ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 335

ซ่งรั่วเจินจิกนิ้วทำนาย ส่งสัญญาณให้มารดาไม่ต้องกังวล

ได้ยินแล้ว หลิ่วหรูเยียนถอนหายใจโล่งอกเฮือกหนึ่ง นางเชื่อความสามารถของลูกสาวตนโดยไร้ข้อกังขา “เช่นนั้นก็ดี”

“รอเขากลับมาครั้งนี้จะต้องเตือนสติเขาทีหนึ่ง จะตามใจเขาอีกต่อไปไม่ได้!”

ทุกคนต่างพากันพยักหน้า พวกเขาต้องคิดหาทางเกลี้ยกล่อมดีๆ สักรอบจริง ไม่สามารถปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปได้

“น้องหญิงห้า ในเมื่อเจ้าสามารถทำนายกระทั่งเรื่องนี้ออกมาได้ มิสู้ทำนายวาสนาแต่งงานของตัวเจ้าดู?” ซ่งจืออวี้พูดอย่างแปลกใจ

คนอื่นล้วนหันมองทางซ่งรั่วเจิน ความสามารถยอดเยี่ยมเพียงนี้ มิใช่ว่าทำนายดูก็รู้แล้วหรือ?

ซ่งรั่วเจินหัวเราะเบาๆ “วิชาเต๋าสามารถทำนายได้จริง แต่ก็มีหนึ่งเรื่อง นั่นก็คือทำนายตนเองไม่ได้”

“ทุกคนในสำนักเต๋าก็ล้วนเป็นเช่นนี้”

ทุกคนต่างเข้าใจ หมอไม่รักษาตนเอง ข้ามผู้อื่นไม่ข้ามตนเอง

นี่กลับเข้าใจไม่ยาก หากสามารถทำนายสถานการณ์ของตนได้ เช่นนั้นทุกเรื่องก็ราบรื่นแล้ว

เพราะซ่งรั่วเจินทำนายว่าซ่งจิ่งเซินใกล้จะกลับมาแล้ว หลิ่วหรูเยียนและซ่งเยี่ยนโจวจึงตัดสินใจว่ารอซ่งจิ่งเซินกลับมาแล้วค่อยไปสู่ขอ หนึ่งครอบครัวต้องอยู่พร้อมหน้ากันถึงจะดี

จากนั้นซ่งรั่วเจินกลับเข้าห้อง เห็นเฉินเซียงลอบมองตนอยู่ตลอด คล้ายมีเรื่องพูดแต่ไม่กล้าเอ่ยปาก

“เฉินเซียง เจ้าอยากพูดอะไรก็พูดเถอะ อย่าอดกลั้นจนตนเองย่ำแย่เลย”

“คุณหนู บ่าวคิดว่าฉู่อ๋องมีใจให้ท่าน หรือว่าท่านไม่ชอบฉู่อ๋องเจ้าคะ?”

เฉินเซียงไม่สามารถข่มความสงสัยเอาไว้ได้ ฉู่อ๋องเป็นสามีในอุดมคติของแม่นางไม่ว่ามากก็น้อยภายในเมืองหลวง น่าเสียดายสูงส่งเกินเอื้อม ไม่มีคนใดเข้าตาของเขา

ซ่งรั่วเจินหัวเราะเบาๆ “เด็กโง่คนนี้ เรื่องทำนองนี้ร้อนใจไม่ได้ สิ่งใดเป็นของเจ้าสุดท้ายก็จะเป็นของเจ้า สิ่งใดมิได้เป็นของเจ้าต่อให้ฝืนเอามาก็ไร้ประโยชน์”

“หากมีคนผู้หนึ่งชมชอบเจ้าด้วยใจจริง ก็จะพยายามคิดหาทางมาอยู่ข้างกายเจ้า หากมิได้จริงใจ เดินไปเพียงไม่กี่ก้าวก็หนีหายไปแล้ว”

นางทำนายเส้นทางของตนไม่ได้ ทั้งยังทำนายสายใยรักของฉู่จวินถิงไม่ได้ มิสู้ปล่อยไปตามธรรมชาติ

เฉินเซียงงุนงง แม้คิดว่าคุณหนูไม่รีบคว้าโอกาสนี้ไว้ช่างน่าเสียดายเกินไป แต่ก็เข้าใจคุณหนูเป็นคนมีความคิดคนหนึ่ง

“เอาล่ะรีบพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ยังต้องเข้าวัง” ซ่งรั่วเจินหลับตาลง วันนี้กลับอ่อนล้าอยู่บ้าง

เฉินเซียงชะงักงัน “คุณหนู เหตุใดต้องเข้าวังเจ้าคะ?”

วันนี้ตอนกลับมาฮูหยินก็ไม่ได้พูดอะไรนี่นา คนที่ต้องเข้าวัง นั่นสมควรเป็นคุณชายรอง คุณหนูเข้าวังไปทำอันใด?