ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 823

ซ่งรั่วเจินเหลือบมองหัวหน้าตระกูลสือนิ่งๆ นางรู้ว่าคนพวกนี้ถ้าไม่เห็นผลประโยชน์ก็คงไม่ยอมขยับตัวง่ายๆ จึงมีการเตรียมตัวมาแต่แรกแล้ว

“ใครก็ได้ ขนสิ่งของเข้ามา!”

คนข้างนอกได้ยินเสียงของซ่งรั่วเจินก็รีบขนเงินทองของล้ำค่าที่เตรียมไว้แต่แรกเข้ามาทันที

เมื่อเงินทองของล้ำค่าหีบแล้วหีบเล่าถูกคนยกเข้ามา ทุกคนก็ถูกภาพอันเจิดจ้าตรงหน้าบาดตาจนตาพร่า ตระหนักว่าซ่งรั่วเจินไม่ได้กำลังล้อเล่น

นางพูดความจริง!

นี่ก็คือกำลังทรัพย์ของตระกูลซ่งอย่างนั้นรึ?

เดิมเข้าใจว่าแม่ทัพซ่งมาเมืองผิงหยางเพราะคิดจะใช้อำนาจกดดันคน ไม่คิดเลยว่าแม่ทัพซ่งจะใช้เงินฟาดคนตรงๆ เช่นนี้!

ซ่งรั่วเจินเห็นปฏิกิริยาตอบสนองของทุกคนเต็มสองตา “ทุกท่านคงจะเชื่อในความจริงใจของข้าแล้วสินะ ตระกูลซ่งของข้าทำการค้า สิ่งที่ให้ความสำคัญก็คือความจริงใจ”

“ฝ่ายหนึ่งมอบเงิน ฝ่ายหนึ่งมอบสินค้า ทุกท่านโปรดวางใจ จะกลับไปคิดดูก่อนก็ได้ ถ้าคิดว่าสามารถดำเนินการได้ค่อยมาเจรจากับข้าอีกครั้ง”

“สาเหตุที่ข้ากับพี่ชายมาเมืองผิงหยางครานี้เพื่อมาตามหาท่านพ่อ ตอนนี้พ่อข้ากลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว เป็นเรื่องที่น่ายินดียิ่ง จึงอยากออกแรงช่วยราษฎรในเมืองผิงหยางสักครา ถือว่าเป็นการฉลองที่พ่อข้าปลอดภัยแล้วด้วยเหมือนกัน”

ทุกคนได้ยินดังนั้นก็อดทอดถอนใจมิได้ ไม่เสียแรงที่เป็นตระกูลซ่งที่ทุนหนาใจป้ำ!

สามารถหว่านเงินเพื่อฉลองที่แม่ทัพซ่งปลอดภัยได้แบบนี้!

เงินจำนวนมากขนาดนี้ พวกเขาจะไม่หาวิธีรับมาหน่อยหรือ?

“สิ่งที่ข้าอยากพูดก็พูดไปหมดแล้ว ทุกท่านสามารถกลับไปใคร่ครวญอีกครั้ง แต่ความอดทนของข้ามีจำกัด ถ้าคืนนี้ไม่ได้รับคำตอบ พรุ่งนี้ก็จะส่งคนไปยังเมืองอื่นๆ แล้ว”

ซ่งรั่วเจินพูดจบก็ลุกขึ้นยืนก่อนเป็นคนแรกแล้วจากไปพร้อมกับโจวหลี่และซ่งจืออวี้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง ราวกับไม่แยแสคำตอบของพวกเขา

เห็นว่าซ่งรั่วเจินจากไปแล้ว ทุกคนก็เริ่มคำนวณในใจอย่างอดไม่อยู่

ยามนี้ในบรรดาเมืองทั้งหมด ราคาของพวกเขาสูงที่สุดแล้ว ถ้าแม่นางซ่งไปซื้อเสบียงจากเมืองอื่น เดิมราคาก็แค่ห้าเท่าเท่านั้น

“รอไปเถอะ ประเดี๋ยวก็จะเกิดเรื่องสนุกที่จวนตระกูลสือแล้ว ข้าไม่สะดวกไป มิสู้ท่านกับโจวหลี่ไปร่วมชมความครึกครื้นหน่อยสิ”

ซ่งจืออวี้งุนงงไปหมด ไม่เข้าใจว่าน้องหญิงห้าหมายความว่าอย่างไร แต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการที่เขาจะไปหาโจวหลี่เพื่อไปดูความครึกครื้นด้วยกัน

เมื่อเขาไปหาโจวหลี่อย่างอารมณ์ดีก็พบว่าซ่งหลินและฉีอู่ก็อยู่ที่นั่นด้วย

“รีบร้อนมาแบบนี้ มีเรื่องอันใดรึ?” ซ่งหลินถาม

ซ่งจืออวี้เล่าสถานการณ์ออกมารอบหนึ่ง ทำให้คนที่ไปดูเรื่องครึกครื้นในคืนนี้มีมากกว่าเดิม

……

วันถัดมา ซ่งรั่วเจินตื่นแล้วก็ได้ยินเสียงลอบหัวเราะดังมาจากข้างนอกเป็นระยะ

“ได้ยินหรือยัง? เมื่อวานหัวหน้าตระกูลสือจัดงานเลี้ยง แต่กลับแอบไปห้องอนุภรรยาในช่วงพัก คนอื่นๆ เห็นว่าเขาไม่กลับมาเสียทีจึงออกตามหา ใครเลยจะคิดว่าจะได้ไปเห็นพวกเขากำลังร่วมอภิรมย์กันอยู่!”