เมื่อก่อนในสายตากู้หวยซวี่ ฉินเซี่ยงเหิงเป็นหลานชายที่มีความสามารถ แต่ถูกฉินเจิงกับกู้อวิ๋นเวยเลี้ยงดูจนเสียคน
ทั้งๆ ที่ควรประสบความสำเร็จอย่างงดงาม แต่กลับต้องเสียเวลาไปเพราะเรื่องชู้สาว ทั้งยังทำเรื่องน่าอับอายพรรค์นั้น ช่างน่าเสียดายและน่าแค้นใจนัก
บัดนี้ หลังจากได้รู้ว่าฉินเซี่ยงเหิงไม่มีความสัมพันธ์อันใดกับตระกูลกู้ของพวกเขาแม้แต่น้อย กระทั่งยังรังแกหลานชายและหลานสาวของเขาอีกก็ไม่มีความเสียดายอีกแล้ว เหลือเพียงความคับแค้นใจเท่านั้น
อยากหาตากับลุงก็ควรไปหาคนตระกูลหลิ่วต่างหากเล่า!
“เจ้ามาทำไม?” กู้ชิงเหยี่ยนถามด้วยสีหน้าเย็นชา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่แยแส
หลังได้รู้ความจริง เขายิ่งรังเกียจกู้อวิ๋นเวยจนถึงที่สุด จนทำให้แค่เห็นฉินเซี่ยงเหิงก็แค้นใจจนอยากอัดสักยกเป็นการระบายโทสะแทนน้องสาวของตนเอง
ฉินเซี่ยงเหิงสัมผัสได้ถึงความเย็นชาของกู้ชิงเหยี่ยน แต่ไม่ได้รู้สึกว่ามีอันใดไม่ถูกต้อง
อย่างไรเสียหลายปีมานี้กู้อวิ๋นเวยก็ไม่ได้ใกล้ชิดกับตระกูลกู้ ทำให้เขากับซวงซวงรู้เพียงว่ามีญาติตระกูลกู้อยู่ แต่ไปมาหาสู่กันน้อยครั้งยิ่ง
แต่เขารู้สึกว่าถึงที่สุดแล้วตระกูลกู้เพียงแต่มีปัญหากับมารดา กับคนรุ่นหลังอย่างพวกเขากลับปฏิบัติด้วยไม่เลว
ก่อนหน้านี้เขาก่อเรื่องจนเกือบไม่ได้เข้าร่วมการสอบฤดูใบไม้ผลิ ล้วนเป็นเพราะตระกูลกู้ช่วยออกหน้า เขาจึงมีโอกาสเข้าร่วม
ยามนี้อาศัยโอกาสนี้ ขอเพียงทำตัวดีๆ ต่อหน้าตระกูลกู้ วันหน้าก็คงจะดูแลเขามากหน่อย ไม่แน่อาจได้ตำแหน่งขุนนางสักตำแหน่งมาด้วยก็เป็นได้
ยามนี้ตระกูลฉินไม่เหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว บิดาถูกลดตำแหน่ง ถึงอยากช่วยเหลือเขาแต่ก็มีใจหากไร้กำลัง
“ท่านลุง ในจวนเกิดเรื่องแล้วขอรับ ท่านแม่ นาง...”
ฉินเซี่ยงเหิงอยากจะพูดแต่ก็หยุดชะงัก เหมือนกำลังสับสนไม่รู้ว่าควรหรือไม่ควรพูดดี
กู้ชิงซิวได้ยินอย่างนั้นก็ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว “ตระกูลฉินของพวกเจ้าเกิดเรื่อง เกี่ยวอันใดกับพวกข้า”
ฮูหยินผู้เฒ่ากู้กับพวกกู้ชิงเหยี่ยนพี่น้องไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ทั้งยังไม่มีโอกาสได้ถามรายละเอียดก็รีบร้อนตามไปขึ้นรถม้า ด้วยนิสัยของกู้อวิ๋นเวย จะต้องก่อเรื่องอะไรอีกแล้วเป็นแน่
เห็นคนตระกูลกู้จากไปอย่างรีบร้อน หลิ่วหรูเยียนขมวดคิ้วมุ่น ดวงตาฉายแววกังวล
ก่อนจากไป กู้ชิงซิวเอ่ยกับนางว่า “น้องหญิง เจ้าไม่ต้องกังวล ที่จวนเกิดเรื่องเล็กน้อย ไว้พวกข้าสะสางเรียบร้อย พรุ่งนี้ค่อยมาเล่ารายละเอียดให้เจ้าฟัง”
หลิ่วหรูเยียนครุ่นคิดแล้วเอ่ยว่า “ข้าไปด้วยได้หรือไม่?”
ยามนั้น ซ่งจืออวี้สั่งให้คนจูงรถม้ามาแล้ว “ท่านแม่ ขึ้นรถม้าเลยขอรับ”
กู้ชิงซิวพยักหน้า แม้เขาจะไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นที่จวน แต่หรูเยียนเดิมก็เป็นน้องสาวของพวกเขา เป็นคนกันเอง จะไปดูด้วยก็หาเป็นไรไม่
จนกระทั่งรถม้ามาถึงจวนตระกูลกู้ กู้ชิงเหยี่ยนกับกู้ชิงซิวค่อยทราบสาเหตุ กู้อวิ๋นเวยฉวยโอกาสที่พวกเขาไม่อยู่แอบเข้ามาขโมยป้ายทองละเว้นโทษตายในจวน!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...