ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 779

อิงตามที่ซ่งเยี่ยนโจวพูด สถานการณ์ในตอนนั้นอันตรายมากอย่างแท้จริง หากไม่ใช่คนสกุลหลิงนำทหารเร่งเดินทางมาถึง เขาก็คงไม่มีชีวิตอยู่แล้ว

หลินจือเยว่กลับมีผลงานเพราะส่งข่าว หากไม่ได้เขาส่งข่าว สกุลหลิงไปไม่ทันเวลา น่ากลัวว่าจะต้องเสียชายแดนไปแล้วแน่ ไม่มีวันเอาชนะศึกในครั้งนี้ได้!

แม้พูดว่าพวกเขาไม่มีหลักฐานพิสูจน์ทั้งหมดนี้ แต่เพียงเรื่องที่บิดายังไม่ตาย กลับไม่ส่งข่าวมาโดยตลอด ก็สามารถตั้งข้อสันนิษฐานได้มากแล้ว

ภายในนี้จะต้องมีเงื่อนงำซ่อนอยู่แน่

ทั้งหมด...ยังชี้ไปที่สกุลหลิงอีกด้วย!

ยามฉู่จวินถิงมาถึงก็ได้เห็นพวกซ่งรั่วเจินสามพี่น้องกำลังนั่งรวมตัวกัน บรรยากาศตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด

“ทำนายผลออกมาไม่ดีกระนั้นหรือ?” ภายในสายตาฉู่จวินถิงสะท้อนความกังวล

ซ่งรั่วเจินส่ายหน้า “เปล่าเพคะ ก็แค่คิดบางเรื่อง ท่านและท่านตาเข้าใจสถานการณ์แล้วหรือ?”

“อยากรู้เรื่องผู้อยู่เบื้องหลัง ยังต้องไปสกุลเจียงสักเที่ยวหนึ่ง จะได้พบหัวหน้าตระกูลเจียง” ฉู่จวินถิงเผยสีหน้าเคร่งขรึม “ง้างปากของเขา สามารถลดปัญหาลงได้มาก”

ซ่งรั่วเจินเข้าใจ “หม่อมฉันไปเป็นเพื่อนท่านดีหรือไม่?”

ในเมื่อทางฝั่งจ้าวชิงหยวนพบไอมรณะ เช่นนั้นหัวหน้าตระกูเจียงมาข่มขู่ให้คำสัตย์สาบาน มองออกว่าเขารู้เรื่องทั้งหมด

หรือพูดอีกอย่างก็คือไม่แน่ว่าสกุลเจียงเองก็มีฝีมือเหล่านี้ นางไปย่อมสามารถหลีกเลี่ยงมิให้ถูกคนวางอุบายได้

ฉู่จวินถิงใคร่ครวญครู่หนึ่ง นัยน์ตาลุ่มลึกเปี่ยมความยินดี “เช่นนั้นก็รบกวนเจ้าแล้ว หากการเดินทางนี้ไม่มีเจ้า เรื่องก็รับมือยากมากนัก”

“เดิมทีช่วยคนก็คือสั่งสมบุญวาสนาและคุณธรรม นับเป็นเรื่องดีสำหรับหม่อมฉันเช่นเดียวกัน” ซ่งรั่วเจินยิ้มน้อยๆ พูดอีกว่า “หม่อมฉันได้ยินว่าท่านอ๋องส่งคนไปแจกจ่ายโจ๊กแล้ว?”

“ข้าให้อวิ๋นหยางไปสืบสถานการณ์ของผู้ลี้ภัยเมืองไห่เทียน สภาพการณ์ลำบากมาก กินอาหารไม่อิ่มท้อง วันนี้จ้าวเจียงที่พวกเราได้พบเป็นเพียงหนึ่งในนั้น”

ยิ่งไปกว่านั้นครั้งนี้สกุลซ่งก็แล่นเรือสินค้ามา ทุกคนล้วนรู้ว่าพวกเขามาเพื่อทำการค้า ในเมื่อพวกพ่อค้าผู้มั่งคั่งร่วมมือกัน คาดว่าไม่มีวันปฏิเสธการเข้าร่วมของสกุลซ่ง

“วันนี้เอะอะโวยวายที่ท่าเรือไปหนึ่งรอบ คนมากมายล้วนรู้ว่าพวกเรามาแล้ว เชื่อว่าสกุลเจียงเองก็ได้รับข่าว พวกเราทำได้เพียงใช้วิธีเค้นถามเท่านั้น”

ฉู่จวินถิงใคร่ครวญถึงเอ่ยปาก จากนั้นพูดกับซ่งจิ่งเซิน “บางทีเจ้าสามารถลงมือกับผู้อื่นได้?”

ซ่งจิ่งซินเข้าใจในทันใด “วางใจได้ ยกให้เป็นหน้าที่กระหม่อมเถอะพ่ะย่ะค่ะ!”

สกุลเจียง

ขณะเดียวกันหัวหน้าตระกูลเจียงและพ่อค้าผู้มั่งคั่งอีกสองท่านกำลังนั่งอยู่ด้วยกัน ใบหน้าเผยแววกังวล

“พวกท่านน่าจะได้ยินเรื่องที่ท่าเรือวันนี้มาแล้ว ฉู่อ๋องมาแล้ว พวกเราจะทำเช่นไร?”