ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 409

“หนึ่งในนั้นมีร้านค้าค่อนข้างใหญ่ ข้าใช้เปิดร้านขายผ้า บางกิจการยังดำเนินการอยู่ แต่มีอยู่สองร้านที่ไม่ได้ดำเนินกิจการชั่วคราว ข้าตั้งใจว่าจะเปิดร้านขายของว่าง”

“ร้านค้าบนถนนฝานหรงเป็นของพวกเราหมดแล้ว?”

ซ่งจิ่งเซินเบิกตากว้าง จากไปแค่พักเดียว ทำไมกิจการของครอบครัวตนเองที่เมืองหลวงจึงดีวันดีคืนขนาดนี้?

“เรื่องนี้จะว่าไปแล้วก็ต้องขอบคุณพี่รอง” ซ่งรั่วเจินชี้ไปที่ซ่งอี้อัน “เป็นค่าชดเชยที่ได้รับมาเพราะพี่รองได้รับความเจ็บช้ำใจใหญ่หลวงยังไงล่ะ”

ซ่งอี้อัน “...”

ซ่งจิ่งเซินพลันเข้าใจแล้ว ตบบ่าซ่งอี้อันเบาๆ “พี่รอง อย่าเศร้าไปเลย คนทั่วไปไม่ได้รับค่าชดเชยเหมือนท่านหรอกนะ”

ซ่งอี้อันปรายตามองเขา “ก็จริง อย่างไรก็คงไม่ถึงขั้นล้างผลาญ”

ซ่งจิ่งเซิน “...”

ซ่งรั่วเจินเห็นซ่งจิ่งเซินวางหลุมพรางดักตัวเองอีกแล้วก็แอบทำตัวลีบอย่างเงียบๆ เจ้าของร่างเดิมต่างหากที่เป็นพวกล้างผลาญที่สุดแล้ว!

พอหันหน้ามาก็ได้ยินเฉินเซียงเอ่ยว่า “คุณหนู แม่นางอวิ๋นมาหาท่านเจ้าค่ะ”

“ไป พวกเราไปดูกันเถอะ”

ซ่งรั่วเจินไปหาอวิ๋นเนี่ยนชูด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม คิดว่าช่วงนี้ยุ่งเกินไป เรื่องในจวนเกิดต่อเนื่องเรื่องแล้วเรื่องเล่า แม้แต่ตระกูลอวิ๋นก็ไม่ได้อยู่อย่างสงบเหมือนกัน เป็นเหตุให้พวกนางไม่ค่อยมีโอกาสได้มาเจอกันมากนัก

คิดไม่ถึงว่าเพิ่งกลับเข้าห้องก็เห็นอวิ๋นเนี่ยนชูขอบตาแดงเรื่อ ท่าทางโกรธแค้นเจ็บปวดใจ

“เฉินเซียง เจ้าไปชงชามาสักกา เตรียมของว่างกับผลไม้มานิดหน่อย บอกคนอื่นว่าอย่ามารบกวน” ซ่งรั่วเจินสั่งความ

“เจ้าค่ะ คุณหนู”

ยามนี้กลับหันมาหมายตาอวิ๋นเฉิงเจ๋อเสียอย่างนั้น นี่คงเห็นว่าไม่มีใครต้องการอวิ๋นซีหว่านจึงคิดจะยัดใส่มืออวิ๋นเฉิงเจ๋อสินะ

จำต้องยอมรับว่าดีดลูกคิดรางแก้วมาอย่างดีทีเดียว

ด้วยสถานการณ์ของอวิ๋นซีหว่าน ไม่ว่าแต่งงานกับใครก็คงจะได้รับความน้อยเนื้อต่ำใจ ถ้าสามารถแต่งงานกับอวิ๋นเฉิงเจ๋อ ลำพังความสัมพันธ์กับตระกูลอวิ๋น เขายิ่งไม่มีทางทำไม่ดีกับอวิ๋นซีหว่าน

“อวิ๋นซีหว่านเหมาะกับงานล้างจานเท่านั้นแหละ ยังคิดจะออกเรือนให้ญาติผู้พี่ ฝันหวานไปแล้ว!” อวิ๋นเนี่ยนชูกล่าวอย่างโมโห

ซ่งรั่วเจินมุ่นคิ้ว “ท่านป้าเห็นคุณชายอวิ๋นเป็นเสมือนลูกชายแท้ๆ มาตลอด คิดว่าคงไม่ยอมตกลงหรอกกระมัง?”

“ท่านแม่ต้องไม่ยอมตกลงอยู่แล้ว แต่ไม่รู้ว่าพวกนั้นไปพูดกับท่านพ่ออย่างไร ทำให้ท่านพ่อเป็นคนเอ่ยปากด้วยตัวเอง เมื่อครู่ยังทะเลาะกับท่านแม่ใหญ่โตเชียวละ”

“ข้าก็ช่วยพูดสนับสนุนท่านแม่เหมือนกันจึงถูกตบหน้ามาหนึ่งที...”