เดิมฉินซวงซวงก็ไม่รู้ว่าควรอธิบายกับหลินจือเยว่อย่างไรดี ชั่วขณะที่ได้ยินวาจานั้นจึงพูดจาแตกหักไปตรงๆ เสียเลย
“ข้าเป็นคนแบบไหนงั้นรึ? ก็เพราะท่านมันไร้อนาคตเองนั่นแหละ! ถ้ารู้แต่แรกว่าท่านไร้ประโยชน์แบบนี้ ตอนนั้นข้าก็คงไม่แต่งงานกับท่านแล้ว!”
ชาติก่อนหลินจือเยว่ประหนึ่งปลาได้น้ำบนเส้นทางขุนนางแท้ๆ ในฐานะที่นางเป็นภรรยาที่ได้รับความโปรดปรานจากเขา ไม่รู้มีคนอิจฉาตั้งมากมายเท่าไร
ยามนี้ได้กลับชาติมาอีกรอบ นอกจากจะไม่ได้มีชีวิตที่ดีขึ้นแล้ว แต่ยังต้องมาตกระกำลำบากเสียอย่างนั้น!
“ทำไมข้าถึงตกอยู่ในสภาพนี้ เจ้าไม่รู้จริงๆ งั้นรึ? ไม่ใช่เพราะเจ้าทำร้ายข้าครั้งแล้วครั้งเล่าหรือไร!”
หลินจือเยว่ตวาดอย่างเดือดดาล “ข้าต่างหากที่นึกเสียใจจริงๆ ปล่อยภรรยาดีๆ แบบนั้นให้หลุดมือไปแล้วเลือกแต่งเจ้าเข้าบ้าน!”
“เจ้าทำให้ข้ากลายเป็นนักโทษ ทำให้แม่ข้าถูกบั่นหัว ข้าเตือนเจ้าหลายครั้งหลายคราแล้วว่าอย่าไปก่อเรื่อง เจ้าก็ยังไม่ยอมหยุด ตอนนี้ยังมาโทษว่าข้าไร้ประโยชน์อีก!”
“เหยาฮูหยิน ท่านหวังว่าเด็กในท้องนางจะเป็นลูกของเหยาจิ่นเฉิง ข้าว่าพวกท่านใคร่ครวญให้ดีเสียจะดีกว่า ผู้ใดจะไปรู้ว่าเด็กคนนี้เป็นลูกใครกันแน่?”
“นอกจากนี้ ต่อให้เด็กเป็นลูกของเหยาจิ่นเฉิงจริง ปล่อยให้ตัวปัญหาแบบนี้เข้าบ้านมีหวังได้มีจุดจบแบบตระกูลหลินของข้า!”
วาจาของหลินจือเยว่เรียกได้ว่าโหดร้ายอย่างยิ่ง ฉินซวงซวงได้ยินอย่างนั้นก็พลันลนลาน
“หลินจือเยว่ ท่านหุบปากเดี๋ยวนี้นะ ท่านพูดเหลวไหลอะไรออกมา!”
“เหยาฮูหยิน ท่านอย่าไปฟังเขาพูดเหลวไหลนะเจ้าคะ เขามันไม่ได้เรื่องเอง ความจริงเขาเป็นพวกไร้ประโยชน์ มีลูกไม่ได้ พอเห็นข้าตั้งครรภ์ถึงได้โกรธเป็นฟืนเป็นไฟเช่นนี้!”
หลินจือเยว่เห็นว่าฉินซวงซวงถึงขั้นกล่าววาจาพรรค์นี้ออกมาเพียงเพื่อจะเกาะตระกูลเหยาให้ได้ ความเห็นแก่ความสัมพันธ์เก่าก่อนในใจก็สลายไปโดยสิ้นเชิง
ในฝัน เขาแต่งซ่งรั่วเจินเข้าบ้าน นางเป็นสตรีที่อ่อนโยนมีคุณธรรมโดยแท้ หลังเข้าบ้านมาก็จัดการดูแลทุกเรื่องราวภายในจวน
กิจการที่มีไม่มากนักของตระกูลหลินค่อยๆ รุ่งเรืองขึ้นภายใต้การสนับสนุนของตระกูลซ่ง ส่วนเขาก็เส้นทางขุนนางราบรื่น หลังแต่งงานได้หนึ่งปีก็บังคับให้ซ่งรั่วเจินยอมตกลงรับซวงซวงเข้ามาในจวน
ในใจเขามีเพียงซวงซวง ปฏิบัติต่อซ่งรั่วเจินอย่างเย็นชาเหลือแสน เขาเห็นความเจ็บปวดและความผิดหวังที่ซ่งรั่วเจินแสดงออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ในใจเขาพลันบังเกิดความละอายอย่างลึกซึ้ง
ต่อมา ซ่งรั่วเจินก็ตายไป ขณะที่กำลังจัดงานศพ เขาค้นพบพิรุธเกี่ยวกับการตายของนาง นางไม่ได้ตายเพราะความคับข้องตรอมใจ แต่ถูกคนวางยาพิษ
ละครตบตาเหล่านี้อาจบิดบังคนอื่นได้ แต่ปิดบังเขาไม่ได้ ในไม่ช้าเขาก็ได้รู้ว่ามือมืดที่อยู่เบื้องหลังก็คือซวงซวง
ซวงซวงอยากนั่งตำแหน่งนายหญิง แต่ซ่งรั่วเจินกลับทำได้ดีไปเสียทุกอย่าง เมื่อหาความผิดไม่พบย่อมไม่อาจปลดนางจึงคิดวิธีการเช่นนี้ออกมา

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...