ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 540

ซ่งเยี่ยนโจวตบบ่าซ่งจิ่งเซิน ให้ความรู้สึกราวกับน้องชายเติบโตขึ้นแล้ว

ในที่สุดก็รู้ความแล้ว!

ซ่งจิ่งเซิน “...” จู่ๆ สายตาของพี่ใหญ่ก็ทำให้เขารู้สึกขนลุกชันไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย

ซ่งจืออวี้กลับถอนหายใจหนักๆ เฮือกหนึ่ง “จิ่งเซิน หากเจ้าสูญเสียความทรงจำเร็วกว่านี้สักหน่อยคงดีมากนัก ที่ผ่านมาข้าคิดว่ามีใบหน้าเหมือนเจ้าช่างน่าขายหน้าเหลือเกิน”

ซ่งจิ่งเซิน “???”

“บัดนี้พูดได้สะดวกปาก แต่หากความทรงจำของเจ้าฟื้นคืนกลับมา ยังไปร้องขอความรักจากเคอหยวนจื่อ นั่นไม่ขายหน้ายิ่งกว่าหรือ?”

ซ่งจืออวี้สบมองซ่งจิ่งเซินอย่างเห็นใจ เพียงนึกถึงภาพนั้นก็กลัวขึ้นมา นั่นถึงแก่ชีวิตเชียวนะ!

“ไม่มีวัน!” ซ่งจิ่งเซินปฏิเสธอย่างไม่ลังเล “ต่อให้ความทรงจำของข้ากลับคืนมา ข้าก็ไม่มีวันทำเช่นนั้น!”

ซ่งจืออวี้ไม่เชื่อแม้ครึ่งคำ “ในอดีตข้าก็ไม่เชื่อว่าน้องชายข้าจะโง่งมถึงเพียงนี้ ปรากฏว่าโง่งมมานานหลายปีเชียวล่ะ”

ซ่งจิ่งเซินแทบจะอาเจียนตายแล้ว ทั้งๆ ที่เป็นซ่งจืออวี้โง่เขลากว่าเขามาโดยตลอด แต่เรื่องนี้กลับทำให้เขาไม่สามารถตอบโต้ได้ ทำให้เขาโมโหแทบตายแล้ว!

ซ่งรั่วเจินสองสามคนเห็นแล้วก็อยากขัน ออกมาทำกรรมก็ต้องชดใช้ ความผิดพลาดที่ทำในอดีต...บัดนี้ก็นับว่าเขากำลังได้รับผลกรรมนั้นแล้ว!

......

ณ สกุลกู้

ราชครูกู้ได้รู้ว่ากู้อวิ๋นเวยถึงขั้นถูกฉินเจิงจับตัวส่งทางการไปแล้ว ขมวดคิ้วขึ้นมา

“บัดนี้ซวงซวงสร้างเรื่องวุ่นวายใหญ่โตถึงเพียงนี้ พูดอย่างเบาคือทำความผิดแล้วกลับโยนความผิดให้ผู้อื่น พูดอย่างหนักคือวางอุบายแม้แต่กับฝ่าบาทและฮองเฮา!”

“ฝ่าบาทตัดสินเนรเทศ นี่ก็ไว้หน้ามากแล้ว หากยังจะไปขอความเมตตา นั่นก็คือทำผิดซ้ำซาก!”

จากนั้น คุณชายสามสกุลกู้กู้ชิงเจ๋อได้ยินถ้อยคำนี้ กลับเผยสีหน้าไม่พอใจ

“ไม่ว่าพูดอย่างไรอวิ๋นเวยก็เป็นน้องสาวแท้ๆ ของพวกเรา เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขแท้ๆ! พี่ใหญ่พี่รอง พวกท่านเปล่งวาจาเช่นนี้ไม่เลือดเย็นเกินไปหน่อยหรือ?”

“เรื่องในตอนแรกเป็นอวิ๋นเวยทำผิดจริง แต่ตอนนี้ก็ผ่านไปนานมากถึงเพียงนี้แล้ว แม้แต่เซี่ยงเหิงและซวงซวงก็โตแล้ว หรือยังจะไม่ยอมปล่อยวางอีกกระนั้น?”

“พวกท่านดูฉินเจิงคนนั้นเดิมทีก็ไม่ใช่คนดีอะไร เกิดเรื่องขึ้นแล้วก็ไล่น้องหญิงไปรับโทษ”

“บัดนี้นางอยู่เพียงลำพังไร้ที่พึ่ง หากพวกเราไม่ไปช่วย หรือยังจะต้องทนมองนางเกิดเรื่องกระนั้นหรือ?”