ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 498

ซ่งรั่วเจินวาจาคมกริบ คำถามรวบรัดตรงประเด็นทำให้คนตระกูลถังทั้งสองใบ้กินไปในชั่วพริบตา

ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์จะไม่เข้าใจได้อย่างไร?

การวางแผนให้ร้ายวันนี้ทำให้คนมิอาจโต้แย้งได้เลย ถ้าพวกเขาใส่ร้ายได้สำเร็จก็จะไม่อาจแก้ไขได้อีกแล้ว เกรงว่าในใต้หล้านี้นอกจากซ่งรั่วเจินก็คงมีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนเองได้

ยามนี้แผนการถูกเปิดโปง แค่อธิบายว่าถูกหลอกง่ายๆ ก็คิดจะปล่อยให้เรื่องผ่านเลยไป เช่นนี้ออกจะไม่ยุติธรรมสำหรับซ่งรั่วเจินเกินไปแล้ว!

“ยามนี้เรื่องยังไม่ได้รับการตรวจสอบ ต่อให้สิ่งที่ถังเสวี่ยหนิงพูดมาเป็นความจริง นางก็ต้องมีความคิดร้ายต่อข้าอย่างแน่นอน มิฉะนั้นนางสามารถไปแจ้งความได้ ไยต้องเลือกโอกาสในวันนี้ด้วย?”

“ยามนี้ข้าไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ต้องการตรวจสอบเรื่องราวให้กระจ่าง พวกท่านก็คิดจะยัดข้อหาใหญ่โตเช่นนี้ให้ข้า ข้ารับไม่ไหวหรอกนะ!”

แววตาซ่งรั่วเจินเย็นชาดุจน้ำแข็ง สำหรับคนที่คิดร้ายต่อนางแล้ว นางไม่มีทางปล่อยไปง่ายๆ

ในเมื่อถังเสวี่ยหนิงไม่ยอมเลิกรา อย่างนั้นก็ใช้โอกาสนี้ให้นางได้รับบทเรียนเสียบ้าง วันหน้าถ้ายังคิดจะมาหาเรื่องนางอีกจะได้ใคร่ครวญให้ดี!

“จะว่าไปก็ถูก แจ้งความก็เพื่อตรวจสอบความจริง ถ้าสิ่งที่พวกท่านพูดมาเป็นความจริงจะร้อนตัวไปทำไม?” เมิ่งชิ่นกล่าว

ซ่งจิ่งเซินหรี่ตา “เกรงว่าสิ่งที่พูดมาล้วนแต่เป็นคำเท็จ กลัวว่าพอไปที่ศาลาว่าการแล้ว ความจริงทั้งหมดจะถูกเปิดโปงกระมัง!”

ถังเสวี่ยหนิงกำหมัดแน่น สายกวาดผ่านซ่งรั่วเจินไปจนถึงพวกฉินซวงซวง แววตาทอประกายไม่ยินยอมพร้อมใจและความเจ็บแค้น เห็นได้ชัดว่าเกลียดชังพวกนางทุกคนแล้ว

“จือเยว่ ท่านต้องช่วยข้าให้นะ!” ฉินซวงซวงดึงหลินจือเยว่อย่างเคร่งเครียด ทันทีที่จับตัวพวกหลานเฟิ่งสองคนนั้นมาสอบสวนได้จะต้องซัดทอดมาถึงนางอย่างแน่นอน...

ทว่า แววตาหลินจือเยว่มีเพียงความผิดหวังและความไม่เข้าใจ “เหตุใดเจ้าต้องทำเรื่องทำร้ายคนอื่นและไม่เป็นผลดีต่อตนเองเช่นนี้ด้วย?”

หลินจือเยว่เห็นฉู่อ๋องจะจับเขาไปด้วยก็รีบเอ่ยว่า “ท่านอ๋อง เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับกระหม่อม ไยต้องจับกระหม่อมไปด้วย?”

“พวกเจ้าสองสามีภรรยาไม่ได้ทำเรื่องแบบนี้ครั้งแรกเสียหน่อย เจ้าบอกว่าเจ้าบริสุทธิ์ก็ลองถามทุกคนดูสิว่าเชื่อหรือไม่เชื่อ?” ฉู่จวินถิงเลิกคิ้วนิ่งๆ

เมื่อคำกล่าวนี้ดังขึ้น คนรอบข้างก็ส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์ขึ้นมา

“ผู้ใดไม่รู้ว่าบ้านเก่าของตระกูลหลินถูกตระกูลซ่งยึดไปแล้ว วันนั้นฮูหยินผู้เฒ่าหลินยังด่าทอยกใหญ่ที่หน้าประตู เกลียดชังซ่งรั่วเจินเข้าไส้”

“ตอนแรกที่ถอนหมั้นกันเดิมก็เป็นเพราะตระกูลหลินทำผิดต่อแม่นางซ่งก่อน คืนเงินมาแต่โดยดีก็จบแล้ว แต่พวกเขากลับไม่ยอมท่าเดียว ทั้งยังเทียวมาหาเรื่อง ยิ่งดึงดันก็ยิ่งพังไม่เป็นท่าโดยแท้!”

“ท่านอ๋อง ต้องสอบสวนพวกหลินจือเยว่สามีภรรยาอย่างเข้มงวดนะเพคะ พวกเขาสองคนรวมหัวกันทำเรื่องชั่ว ร่วมมือใส่ร้ายผู้อื่น อย่าได้ปล่อยไปเป็นอันขาด” เมิ่งชิ่นเอ่ยขึ้นมา