ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 672
“หลายปีมานี้เขาไม่เคยชอบพอแม่นางคนไหนมาก่อน ยามนี้ยากนักกว่าจะมีแม่นางที่ชอบ ไยท่านต้องคัดค้านความสัมพันธ์ของพวกเขาด้วย แบบนี้มิเท่ากับทำลายความสัมพันธ์ระหว่างพวกท่านแม่ลูกหรือเพคะ?”
“นอกจากนี้...ยามนี้เกรงว่าคนที่ชอบพอแม่นางซ่งจะไม่ได้มีแค่ฉู่อ๋องเพียงคนเดียว”
“อันที่จริงหลังพิธีล่าสัตว์ครั้งนั้น ข้าก็รู้แล้วว่าถังเสวี่ยหนิงไม่เหมาะสมจริงๆ แต่ถังฮูหยินจงใจเข้าวังมาขอร้อง ข้าจึงอดทนรอดูต่อไป ตอนนี้กลายเป็นเช่นนี้เสียแล้วก็ยิ่งไม่เหมาะสมกับฉู่อ๋อง”
ฮองเฮาเอ่ยขึ้นช้าๆ สาเหตุที่วันนี้โมโหเช่นนี้ก็เพราะรู้สึกว่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น เหล่าสนมในวังหลายคนล้วนแต่เยาะเย้ยเสียดสีนาง ทำให้นางเสียหน้า
“แต่เจ้ารู้หรือไม่ว่าหลิงไท่ซือจะกลับเมืองหลวงแล้ว? หลานสาวของเขาหลิงเชี่ยนเอ๋อร์เอ๋อร์คุ้นเคยกับฉู่อ๋องมาตั้งแต่เล็ก ข้าไม่รู้เหมือนกันว่าในใจจวินถิงคิดอย่างไรกันแน่”
ลู่หมิ่นฮุ่ยอึ้งไป “ข้าจำได้ว่าแม่นางคนนั้นหน้าตางดงามมาตั้งแต่เล็ก ชอบตามหลังฉู่อ๋องอยู่ทั้งวัน ยามนั้นยังเคยพูดเย้าว่าวันหน้าจะให้ทั้งคู่แต่งงานกัน”
“แต่ภายหลังหลิงไท่ซือย้ายไปจากเมืองหลวง ตอนนี้จะกลับมาแล้วงั้นหรือ?”
……
ณ จวนอัครเสนาบดี
ถังเสวี่ยหนิงถูกลงโทษให้คุกเข่าอยู่ในห้องบรรพชน สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยินยอมพร้อมใจ
“ท่านแม่ ลูกไม่ได้ทำอะไรผิด ผู้ลี้ภัยพวกนั้นป่าเถื่อนไร้เหตุผลไปก่อเรื่องเอง เกี่ยวอันใดกับข้า?”
“ข้าก็แค่สงสารพวกเขา อยากให้พวกเขาได้กินดีๆ หน่อย เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเป็นเหตุสุดวิสัยชัดๆ โยนความรับผิดชอบทั้งหมดมาให้ข้าได้อย่างไรกัน?”
ถังฮูหยินมองถังเสวี่ยหนิงที่ไม่ยอมแพ้ ดวงตาสะท้อนความอับจนปัญญาที่ลูกรักไม่เป็นดังใจหวัง
ถังเสวี่ยหนิงที่เดิมทียังดึงดันเมื่อได้ยินวาจานั้น ดวงหน้าเล็กขาวใสนั้นพลันฉายแววร้อนรน “ไม่ ไม่หรอก”
“ข้ารู้ว่าเจ้าอยากเอาชนะซ่งรั่วเจิน แต่ไยเจ้าไม่คิดบ้างว่าเจ้าทำไปมากมายขนาดนี้แล้ว ไฉนซ่งรั่วเจินกลับไม่ทำอะไรเลย?” สีหน้าถังฮูหยินปั้นยากจนถึงที่สุด
ถังเสวี่ยหนิงนึกถึงท่าทีของซ่งรั่วเจินก่อนหน้านี้ราวกับว่าเพิ่งเข้าใจในชั่วขณะนั้นเอง
“นางจงใจ! ตอนนั้นนางก็จงใจวางกับดักข้าแล้ว จะได้รอเยาะเย้ยข้า!”
ตอนนั้นนางก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าซ่งรั่วเจินก็มีนิสัยไม่ยอมให้ใครมารังแกง่ายๆ แท้ๆ หลังเกิดเรื่องกลับยอมรื้อโรงทานกลับไปอย่างง่ายดาย เกรงว่านางคงรอเยาะเย้ยตนเองตั้งแต่ตอนนั้นแล้วกระมัง!
“นางรู้ทั้งรู้ว่าข้าทำแบบนี้แล้วจะเกิดเรื่อง แต่กลับไม่ยอมเอ่ยเตือน บนโลกนี้มีผู้หญิงชั่วร้ายแบบนางได้อย่างไรกัน!” ถังเสวี่ยหนิงโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง แววตาเต็มไปด้วยความเกลียดชังลึกล้ำ
บทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...