ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 816

โจวหลี่เผยสีหน้าเศร้าหมอง ในช่วงนี้เขาทำหมดทุกทางแล้ว อับจนหนทางอย่างแท้จริง

“ตอนพวกเรามาก็นำเสบียงอาหารมาด้วย สามารถใช้รับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินก่อนได้” ซ่งหลินพูด

“นั่นดีมากเหลือเกิน!” โจวหลี่เผยสีหน้าดีใจ

จากนั้น ชั่วขณะเขากำลังจะเร่งตามซ่งหลินไปดูเสบียงอาหาร กลับเกือบล้มหมดสติไป

หร่วนเฉิงประคองเขาไว้ พูดว่า “ท่านไม่เป็นไรกระมัง? ข้าเห็นท่านสีหน้าขาวซีด เทียบกับก่อนหน้านี้ยามได้พบกันแล้วท่านผอมลงไม่น้อย คาดว่าตัวท่านเองก็หิวกระมัง!”

“ข้าไม่เป็นไร” โจวหลี่โบกมือ “ทำให้พวกเจ้าเห็นเรื่องน่าขันแล้ว”

“ตอนนี้ยกเรื่องนี้ให้พวกเราเถอะ ท่านไปกินอะไรสักหน่อย พักผ่อนดีๆ” ฉีอู่เอ่ย

พวกบัณฑิตเหล่านี้แต่ละคนล้วนอ่อนแอไม่อาจต้องลม นายอำเภอของเมืองไห่เทียนก่อนหน้านี้ก็เป็นเช่นนี้ บัดนี้โจวหลี่เองก็เป็นเช่นนี้ เขาเห็นแล้วไม่คุ้นชิน

“ท่านอ๋องและราชครูกู้ใกล้จะมาถึงแล้ว อีกไม่นานเรื่องนี้ก็จะได้รับการแก้ไข เจ้าไปพักผ่อนอย่างสบายใจก่อนเถอะ”

“เจินเอ๋อร์ เจ้านั่งเรือมาเหนื่อยเช่นเดียวกัน ข้าให้คนไปเก็บกวาดห้องไว้แล้ว เจ้าไปพักผ่อนก่อน ข้าจะไปจัดการเรื่องแจกโจ๊ก” ซ่งหลินเอ่ย

สีหน้าซ่งรั่วเจินสะท้อนความกังวล “ท่านพ่อ ตอนนี้บาดแผลของท่านต้องรักษาให้ดี อย่าเหนื่อยเกินไปเป็นอันขาด”

“ข้าไม่เป็นไร หากมีเรื่องใดต้องทำ เรียกพี่สามของเจ้าก็พอ” ซ่งหลินโบกมือ เหล่มองซ่งจืออวี้ “เจ้าว่าใช่หรือไม่?”

ซ่งจืออวี้รีบพยักหน้า “ใช่ มอบให้ข้าทำก็พอ!”

เห็นว่าทุกคนจากไปแล้ว ซ่งรั่วเจินเองก็รู้ว่าเพียงแต่นำเสบียงอาหารที่ลำเลียงกลับมาไปส่งที่โรงทานแจกโจ๊กเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องช่วย นี่จึงเดินรอบที่พักของนายอำเภอ

“ฮูหยินนายอำเภอคนนั้นได้รู้ว่านายอำเภอตายแล้วก็ว้าวุ่นใจ หลังทำพิธีศพเสร็จแล้วก็พาลูกกลับบ้านมารดา บัดนี้อยู่ที่เมืองผิงหยาง ห่างจากที่นี่ไม่ไกลมากเจ้าค่ะ” ชิงเถิงเล่า

คิ้วยาวดุจกิ่งหลิวของซ่งรั่วเจินเลิกขึ้น “เป็นนางย้ายจากไปด้วยตนเอง?”

“เพราะอุทกภัย ราษฎรหิวโหยจึงมีคนมาโวยวายที่ทางการทุกวัน ทุกคนล้วนพูดว่าฮูหยินนายอำเภอใจเสาะ นี่ถึงพาลูกหนีไป

“ทว่าบ่าวได้ยินพวกเขาเล่าถึงท่าทางเร่งเดินทางจากไปของฮูหยินนายอำเภอแล้ว กลับคล้ายหากยังไปช้ากว่านี้จะถูกฆ่าก็มิปาน รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง”

“ได้ยินว่าช่วงนี้พี่ชายของฮูหยินนายอำเภอมาที่นี่บ่อยๆ พูดได้ไม่ชัดเจนว่ามาทำอันใดกันแน่”

“นี่ก็ถูกแล้ว” ซ่งรั่วเจินหัวเราะเบาๆ เดิมทีนายอำเภอคนนี้ก็ไม่ใช่คนดีอะไร ฮูหยินนายอำเภอย่อมรู้ดี ดังนั้นจึงกังวลจะมีคนแก้แค้น ทำให้ครอบครัวของพวกเขาต้องเดือดร้อนจนถึงแก่ความตาย

เอือมระอาที่ผ่านมาเขายังไม่ได้มอบสมบัติทั้งหมดให้นาง ดังนั้นหลังออกจากบ้านแล้วก็อยากกลับมาดูว่าตกลงซ่อนเงินเอาไว้ที่ใด