ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 780

หัวหน้าตระกูลเจียงขมวดคิ้วแน่น พวกเขารู้ชื่อเสียงของฉู่อ๋องดีมาก นั่นคือเทพสังหารในสนามรบเชียวนะ!

พวกเขาที่นี่อยู่ใกล้เมืองผิงหยาง ย่อมรู้จักบารมีของฉู่อ๋องดีที่สุด

“พูดไปแล้วเรื่องนี้ยังต้องโทษท่าน เดิมทีฉู่อ๋องต้องการไปเมืองผิงหยาง ก็แค่แวะเติมเสบียงที่ท่าเรือเท่านั้น แต่พวกเจ้ากลับสร้างเรื่องที่ท่าเรือ ทำให้พวกเขาต้องอยู่ต่อ”

สีหน้าหัวหน้าตระกูลหลี่ไม่สบอารมณ์ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้พวกเขาวางแผนไว้แล้ว ต่อให้ราชสำนักส่งคนมา นั่นจะต้องไปที่เมืองผิงหยางก่อน ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่มีวันมาที่เมืองไห่เทียนก่อน

ทันทีที่ได้รับข่าว พวกเขาก็สามารถหาทางป้องกันตนเองได้ มีเวลามากเพียงพอ

ใครคาดคิดเล่าว่าจะเกิดสถานการณ์ที่ทำให้พวกเขารับมือไม่ทันเช่นนี้ ไม่มีโอกาสหนีตั้งแต่แรก

“เรื่องนี้ไม่สามารถโทษข้าได้ ไฉนเลยข้าจะรู้ว่าเรื่องจะบังเอิญถึงเพียงนี้?”

หัวหน้าตระกูลเจียงอึดอัดใจอย่างอดไม่ได้ หากเขารู้ตั้งแต่แรก ก็ไม่มีวันปล่อยให้เรื่องพรรค์นี้เกิดขึ้น น่าเสียดายบนโลกนี้ไม่มียารักษาโรคเสียใจภายหลัง

“บัดนี้โทษใครก็ไม่สำคัญ รีบคิดเถอะว่าจะทำเช่นไร ข้าส่งคนไปสืบข่าวแล้ว ฉู่อ๋องไปที่อำเภอนั้น น่ากลัวว่าอีกไม่นานก็จะได้รู้ว่าเกี่ยวข้องกับพวกเราหรือไม่”

หัวหน้าตระกูลหลี่ขมวดคิ้ว “ลูกสาวของจ้าวชิงหยวนตายไปแล้ว บัดนี้เหลือเพียงลูกชายคนเดียว เขาไม่กล้าพูดเรื่องทั้งหมดออกมาหรอกกระมัง?”

พวกเขาได้เห็นเองกับตาว่าจ้าวชิงหยวนคนหัวแข็งและซื่อตรงคนนี้ ยอมหักกระดูกสันหลังเพื่อลูก

ระยะเวลาที่ผ่านมานี้ ไม่ว่าพวกเขาทำอันใด จ้าวชิงหยวนก็ล้วนไม่พูดจา

“ท่านเองก็พูดแล้ว จ้าวชิงหยวนยอมทำเช่นนี้ก็เพื่อลูก แต่หรือท่านไม่รู้ว่าฉู่อ๋องเป็นคนเช่นไร? นั่นคือผู้ที่สังหารคนได้โดยที่ตาไม่กะพริบเชียวนะ!”

ภายในสายตาหัวหน้าตระกูลเจียงเปี่ยมไปด้วยความหวาดกลัว “ฉู่อ๋องโมโหขึ้นมาก็จะฆ่าพวกเราทั้งหมด ท่านพูดเถอะว่าจ้าวชิงหยวนจะพูดหรือไม่?”

เพียงถ้อยคำนี้พูดออกมาแล้ว สองสามคนภายในห้องก็ตกอยู่ในห้วงภวังค์ความเงียบ

สำหรับเรื่องนี้ ซ่งรั่วเจินกลับรู้ว่านี่ไม่ใช่อาศัยเพียงเงินบรรเทาภัยพิบัติครั้งนี้

ซ่งจิ่งเซินเคยพูดให้นางฟัง แม้ว่าหัวหน้าตระกูลเจียงเป็นคนร่ำรวยไร้เมตตา แต่กลับฉลาดในการทำการค้า ยิ่งไปกว่านั้นคนยังมีไหวพริบ เพียงแต่พ่อค้าแสวงหาเพียงกำไรและเห็นแก่ตัวไม่ผิดไปจากที่คิด

เรื่องครั้งนี้ในสายตาของนาง แท้จริงแล้วหัวหน้าตระกูลเจียงก็อาจไม่ได้เต็มใจทำเรื่องนี้

เพราะไม่ว่ายามใด พ่อค้าก็คิดแค่หาทางทำกำไร พวกเขาย่อมไม่ยอมทำเรื่องเสี่ยงอันตรายถึงชีวิตหรือล่วงเกินขุนนาง

แม้พูดว่าโก่งราคาธัญพืชสามารถหาเงินก้อนโตได้ แต่ก็ไม่สามารถใช้เพียงวิธีการนี้อย่างเดียว ด้วยมันสมองและทรัพย์สินของสกุลเจียง ไม่ช้าก็เร็วจะต้องหาเงินได้มากมาย ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงอันตราย

“มองอันใดออกหรือไม่?”

ฉู่จวินถิงเห็นซ่งรั่วเจินกวาดตามองทั่วสารทิศ เอ่ยถามหนึ่งประโยค