ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 768

ทุกคนสุ่มหาหอสุราแห่งหนึ่ง ไม่ว่าช่วงเวลาแบบไหนก็มักมีคนที่ร่ำรวยเงินทอง ด้วยเหตุนี้ แม้ในหอสุราจะไม่นับว่าคึกคัก แต่ก็มีคนกินอาหารกันอยู่หลายโต๊ะ

ขณะเตรียมจะรับประทานอาหาร หลิงเชี่ยนเอ๋อร์มองซ่งรั่วเจินที่ปลอมตัวเป็นสาวใช้พลางกล่าวว่า “เจ้าไปบอกให้เสี่ยวเอ้อร์ยกชามาอีกกา”

ก่อนหน้านี้นางก็สังเกตเห็นแล้วว่าสาวใช้ผู้นี้รู้วิชาแพทย์ ไม่เพียงเท่านี้ พวกฉู่อ๋องยังดูจะคุ้นเคยกับนางเป็นอย่างมาก

ราชครูกู้เป็นญาติกับตระกูลซ่ง จะรู้จักสาวใช้ของตระกูลซ่งก็ไม่แปลก แต่ด้วยนิสัยของฉู่จวินถิงก็ยังสนิทสนมกับสาวใช้คนหนึ่งมากเช่นนี้นับว่าแปลกจริงๆ

คิดไปคิดมาก็มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว...สาวใช้ผู้นี้เป็นคนข้างกายซ่งรั่วเจิน

คิดถึงตรงนี้ หลิงเชี่ยนเอ๋อร์ก็รู้สึกว่าน่าขัน ซ่งรั่วเจินคงกังวลว่าฉู่อ๋องจะไปชอบแม่นางคนอื่นขณะอยู่ข้างนอก แต่ตนเองไม่สามารถตามมาด้วยได้จึงให้ซ่งจิ่งเซินลงใต้มาค้าขาย ทั้งยังให้เขาพาสาวใช้ข้างกายนางตามมาด้วยสินะ?

“คิดไม่ถึงว่าซ่งรั่วเจินผู้นี้จะมีฝีมืออยู่จริงๆ!”

หลิงเชี่ยนเอ๋อร์แค่นหัวเราะ ก่อนนี้ได้ยินมาตลอดว่าฉู่อ๋องดีต่อซ่งรั่วเจินอย่างยิ่ง ปกป้องนางไปเสียทุกอย่าง กระทั่งว่าตั้งแต่ต้นจนจบล้วนเป็นฉู่อ๋องที่เป็นฝ่ายเข้าหา

ตอนนี้เห็นทีว่าคงเป็นเพราะซ่งรั่วเจินมีฝีมือสูงส่งอย่างไรเล่า!

ซ่งรั่วเจินเห็นว่าจู่ๆ หลิงเชี่ยนเอ๋อร์ก็เรียกใช้งานตนเอง ดวงตางามฉายแววประหลาดใจ สบกับสายตาที่แลดูไม่พอใจของฉู่จวินถิง คล้ายว่ากำลังจะเอ่ยปาก นางจึงชิงตอบรับก่อนว่า “ข้าจะไปเดี๋ยวนี้”

เดิมก็ปลอมตัวมา จะปล่อยให้ความพยายามก่อนหน้านี้สูญเปล่าก็คงจะไม่ได้ นอกจากนี้ หลิงเชี่ยนเอ๋อร์ก็ไม่ใช่คนดีอันใด ชะตาแปลกประหลาดแบบนั้นบ่งชัดว่านางจะต้องไม่ใช่คนดีแน่นอน!

“เหตุใดเมื่อครู่นี้ข้าจึงเห็นว่ามีคนจำนวนมากกำลังขนสินค้าอยู่ที่ท่าเรือกันเล่า มีแต่ข้าวสารทั้งนั้น ไยชาวบ้านจึงยังอดอยากกันอยู่?”

“ผู้ลี้ภัยมาที่นี่ก็จริง ทางการยังเปิดโรงทานแจกโจ๊ก แต่โจ๊กน้อยนิดแค่นั้น แจกโจ๊กได้สามวันก็หมดแล้ว”

“พ่อค้าพวกนั้นแต่ละคนล้วนสนใจแต่เงินทองแต่ใจจืดใจดำ ก่อนหน้านี้ตอนได้ยินข่าวว่าเมืองผิงหยางเกิดอุทกภัยก็เรียกคืนข้าวสารกลับมาหมด ยามนี้รู้ว่าทางนั้นขายข้าวได้ราคาสูงก็ส่งข้าวสารทั้งหมดไปที่นั่น”

“ยังไงซะก็แค่เสียเวลาขนส่งนิดหน่อยเท่านั้น เงินที่หาได้กลับเยอะกว่ามาก ดังนั้นเมืองใกล้เคียงล้วนพลอยเดือดร้อนไปด้วย!”

เสี่ยวเอ้อร์ถอนหายใจอย่างหนักหน่วง “พ่อค้าบัดซบพวกนี้กำลังขูดเลือดขูดเนื้อคนตกทุกข์ได้ยากอยู่ชัดๆ!”