เข้าสู่ระบบผ่าน

ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 717

นึกถึงตรงนี้ อนุอวิ๋นก็ร้องไห้ออกมา กลับคล้ายตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต ท่าทีเด็ดขาด

“นายท่าน ข้ารู้พี่หญิงไม่มีวันยอมให้อภัยข้า ก็ให้ข้าไปตายเถอะ เช่นนี้พี่หญิงก็สามารถกลับมาอยู่ข้างกายท่านได้แล้ว!”

“เดิมทีเรื่องในครั้งนี้ก็เป็นความผิดของข้า เกือบทำร้ายพี่หญิงจนตาย ต่อให้ข้าชดใช้ด้วยชีวิตก็สมควรแล้ว หวังเพียงหลังข้าตายไปแล้ว นายท่านจะดูแลซีหว่านดีๆ”

“ข้ามีลูกสาวเพียงคนเดียว ไม่อาจวางใจปล่อยไปได้จริงๆ”

“เจ้าพูดอะไรกัน? ข้าไม่มีวันปล่อยให้เจ้าตาย!”

สีหน้าอวิ๋นหงหล่างเปลี่ยนไป เพลิงโทสะเพิ่มขึ้นไม่หยุด มองท่าทางน่าสงสารของอนุอวิ๋น จากนั้นมองจางเหวินที่กำลังบีบคั้นคน ความรักในอดีตจืดจางลงไปมาก

“จางเหวิน เจ้าข้าเป็นสามีภรรยากัน หลายปีมานี้ข้าเองก็ไม่เคยทำผิดต่อเจ้า”

“เจ้าไม่พอใจที่ข้ารับอนุ ข้าก็รับอนุเพียงคนเดียว ต่อให้ข้าทำผิดต่อเจ้าก่อน ก็มิได้ทำผิดมากอันใด”

“เจ้ากลับขุ่นเคืองใจแคบ จะต้องบังคับนางไปตายให้ได้กระนั้นหรือ!”

จางเหวินมองอวิ๋นหงหล่างที่กำลังพูดอย่างมั่นใจ รู้สึกเพียงอยากขัน แต่ไหนแต่ไรมาเขาไม่เคยคิดว่าหลอกนางเป็นความผิดมาก่อน

“ใช่ หากไม่หย่า นางก็ต้องตาย ท่านเลือกเองเถอะ!”

นางมองท่าทางจอมปลอมของชายคนนี้ออกตั้งนานแล้ว

ภายนอกสุภาพอ่อนโยน มิตรสหายล้วนชื่นชมเขาเป็นคนสะอาดบริสุทธิ์ ขอเพียงอนุอวิ๋นแสดงท่าทางอ่อนแอ เขาก็ชี้นิ้วใส่ตนอย่างมีคุณธรรมเต็มเปี่ยม

เพราะอนุอวิ๋นอ่อนแอ เพราะอนุอวิ๋นเสียสละเพื่อเขามากมาย ไม่มีบ้านมารดาให้พึ่งพิง นางจึงต้องยอมถอยไปทุกก้าว!

หากนางไม่ยอมถอย นั่นก็คือความผิดของนาง เป็นนางใจแคบ นางไม่ใจกว้างมากพอ!

“จางเหวิน ปกติเจ้าโวยวายเยี่ยงไรก็ช่างเถอะ เจ้าเป็นฮูหยินของข้า ข้าไม่อยากถือสาเจ้า แต่บัดนี้เจ้าใช้เรื่องส่วนตัวทำให้สกุลซ่งเดือดร้อน นี่คือสหายที่ดีคบหากันหลายปีของเจ้า เจ้าไม่รู้สึกผิดหรือ?” อวิ๋นหงหล่างถามไล่เรียง

ใบหน้าด้านชาของจางเหวินเปลี่ยนไปเล็กน้อย อวิ๋นหงหล่างคนถ่อยสุภาพบุรุษจอมปลอมคนนี้ หากวันนี้ทำเช่นนี้จริง น่ากลัวว่าเขาจะต้องออกไปทำลายชื่อเสียงของรั่วเจินแน่

สังเกตเห็นสีหน้าจางเหวินเปลี่ยนไป อวิ๋นหงหล่างคลี่ยิ้มมั่นใจ

“หลายปีมานี้สกุลซ่งดีต่อเจ้ามาโดยตลอด หลังเจ้าออกจากจวน ก็ต้องขอบคุณที่ได้พวกเขาดูแล หรือเจ้าจะทำให้พวกเขาเดือดร้อน?”

บัดนี้สกุลซ่งก็นับว่าได้เห็นความไร้ยางอายของอวิ๋นหงหล่างแล้ว ที่แท้ก็คือคนถ่อยไร้ยางอาย!

“ใต้เท้าอวิ๋น พวกเราคนสำนักเต๋าให้ความสำคัญเรื่องผลกรรมที่สุด”

“อนุอวิ๋นคิดทำร้ายคน จ่ายเงินจำนวนมากขึ้นเขาไปเชิญผีทวงชีวิตบนเขา เป็นนางที่ทำกรรม บัดนี้ได้พบจุดบเช่นนี้ ก็เป็นผลกรรมของนาง”

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง