ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 326

ถ้อยคำนี้โดนใจถังเสวี่ยหนิงพอดี

นางคิดว่าเหตุที่ฉู่อ๋องเย็นชาต่อนางเพียงนี้ ก็เพราะไม่คุ้นชินกับนาง อีกทั้งยังไม่รู้ความสามารถและความนัยของนาง

อาศัยโอกาสในวันนี้ เปิดเผยความสามารถล้ำเลิศต่อหน้าคนมากเพียงนี้ เชื่อว่าฉู่อ๋องเองก็ต้องประทับใจในตัวนางเฉกเดียวกัน

จากนั้นขณะซ่งรั่วเจินเขียนคำตอบของปริศนาโคมไฟสิบข้อ ฝ่ายหลังเผยสีหน้าแปลกใจ “เจ้าตอบออกมาได้เร็วเพียงนี้เชียวหรือ?”

ซ่งรั่วเจินพยักหน้าเบาๆ “หม่อมฉันมีความสนใจต่อปริศนาโคมไฟเพคะ”

ฉู่มู่เหยามีสีหน้าขมปร่า “อันนี้ข้ายังเดาไม่ออก เจ้ารู้หรือไม่ว่าคืออะไร?”

ซ่งรั่วเจินช้อนตามองไป เห็นหัวข้อ...บุปผาบานสะพรั่งตระการตาล้วนคือวสันตฤดู จึงตอบ ‘บันทึกสื่อจี้’ หนึ่งประโยค

“น่าจะเป็นความรุ่งเรืองในครานั้นเพคะ”

ถังเสวี่ยหนิงเตรียมขยับขึ้นมาช่วยไขปริศนายังไม่ทันเอ่ยปาก ก็มองเห็นซ่งรั่วเจินพูดออกมาแล้ว หน้าบึ้งในทันใด

คิดไม่ถึงสตรีคนนี้ยังมีความสามารถอยู่บ้าง!

“เป็นเช่นนี้จริงเสียด้วย!” ดวงตาฉู่มู่เหยาทอประกายระยับ ตบศีรษะอย่างอดไม่ได้ “เหตุใดข้าคิดไม่ถึงกันเล่า?”

“องค์หญิงฉลาดหลักแหลมเพียงนี้ เพียงคิดไม่ออกไปชั่วขณะเท่านั้นเพคะ”

ซ่งรั่วเจินยิ้มน้อยๆ ยามนางทายปริศนาโคมไฟกลับฟังคนสนทนากันอยู่ตลอดว่าหยกเหอเถียนนี้ปลุกเสกแล้วก็ไม่ธรรมดา มีคนมามากมายหลังได้รับข่าว เพื่อให้ได้รับรางวัลนี้

พูดว่ามหัศจรรย์มาก แม้แต่นางเองก็อยากเปิดหูเปิดตาทำความรู้จักหยกเหอเถียนนี้ เพียงน่าเสียดายวันนี้พี่รองไม่มา หาไม่แล้วรางวัลใหญ่นี้จะต้องเก็บใส่ถุงของพี่รองอย่างแน่นอน

“ข้าจะนำคำตอบไปส่งเดี๋ยวนี้ อีกเดี๋ยวพวกเรามาทายรอบที่สองกันเถอะ!”

ฉู่มู่เหยาหยิบคำตอบเดินมาหยุดต่อหน้าฉู่จวินถิงทั้งสองคน “เสด็จพี่ พวกท่านเขียนดีแล้วหรือไม่? ข้าจะให้สาวใช้นำไปพร้อมกัน”

“ข้านี่ช่างเถอะ ทายปริศนาโคมไฟนี้เปลืองสมองเกินไป”

“แม่นางซ่ง ได้ยินมาว่าเจ้าเชี่ยวชาญดีดพิณหมากล้อมตำราวาดภาพ พี่รองของเจ้ายังเป็นผู้มีพรสวรรค์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในเมืองหลวง เชื่อว่าเจ้าน่าจะเชี่ยวชาญสี่ตำราห้าคัมภีร์เฉกเดียวกัน เดิมทีเรื่องทายปริศนาโคมไฟก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเจ้าหรอกกระมัง?”

เถียนเจียวเจียวเอ่ยปากยิ้มๆ มองดูแล้วคล้ายชื่นชม แต่แท้จริงแล้วกลับคือประจบให้หลงระเริงจนตาย

คนรอบข้างไม่น้อยได้ยินประโยคนี้ก็ล้วนหันมองซ่งรั่วเจิน เกิดความหวังภายในสายตา

“คุณชายรองสกุลซ่งมีความสามารถโดดเด่นในการสอบฤดูใบไม้ผลิ คิดไม่ถึงคุณหนูซ่งเองก็ยอดเยี่ยมเพียงนี้?”

“ปริศนาโคมไฟรอบที่สองเดายากยิ่ง เพราะรางวัลยอดเยี่ยมมาก ผู้มีความสามารถเข้าร่วมไม่น้อย ต้องการคว้าชัยชนะมิใช่เรื่องง่าย!”

ซ่งรั่วเจินผินมองเถียนเจียวเจียวแวบหนึ่ง เล่นลูกไม้เช่นนี้กับนาง?

“แม่นางเถียน ข้าเพิ่งทายปริศนาโคมไฟเป็นครั้งแรก ไฉนเลยจะยอดเยี่ยมเทียบเจ้าได้?”

“เมื่อครู่เจ้ายังพูดว่าจะต้องได้รับรางวัลใหญ่มิใช่หรือ ตอนนี้พูดถ้อยคำนี้เพื่อเยาะเย้ยข้า อีกเดี๋ยวรอข้าตอบไม่ได้ นี่ยังมิใช่เรื่องตลกอีกหรือ?”