีความคิดคนหนึ่ง

หลังทั้งสองมาถึงด้านนอก เถียนเจียวเจียวก็โวยวายตั้งแต่แรกแล้ว

“เดิมทีข้าก็ยืนอยู่ที่นี่ดีๆ ปรากฏว่าแม่นางหร่วนเดินเข้ามาและผลักข้าลงไปอย่างกะทันหัน ครู่ต่อมาข้าจึงจับแขนเสื้อนางไว้ นี่ถึงลากนางลงไปพร้อมกัน”

เถียนเจียวเจียวแสร้งเสียใจบีบน้ำตา “พวกท่านเป็นเมื่อครู่ข้าจงใจ ข้ายอมรับข้าโมโหจริง แต่นางผลักข้าตกน้ำท่ามกลางทุกคน อยากให้ข้ากลายเป็นตัวตลกของคนมากเพียงนี้ หรือข้าจะยังไม่โมโหได้อีก?”

เพราะเรื่องก่อนหน้านี้ทุกคนจึงดูเบาเถียนเจียวเจียว บัดนี้เห็นนางเล่าเรื่องออกมา คำตำหนิจึงมิได้หลุดออกจากปาก

“ก่อนนี้ข้าเห็นแม่นางหร่วนและแม่นางเถียนฉุดดึงกันจริง แต่ก็ไม่รู้ตกลงเกิดเรื่องใดขึ้น”

“ได้ยินมาว่าหร่วนเนี่ยนถังและเถียนเจียวเจียวมีความสัมพันธ์ไม่ดีนัก แต่ก็ไม่ถึงขั้นให้ทำร้ายคนหรอกกระมัง?”

“เรื่องพรรค์นี้ใครพูดได้เล่า? รู้หน้าไม่รู้ใจ ก่อนนี้ทุกคนเองก็ต่างพากันชื่นชมสวี่ชิงเหมยของบ้านรองสกุลต่งว่าเป็นคนอ่อนโยนมีเมตตามิใช่หรือ? ลงท้ายมีจิตใจดุจอสรพิษเยี่ยงไร?”

เถียนเจียวเจียวเห็นทุกคนเชื่อคำพูดนาง รู้สึกภาคภูมิใจภายในใจขึ้นมาระลอกหนึ่ง คนอื่นไม่รู้ ภายในใจนางกลับรู้ชัด!

เห็นได้ชัดว่าหร่วนเนี่ยนถังชอบซ่งอี้อัน!

“เถียนเจียวเจียว ข้ามิได้ผลักเจ้า แต่ข้าเห็นเจ้ากำลังจะตกน้ำนี่ถึงยื่นมือออกไปช่วยดึงเจ้า”

หร่วนเนี่ยนถังเดินออกมา ใบหน้างดงามพริ้มเพราเจือความขุ่นเคือง นางทำความเคารพหลิ่วหรูเยียนอย่างเคารพนบนอบ นี่ถึงพูดว่า

“แม้ข้าและเถียนเจียวเจียวมีความสัมพันธ์ไม่ดี แต่ระยะอันใกล้นี้ไม่เคยเกิดความบาดหมางกัน ยิ่งไม่มีวันลงมือภายในงานเลี้ยงของสกุลซ่ง”

“ข้าขอสาบานด้วยชื่อของจวนไท่ซือ ข้าไม่มีวันทำเรื่องพรรค์นี้!”

เทียบกับข้อกล่าวหาของเถียนเจียวเจียวแล้ว หร่วนเนี่ยนถังไม่ทำตัวสูงส่งแต่ก็ไม่ทำตัวต่ำต้อย เพียงหนึ่งประโยคก็ทำให้คนเชื่อได้แล้ว

“เจ้าพูดว่าไม่ก็ไม่แล้วหรือ? ใครในที่เกิดเหตุสามารถพิสูจน์ได้บ้างเล่า?” เถียนเจียวเจียวพูดอย่างไม่พอใจ

“นั่นมีใครสามารถพิสูจน์ได้ว่าเจ้าพูดความจริง? แน่นอน เว้นเสียแต่เถียนจื่ออี๋ นางเป็นพี่สาวของเจ้า ย่อมต้องช่วยเจ้าพูด”