ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 788

น่ากลัวว่าข่าวนี้ปล่อยออกมาแล้ว เสียงบ่นตำหนิจะต้องดังขึ้นภายในเมืองไห่เทียนอย่างรวดเร็วแน่

“เจ้าวางใจเถอะ ขอเพียงปล่อยข่าวนี้ออกไป อีกไม่นานปัญหาภายในเมืองผิงหยางก็จะคลี่คลาย” ฉู่จวินถิงเอ่ย

จ้าวชิงหยวนเองก็ไม่กล้าถามมากนัก เพียงทำตามคำสั่งของฉู่อ๋อง แต่ต่อมาใคร่ครวญอย่างละเอียดแล้วก็เข้าใจขึ้นหลายส่วน

“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ ก่อนหน้านี้ข้าถึงขั้นคิดวิธีนี้ไม่ออก!”

จ้าวชิงหยวนตบศีรษะ สีหน้ายากจะปกปิดความตื่นเต้น “แม่นาง พวกเจ้ายอดเยี่ยมเกินไปแล้ว ไม่ต้องเปลืองแรงก็สามารถทำให้ราษฎรอิ่มท้องได้!”

ก่อนหน้านี้เขาคิดหาทางมากมาย หากสามารถมีเสบียงอาหารเพียงพอ ราษฎรก็ไม่ต้องหิว แต่น่าเสียดายไม่มีคนส่งมอบให้ในราคาเดิม ตรงข้ามกันยังคิดฉวยโอกาสนี้โก่งราคาอีกด้วย

ซ่งรั่วเจินยิ้มน้อยๆ “พวกเราเองก็บังเอิญคิดวิธีนี้ขึ้นได้ ใต้เท้าจ้าวจะต้องเก็บเป็นความลับ ห้ามมิให้ข่าวหลุดรอดออกไปได้เล่า”

“แม่นางวางใจได้ ข้าจะปิดปากให้สนิท ขอเพียงราษฎรได้อิ่มท้อง ไม่ว่าให้ข้าทำอันใดก็ยอม”

ซ่งรั่วเจินเองก็วางใจมาก ขณะเตรียมจากไปกลับถูกจ้าวชิงหยวนร้องเรียกไว้

“แม่นาง ข้ารู้ว่าเจ้าเชี่ยวชาญวิชาศาสตร์ลี้ลับ แท้จริงแล้วหลายปีมานี้ข้ามีปัญหาหนึ่ง อยากฉวยโอกาสนี้ขอคำชี้แนะสักหน่อย”

“เชิญใต้เท้าจ้าวพูดเถอะ”

“ลูกชายข้าเฮ่าเจี๋ยทำอันใดล้วนไม่ราบรื่น พบอุปสรรคมากมาย ครั้งนี้ก็เกือบต้องตายไป หากไม่ได้แม่นางช่วยเหลือ น่ากลัวว่าตอนนี้...”

สีหน้าจ้าวชิงหยวนซับซ้อน “ข้าได้ยินมาว่าไต้ซือผู้เก่งกาจสามารถช่วยคลี่คลายได้ ไม่รู้ว่าแม่นางมีวิธีช่วยเขาหรือไม่?”

ได้ยินดังนั้น ซ่งรั่วเจินก็เข้าใจในทันใด

“เขากลายเป็นเช่นนี้ แท้จริงแล้วปัญหาอยู่ที่ท่าน”

“ข้า?” จ้าวชิงหยวนชะงัก ใคร่ครวญอย่างอดไม่ได้ คงไม่ใช่เขาทำบาปมากจึงส่งผลต่อลูกหรอกกระมัง?

ซ่งรั่วเจินเลิกคิ้ว “ข้าเพียงพูดว่าชื่อเจ้าไม่ดีเท่าใดนัก ส่วนตกลงตั้งชื่อว่าอะไร นั่นเป็นการตัดสินใจของพ่อเจ้า”

“แต่ตกลงเขาตั้งชื่อว่าอะไรให้เจ้าเล่า?”

“จ้าวผิงอัน” จ้าวผิงอันเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน เขาได้ยินชื่อที่บิดาตั้งให้แล้ว รู้สึกราวกับฟ้าถล่มลงมาในทันใด!

มิหนำซ้ำไม่ว่าเขาพูดเกลี้ยกล่อมบิดาเช่นไรก็ไร้ประโยชน์ เขาแน่ใจแล้วว่าชื่อนี้ดี

“ไม่สู้ท่านบอกท่านพ่อ เปลี่ยนชื่อให้ข้าเถอะ? นี่...ยังสู้จ้าวเฮ่าเจี๋ยไม่ได้!”

ซ่งรั่วเจินจิกนิ้วทำนาย ภายในสายตาปรากฏรอยยิ้ม “อย่าว่าเชียว ชื่อนี้ไม่เลวจริงๆ”

จ้าวผิงอัน “!!!”