ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 377

ใบหน้าของเคอหยวนจื่อเต็มไปด้วยโทสะจากความอับอายและความหัวเสีย ราวกับปวดใจเสียเต็มประดา ในใจกลับลอบกระหยิ่มยิ้มย่อง แม้แต่สวรรค์ก็ยังช่วยเหลือนางจริงๆ!

ก่อนหน้านี้ซ่งรั่วเจินก็บอกว่าซ่งจิ่งเซินยังไม่กลับมา คิดว่าคงเพิ่งเดินทางกลับมาถึงก็มาหานางอย่างอดรนทนไม่ไหวแล้ว!

นางเข้าใจนิสัยของซ่งจิ่งเซินดี ขอแค่นางบอกว่าต่อไปไม่ยอมเจอเขาอีก เขาจะต้องร้อนใจมาก แล้วก็คงจะพลอยโกรธและตำหนิซ่งรั่วเจิน!

ความอัปยศที่ได้รับกลางงานเลี้ยงในวันนี้ ยามนี้จะสนองคืนนางคนชั้นต่ำนั่นไปให้หมด จะต้องทำให้นางขอโทษตนเองต่อหน้าผู้คนมากมายให้ได้เลยเชียว!

ทว่าซ่งจิ่งเซินมองสตรีตรงหน้าแล้วกลับขมวดคิ้วขึ้นมา

ชวีคั่วได้ฟังเคอหยวนจื่อฟ้องทุกข์มาแล้ว เดิมก็เจ็บแค้นแทนนาง ยามนี้ซ่งจิ่งเซินที่เป็นตัวต้นเหตุกลับมาแล้ว สีหน้าก็พลันบึ้งตึงขึ้นมาทันที

“ซ่งจิ่งเซิน เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้าสร้างปัญหาให้แม่นางเคอมากขนาดไหน? ให้สิ่งของเล็กน้อยมาแล้วยังส่งน้องสาวมาทวงคืนอีก เจ้าทำให้ผู้ชายทุกคนขายหน้าหมดแล้ว!”

พวกซ่งรั่วเจินเดินออกมาเห็นภาพนี้เข้าพอดี

“จิ่งเซิน?”

ความประหลาดใจวาบผ่านดวงตาหลิ่วหรูเยียน หากที่มากกว่านั้นคือความยินดี

หลายวันนี้นึกเป็นห่วงความปลอดภัยของซ่งจิ่งเซินอยู่พอดี คิดไม่ถึงว่าจะได้เห็นคนกลับมาอย่างปลอดภัยรวดเร็วถึงเพียงนี้ ทันใดนั้นก็นึกโล่งอก

แต่เมื่อคิดถึงคำที่เจินเอ๋อร์เพิ่งพูดไป จิตใจก็หนักอึ้งขึ้นมาอีกครั้ง ไฉนจึงบังเอิญเช่นนี้?

คราวนี้เกรงว่าคงยุ่งยากแล้วสิ...

“น้องสาม ประเดี๋ยวเจ้าระวังไว้หน่อย อย่าทะเลาะกันตรงนี้เชียว” ซ่งอี้อันมองไปทางซ่งจืออวี้พลางกล่าว “ถ้าน้องสี่สมองมีปัญหาเกิดเป็นบ้าขึ้นมา ก็ตีคนให้สลบแล้วพาตัวกลับไป”

เจ้าหมอนี่พูดอะไรอยู่? นี่มันคนละเรื่องกันแล้ว!

เคอหยวนจื่อก็อึ้งไปชั่วครู่เหมือนกัน ตามหลักแล้ว หลังจากนางพูดไปแบบนั้น ซ่งจิ่งเซินควรร้อนใจมาก คิดแต่จะอธิบายหวังให้นางหายโกรธสิ เหตุใดจึงมีปฏิกิริยาเช่นนี้?

“จิ่งเซิน เห็นท่านกลับมาอย่างปลอดภัยข้าก็วางใจแล้ว รั่วเจินบอกว่าท่านตกอยู่ในอันตรายเพราะไปหาไข่มุกทะเลใต้มาให้ข้า ข้าละอายใจแทบแย่”

เคอหยวนจื่อตาแดงเรื่อ แลดูปวดใจสุดแสน “ก่อนหน้านี้ข้าเคยพูดไว้ว่าชอบไข่มุกทะเลใต้จริงๆ แต่ข้าไม่คิดเลยว่าท่านจะดั้นด้นไปหามาให้ข้า เป็นข้าเองที่ทำผิดต่อท่าน”

“ไม่เกี่ยวกับเจ้า” ซ่งจิ่งเซินกล่าว

เคอหยวนจื่อนึกดีใจ สายตากวาดไปทางซ่งรั่วเจิน คิ้วเลิกขึ้นน้อยๆ เจตนาท้าทายชัดเจนยิ่งนัก

“วันนี้ท่านกลับมาได้พอดีเลย พูดให้ชัดๆ ต่อหน้าน้องสาวท่านสิ ว่าปิ่นและเครื่องประดับเหล่านั้นเป็นท่านที่ดึงดันให้ข้ามา ข้าไม่อยากทำให้ท่านเสียใจถึงได้ยอมรับไว้ใช่หรือไม่?”