“เจ้าสาม ข้ารู้แต่ไหนแต่ไรมาเจ้าสนิทสนมกับอวิ๋นเวยที่สุด ระยะก่อนที่ช่วยเซี่ยงเหิงก็เป็นเจ้าขอร้องอยู่ตลอด”
“ตอนนั้นพวกเราก็พูดกันดีแล้ว ช่วยเพียงครั้งนี้ ภายภาคหน้าไม่ว่าเกิดเรื่องอะไรกับสกุลฉิน พวกเราจะไม่สนใจอีก”
สีหน้าคุณชายใหญ่สกุลกู้กู้ชิงเหยี่ยนปึ่งชา “หลายปีมานี้ มีเรื่องดีไม่เคยเห็นนางคิดถึงพวกเรา ข้ามปีข้ามเทศกาลก็ไม่เคยมาเยี่ยมเยียนท่านพ่อท่านแม่”
“ระยะก่อนร่างกายท่านแม่ไม่แข็งแรง เห็นนางมาถามไถ่สักครึ่งประโยคหรือไม่? บัดนี้เกิดเรื่องแล้ว กลับเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นนางมาหาพวกเราเพื่อขอความช่วยเหลือ!”
“บางทีอวิ๋นเวยอาจไม่รู้เรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อแรกยามตัดขาดความสัมพันธ์ก็บอกแล้วว่าห้ามมิให้นางมาอีกครั้ง ไฉนเลยนางจะกล้ามา?” กู้ชิงเจ๋อโต้กลับ
กู้ชิงซิวยิ้มเย็น “ข้ามปีข้ามเทศกาลไม่กล้า เช่นนั้นเหตุใดตอนนี้ถึงกล้าเล่า?”
“เจ้าอย่าคิดว่าข้าไม่รู้ หลายปีมานี้เจ้าและอวิ๋นเวยไม่ใช่ไม่ติดต่อกันเลย หากไม่ใช่เพราะมีเจ้าสนับสนุนอยู่ตรงกลาง ไฉนเลยฉินซวงซวงและฉินเซี่ยงเหิงจะขวัญกล้ากำเริบเสิบสานถึงขั้นนี้?”
“ข้าจะบอกเจ้าให้ เจ้ามิใช่กำลังช่วยพวกเขา แต่ทำร้ายพวกเขา!”
“นั่นเพราะอับจนหนทางแล้วอย่างไรเล่า! ส่วนเรื่องในอดีตเหล่านั้นก็ไม่มีอะไรให้พูดถึงอีก อย่างไรเสียนางก็เป็นน้องสาวของข้า ข้ามิได้ใจดำเหมือนพวกท่าน ทนนิ่งดูดายมองนางตกลำบากได้!”
กู้ชิงเจ๋อพูดอย่างมีเหตุผล เขาคร้านจะสนใจคนใจดำทั้งสองแล้ว หันหน้าหาราชครูกู้ พูดว่า
“ท่านพ่อ เดิมทีฮูหยินผู้เฒ่าหลินก็เป็นคนรับมือได้ยาก หลินจือเยว่ถูกเนรเทศ นางกลับโยนความผิดทั้งหมดไว้ที่อวิ๋นเวย บุกเข้าไปแล้วไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ตบตี แม่นมสาวใช้ภายในห้องย่อมหาทางขัดขวางไว้”
“ผลักกันไปมา ร่างกายย่อมได้รับบาดเจ็บอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง บังเอิญขันทีประกาศพระราชโองการมาพอดี นางจึงอ้างว่าอวิ๋นเวยต้องการฆ่านาง”
สีหน้าฮูหยินผู้เฒ่ากู้เย็นชา เนตรขนงสะท้อนความผิดหวัง นางคลอดลูกมาสี่คน ในนั้นมีลูกชายสามคน มีเพียงอวิ๋นเวยเป็นลูกสาวคนเดียว
อวิ๋นเวยร่างกายอ่อนแอโรครุมเร้ามาตั้งแต่เด็ก แม้แต่เสียงร้องไห้ก็เบากว่าเด็กปกติทั่วไปมาก นางเอ็นดูมากเป็นพิเศษ กอปรกับการสั่งสอนผู้หญิงและผู้ชายไม่เหมือนกัน นี่จึงตามใจมากหน่อย
ใครคิดเล่าว่าอุปนิสัยของอวิ๋นเวยจะโอหังมากขึ้นเรื่อยๆ ท้ายที่สุดเป็นนางเห็นแก่ตัวจนเกินไป ราวกับว่าทุกสิ่งที่คนในบ้านทำให้เป็นเรื่องที่นางสมควรได้รับตามธรรมชาติ ไม่รู้จักบุญคุณ
นางและสามีรับรู้ได้ถึงความไม่ชอบมาพากลจึงดูแลเข้มงวดมากยิ่งขึ้น สั่งสอนนางหนักๆ หนึ่งรอบ แต่ใครคิดเล่าว่าเดิมทีนางก็ไม่ฟัง มิหนำซ้ำยังทำเลยเถิดเกินควรอีกด้วย
จนกระทั่งนางดึงดันจะแต่งกับฉินเจิง คล้ายฟางเส้นสุดท้ายขาดสะบั้น พวกเขาหักใจตัดขาดความสัมพันธ์ไปแล้ว!
หาไม่แล้ว หากปล่อยให้นางทำเรื่องเหลวไหลต่อไป ชื่อเสียงที่บรรพบุรุษตระกูลกู้สั่งสมมาจะต้องถูกทำลายจนหมดแน่!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...