ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 706

ฉู่เทียนเช่อลังเลไปชั่วขณะจึงกล่าวว่า “วันนี้ของขวัญขอบคุณก็นำมาส่งแล้ว ข้ายังมีธุระที่จวน คงต้องขอตัวกลับก่อน”

คนตระกูลซ่งอยากให้เช่ออ๋องกลับไปใจจะขาด ได้ยินแบบนี้ก็แสนจะดีใจ แต่สีหน้ากลับดูไม่ออกเลยสักนิด

“น้อมส่งเช่ออ๋อง”

ซ่งรั่วเจินมองแผ่นหลังที่รีบร้อนจากไปของเช่ออ๋อง ในใจก็อดนึกขันไม่ได้ ก่อนหน้านี้ตอนที่เช่ออ๋องมายังมีท่าทางเหมือนทุกอย่างอยู่ในการควบคุมมั่นอกมั่นใจนักหนาอยู่เลย

ผู้ใดจะคาดว่าชั่วเวลาไม่นานก็ต้องรีบร้อนกลับไปเพราะเกิดเรื่องวุ่นวายในเรือนหลังเสียแล้ว

น่าขันเสียจริง!

ฉู่จวินถิงเห็นฉู่เทียนเช่อจากไปแล้ว ซ่งรั่วเจินกลับยังคงมองทิศทางที่เขาจากไปทั้งยังมองส่งจนลับสายตาจึงถามขึ้นอย่างอดไม่อยู่

“คนไปแล้ว เจ้ายังมองไม่พออีกหรือ?”

ซ่งรั่วเจินได้สติคืนมา ได้ยินน้ำเสียงหึงหวงในคำพูดประโยคนั้น คิ้วบางจึงเลิกขึ้นน้อยๆ “ความจริงเช่ออ๋องมาขอบคุณวันนี้ก็เป็นแค่ข้ออ้างเท่านั้นเอง”

“หืม?”

“เขามาหาหม่อมฉันต่างหากเพคะ” ความขบขันวาบผ่านดวงตาซ่งรั่วเจิน “เขาบอกว่าถ้าหม่อมฉันคบหากับท่านอ๋องจริงๆ ฮองเฮาจะต้องคอยจับผิดหม่อมฉันอย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นหม่อมฉันคงได้ทุกข์ใจไม่รู้จบ”

“ถ้าคบหากับข้าจริงๆ อะไรกัน?”

ฉู่จวินถิงจับปัญหาในคำพูดประโยคนั้นได้ รีบดึงมือซ่งรั่วเจิน น้ำเสียงค่อนข้างร้อนรน “ตอนนี้พวกเราคบหากันปลอมๆ อยู่หรือไร?”

ซ่งรั่วเจินสะบัดมือเขาออกพลางเชิดปลายคางไปอีกด้าน “พวกเราไม่ได้คบกันอยู่สักหน่อยเพคะ”

คิ้วคมของฉู่จวินถิงเลิกขึ้น สงสัยเขาต้องหาทางกำหนดสถานะให้ชัดเจนโดยเร็วเสียแล้ว

ชายาอ๋องมีฐานะสูงศักดิ์ หลังแต่งงานจะต้องรักษาขนบธรรมเนียม หากกลับบ้านเดิมก็เท่ากับว่าตบหน้าราชวงศ์

“นางคิดจะกลับไปจริงๆ แต่ไม่ใช่เพราะอนุสองคนนั้นเสียทีเดียว แต่กลับไปหาหมอมากกว่า” ฉู่จวินถิงกล่าว

ซ่งรั่วเจินเข้าใจแล้ว เห็นทีชายาเช่ออ๋องผู้นี้ก็ลำบากเหมือนกัน ถึงจะไม่เคยพบหน้ากันมาก่อนแต่ก็สามารถสัมผัสได้ถึงความยุ่งยากภายในจวน

แต่เรื่องเช่นนี้สำหรับราชวงศ์แล้วกล่าวได้ว่ามีอยู่ดาษดื่น ต่อให้ทุกคนจะนำไปล้อเลียนในทางลับอย่างไร ต่อหน้าก็ยังต้องเรียกว่าพระชายาอย่างเคารพนบนอบ ยังคงเป็นผู้ที่คนทั่วไปต้องเคารพให้เกียรติ

“เมื่อวานหลังจากข้ากลับมาก็ลองทำนายอย่างละเอียด” ซ่งรั่วเจินบอกกล่าวตามตรง

ดวงตาฉู่จวินถิงนิ่งขึง “ทำนายได้ความว่าอย่างไร?”

“ก่อนหน้านี้ข้าเคยทำนายให้ท่านพ่อ ดวงชะตาของท่านพ่อแม้จะพบพานอุปสรรคบ้าง แต่สุดท้ายยังสามารถกลับมาอย่างปลอดภัย ข้าจึงไม่กังวลและไม่อยากบุ่มบ่ามทำลายแผนการของเขา”