ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 667

วันนี้ซ่งรั่วเจินถูกเรียกมาตั้งแต่เช้า ติดตามมารดาและพวกพี่ชายไปสกุลกู้

“ก่อนหน้านี้นับญาติกันอย่างกะทันหันเกินไป วันนี้ทุกคนล้วนอยู่ที่นี่ พวกเจ้าเองก็ถือโอกาสนี้รู้จักเหล่าญาติพี่น้องเถอะ”

บนรถม้า กู้หรูเยียนยิ้มกว้างเล่าสถานการณ์ของลูกหลานสกุลกู้ ส่วนซ่งรั่วเจินเองก็ได้รู้ว่าสกุลกู้มีคนมากมายจากการแนะนำนี้

ท่านลุงใหญ่กู้ชิงเหยี่ยนและท่านป้าสะใภ้สวี่ซื่อคลอดลูกสาวสองคนลูกชายสองคน แบ่งออกเป็นลูกชายคนโตกู้จิ่งหลิน ลูกชายคนรองกู้ชิงฉือ ลูกสาวคนที่สามกู้หนานเวย และลูกสาวคนสุดท้องกู้เจาหยวน

ท่านลุงรองกู้ชิงซิวและป้าสะใภ้หลิงซื่อมีลูกชายสามคนลูกสาวหนึ่งคน ลูกชายคนโตกู้มู่เฉิน ลูกชายคนรองกู้หลินเซียว ลูกชายคนที่สามกู้สือเหย่และลูกสาวคนเล็กกู้ฮวนเอ๋อร์

ภายในนั้น นอกจากกู้เจาหยวน กู้สือเหย่และกู้ฮวนเอ๋อร์ที่ยังไม่แต่งงาน คนอื่นล้วนแต่งงานแล้ว

ส่วนท่านลุงสามกู้ชิงเจ๋อ ทุกคนมิได้เอ่ยถึงอย่างรู้ใจกัน เพราะเรื่องของกู้อวิ๋นเวย กู้ชิงเจ๋อยังมิอาจแยกแยะถูกผิดได้ บัดนี้มิได้อาศัยในสกุลกู้

“หรูเยียน ในที่สุดพวกเจ้าก็มาแล้ว หลายวันนี้เจ้าลิงซุกซนเหล่านี้ล้วนบ่นว่าอยากพบญาติผู้พี่ผู้น้องอยู่ตลอด”

ฮูหยินผู้เฒ่ากู้เข้ามาต้อนรับรอยยิ้มเกลื่อนหน้า ซ่งรั่วเจินมอบของขวัญที่นำมาด้วยให้ผู้ดูแลของจวนกู้ แต่ละคนแย้มยิ้มทักทายปราศรัยกัน

ทว่ามองคนแปลกหน้ากลุ่มใหญ่ตรงหน้า ซ่งรั่วเจินเองก็จำชื่อสลับกับตัวคนอย่างมิอาจหลีกเลี่ยง

“ไม่ได้ติดต่อกันมานานหลายปี พวกเด็กๆ เองก็รู้สึกแปลกหน้ากันอย่างมิอาจหลีกเลี่ยง ภายภาคหน้าต้องไปมาหาสู่บ่อยๆ จะได้สนิทสนมกันเร็วๆ”

ฮูหยินผู้เฒ่ากู้แย้มยิ้ม หลังอารมณ์ดีขึ้นแล้ว สภาพร่างกายเองก็เป็นไปในทิศทางที่ดี จิตใจคล้ายมีชีวิตชีวาเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งขั้น

แน่นอนว่าหนึ่งในปัจจัยสำคัญที่สุดก็คือยาของซ่งรั่วเจิน

“ได้ยินชื่อเสียงมีพรสวรรค์ของอี้อันมาตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อนแล้ว รู้สึกเลื่อมใสมาโดยตลอด คิดไม่ถึงวันนี้ถึงขั้นได้กลายเป็นญาติกัน ดีใจเหลือเกิน!” กู้ชิงฉือพูดรอยยิ้มเกลื่อนหน้า

“ก่อนหน้านี้ข้าเคยเห็นที่พิธีล่าสัตว์มาก่อน ฉู่อ๋องใส่ใจดูแลท่าน ไม่รู้ว่ามีแม่นางในเมืองหลวงกี่มากน้อยอิจฉา”

กู้ฮวนเอ๋อร์กะพริบตา ใบหน้าเปี่ยมความดีใจ ยังมีความทุกข์ใจเล็กน้อยอีกด้วย “ญาติผู้พี่ ท่านยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ สามารถสอนข้าได้หรือไม่?”

“เจ้ามีคนที่ชอบแล้วหรือ?”

ซ่งรั่วเจินมองแม่นางตรงหน้า กู้ฮวนเอ๋อร์เองก็เป็นคนเข้ากันได้ดีกับผู้อื่นอยู่แล้ว น่ารักซุกซนเป็นธรรมชาติ กลับมิใช่เสแสร้ง อีกทั้งยังไม่ชอบปกปิด

ทั้งๆ ที่ได้พบกันเป็นครั้งแรก ใบหน้าเรียวเล็กเท่าฝ่ามือก็เขียนคำว่ากังวลสองพยางค์นี้ไว้แล้ว

กู้ฮวนเอ๋อร์หน้าแดงเรื่อ เผยท่าทีสะเทิ้นอายหลายส่วน ฟันขบเม้มกลีบปาก ยากจะเอื้อนเอ่ยออกมา