ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 553

ก่อนหน้านี้หมอเคยบอกว่าโรคหัวใจของมารดาหนักหนาสาหัสมาก ด้านหนึ่งเพราะเป็นมาหลายปีจนเรื้อรัง อีกด้านหนึ่งเป็นเพราะอายุมากแล้ว ร่างกายอ่อนแอลงทุกที

หากหมดสติ สถานการณ์อันตรายอย่างยิ่ง อาจถึงขั้นอาการทรุดหนัก แต่ยามนี้หลังฟื้นขึ้นมาแล้วกลับแลดูไม่ต่างจากยามปกติ ปราศจากท่าทางไม่สบายใดๆ?

ควรทราบว่าก่อนหน้านี้ฮูหยินผู้เฒ่ากู้ก็เคยหมดสติมาก่อน หลังฟื้นขึ้นมาแล้วก็มักจะทรมานมาก นอนซมบนเตียงหลายวันถึงจะลุกขึ้นมาได้ ปฏิกิริยาในวันนี้เรียกได้ว่าเป็นความแตกต่างอย่างใหญ่หลวง

แม่นมเห็นว่าฮูหยินผู้เฒ่าฟื้นแล้ว ฉับพลันนั้นก็มองพวกเฉียนชิวเซียงด้วยสายตาโกรธเคือง

“เป็นเพราะพวกท่านพูดจาเหลวไหล เกือบทำให้โรคของฮูหยินผู้เฒ่าได้รับการรักษาล่าช้าไปเสียแล้ว พวกท่านต้องการอะไรกันแน่!”

เฉียนชิวเซียงพลันหน้าเปลี่ยนสี “เรื่องนี้จะโทษพวกข้าได้อย่างไรกัน? พวกข้าแค่พูดความจริงเท่านั้น ซ่งรั่วเจินผู้นั้นมีความแค้นกับพวกท่านลึกล้ำปานนี้ ยาที่นางให้พวกท่านก็ยังกล้ากิน!”

“พวกข้าแค่โน้มน้าวด้วยความหวังดี ไม่ได้บังคับไม่ให้พวกท่านกินเสียหน่อย!”

“ใช่แล้ว! ไม่แน่ว่าก่อนหน้านี้ซ่งรั่วเจินอาจวางยาพิษฮูหยินผู้เฒ่าของพวกท่าน พอถูกพวกข้าจับได้แล้วค่อยนำยาที่แท้จริงออกมาให้ก็เป็นได้?”

“ข้าว่านะ พวกท่านควรขอบคุณพวกข้าต่างหาก!” ฝานซืออิ๋งพูดเต็มปากเต็มคำ

ทุกคนฟังคำพูดของพวกนางสองแม่ลูกแล้วก็ต้องอุทานด้วยความอัศจรรย์ใจ พวกนางพูดเสียจนกลับดำเป็นขาวได้เลยทีเดียว!

เรื่องไม่ดีล้วนไม่เกี่ยวข้องกับพวกนาง ความดีความชอบทั้งหลายกลับเป็นของพวกนางทั้งหมด!

“พวกท่าน พวกท่านช่างไร้ยางอายเกินไปแล้ว!” แม่นมโมโหสุดขีด กล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว “มิน่าเล่าจึงถูกปลด เป็นผู้หญิงหน้าด้านหน้าทนกันทั้งบ้านเสียจริงๆ!”

ได้ยินดังนั้น ฝานซืออิ๋งก็ราวกับถูกพูดแทงใจดำ “เจ้าพูดเหลวไหลอะไร? ข้าไม่ได้ถูกปลด ข้าหย่าต่างหากเล่า!”

“นั่นเป็นเพราะตระกูลซ่งไว้หน้าท่าน ผู้ใดไม่รู้บ้างว่าท่านคบชู้สู่ชาย ไม่เพียงไปยั่วยวนจ้าวหง แต่ยังพาคนทั้งบ้านมาสูบเลือดสูบเนื้อตระกูลซ่งอีกด้วย?” สาวใช้ตระกูลซ่งถากถาง

เฉียนชิวเซียงได้ยินอย่างนั้นก็พลันได้ใจ นางรู้อยู่แล้วเชียวว่าพวกตระกูลใหญ่อย่างตระกูลกู้รักหน้าตา ไม่มีทางถือสาหาความพวกนางเพื่อข้ารับใช้คนหนึ่ง!

สาวใช้สองตาแดงเรื่อ ในใจรู้สึกเจ็บปวด ทำได้เพียงกล้ำกลืนความเจ็บช้ำน้ำใจลงไป

ฮูหยินผู้เฒ่าเหลือบมองสาวใช้ที่ได้รับความไม่เป็นธรรมผู้นั้น แล้วมองกู้ชิงซิวที่สีหน้านิ่งเฉย ในใจก็เข้าใจกระจ่างแจ้ง

นางเข้าใจนิสัยของบุตรชายคนรองของตนดี ดูเหมือนใจกว้างอ่อนโยน ไม่เก็บเรื่องใดมาใส่ใจ ความจริงใจแคบอย่างมาก

แล้วก็เป็นดังคาด ครู่ถัดมาแม่นมก็ตบคืนไป “สาวใช้ทำผิดย่อมมีเจ้านายของพวกข้าสั่งสอน ไม่จำเป็นต้องให้คนนอกมาจุ้นจ้าน!”

เฉียนชิวเซียงโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยง “เจ้าคนชั้นต่ำ เจ้า...”

ขณะที่นางอยากตบกลับก็สบเข้ากับสายตากู้ชิงซิว แล้วก็ต้องสะท้านเฮือก ได้แต่อดกลั้นเอาไว้แล้วรีบพาฝานซืออิ๋งจากไป