ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 733

ซ่งรั่วเจินตัดสินใจไปรับบิดากลับมา ก่อนออกเดินทางย่อมต้องเตรียมสิ่งของมากมาย แต่ก่อนหน้านั้นยังต้องบอกคนในครอบครัวเสียก่อน

หลังนางบอกเรื่องที่จะเดินทางไปชายแดน คนในจวนล้วนอึ้งตกใจกันหมด

“เจินเอ๋อร์ เจ้าว่าอะไรนะ? เจ้าจะไปชายแดนด้วยตัวเอง?” กู้หรูเยียนมีสีหน้าตกตะลึง “ก่อนนี้ไม่เคยได้ยินเจ้าพูดถึงมาก่อนเลย”

“น้องหญิงห้า ถ้าเจ้าเป็นห่วงความปลอดภัยของท่านพ่อก็ให้พี่ชายอย่างพวกข้าไปดีกว่า ผู้หญิงแบบเจ้าไปสถานที่ห่างไกลปานนั้นจะอันตรายเกินไปแล้ว” ซ่งจืออวี้เอ่ยอย่างร้อนใจ

ซ่งจิ่งเซินพยักหน้า “ใช่แล้ว พวกเขารับราชการอาจไม่สะดวก ข้ามีประสบการณ์เดินทางโชกโชน ให้ข้าไปดีกว่า!”

“ความจริงสาเหตุที่ข้าจะเดินทางไปเป็นเพราะข้าทำนายดวงชะตาให้ท่านพ่อ”

เมื่อซ่งรั่วเจินเอ่ยวาจาประโยคนี้ออกมา สีหน้าทุกคนในห้องล้วนเคร่งเครียดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด หรือว่าจะเกิดปัญหาอันใด?

“ก่อนนี้ข้าก็เคยทำนายเหมือนกัน ดวงชะตาของท่านพ่อปลอดภัยไร้อันตราย สามารถกลับมาได้อย่างราบรื่น แต่ช่วงนี้เกิดเหตุเปลี่ยนแปลงขึ้น น่าจะเป็นเพราะได้รับอิทธิพลจากปัจจัยภายนอก”

“ถ้าไม่ไป ข้ากังวลว่าอาจมีอันตราย ดังนั้นจึงคิดว่าจะไปด้วยตัวเอง” ซ่งรั่วเจินบอกกล่าวตามตรง

กู้หรูเยียนมีสีหน้ากังวลใจ “เจ้าต้องไปด้วยตัวเองเท่านั้นหรือ? อันตรายมากเลยใช่หรือไม่?”

“ท่านแม่ ท่านไม่ต้องกังวลเกินไปเจ้าค่ะ ข้าพบว่าดวงชะตาเกิดความเปลี่ยนแปลงก็จริง แต่ตอนนี้ยังไม่อาจตัดสินบทสรุปสุดท้าย มีเหตุปัจจัยมากมายในเรื่องนี้”

“ข้าอยากรับรองว่าท่านพ่อจะสามารถกลับมาได้อย่างปลอดภัยจึงอยากเดินทางไปด้วยตัวเอง นอกจากนี้ ข้าไม่ได้จะไปคนเดียวเสียหน่อย ข้าจะพาคนกลุ่มหนึ่งไปด้วย ท่านอ๋องก็จะจัดหาคนเก่งๆ มาให้ข้าหลายคนเหมือนกันเจ้าค่ะ”

ซ่งรั่วเจินมีสีหน้าจริงจัง นางเป็นคนรักชีวิตย่อมจะระมัดระวังรอบด้าน

“งั้นข้าจะไปกับเจ้าด้วย” ซ่งจิ่งเซินกล่าว “มีข้าดูแลเจ้า ท่านแม่จะได้วางใจได้บ้าง”

ซ่งจืออวี้เหลือบมองซ่งจิ่งเซินแวบหนึ่ง “ร่างกายเจ้าก็ไม่ไหวเหมือนกันนี่ ต้องให้ข้าไปถึงจะสามารถปกป้องน้องหญิงห้ากับท่านพ่อได้ พรุ่งนี้ข้าจะเข้าวังไปลาพักราชการ!”

“ความเป็นไปได้อะไรหรือ?” ซ่งเยี่ยนโจวถาม

“สาเหตุที่ก่อนหน้านี้ท่านพ่อไม่ได้ส่งข่าวกลับมา แต่กลับปลอดภัยอย่างมาก แต่หลังจากสืบพบข่าวคราวของท่านพ่อเมื่อหลายวันก่อนกลับเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นมา เรื่องนี้อาจมีเบื้องลึกเบื้องหลังหรือไม่?”

ได้ยินดังนั้น ทุกคนในห้องพลันเข้าใจขึ้นมาหลายส่วน

“คงไม่ใช่ว่า...มีคนไม่อยากให้ท่านพ่อกลับมาหรอกนะ!” ซ่งจิ่งเซินเบิกตาโพลง

ซ่งเยี่ยนโจวขมวดคิ้วแน่น “ตอนนั้นที่ข้ากับท่านพ่อถูกลอบโจมตีในสนามรบ ความจริงข้ารู้สึกว่าออกจะประหลาด แต่ก็ไม่มีหลักฐาน”

“ท่านพ่อปราดเปรื่องมากแผนการตลอดมา มีประสบการณ์นำทัพออกศึกมากมาย แต่ครั้งนี้กลับพลาดท่า ทั้งยังประสบอันตรายไม่รู้เป็นหรือตาย น่าประหลาดจริงๆ”

ซ่งอี้อันรู้สึกมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วว่าเรื่องนี้มีปัญหา แต่เรื่องอย่างการรบทัพจับศึก ผู้ใดก็ไม่อาจรับประกันว่าตนเองเป็นแม่ทัพไร้พ่าย ประกอบกับข่าวลือที่แพร่มาว่าถูกลอบจู่โจมโดยไม่ทันระวัง พวกเขาจึงได้แต่เชื่อเช่นนั้น