ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 846
เดิมทีเขาก็เป็นคนให้ความสำคัญและหนักแน่นในความสัมพันธ์ บัดนี้สหายมากมายต้องตายเพราะเขา เขาไม่มีวันยอมเลิกรา
ได้ยิน สีหน้ากู้หรูเยียนหม่นลงหลายส่วน แต่กลับมาหนักแน่นอย่างว่องไว
“ข้ารู้อุปนิสัยของพ่อเจ้าดี เขาไม่มีวันยอมแพ้ ข้าก็แค่กังวลความปลอดภัยของเขา แต่คิดดูอย่างละเอียดแล้วหากเขามีอุปนิสัยน่ารังเกียจ เผชิญหน้ากับอันตรายก็ถอยกลับอย่างหวาดกลัว ข้าก็คงไม่แต่งกับเขา”
ถ้อยคำนี้พูดออกมา ทุกคนล้วนหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้
“ท่านแม่พูดถูกแล้ว ท่านพ่อเป็นเช่นนี้ถึงแข็งแกร่งสมชายชาตรี ไม่รู้อยู่ที่ภายนอกมีคนอิจฉากี่มากน้อย ก็ดูเจ้าคนไร้น้ำยาที่หลิ่วเฟยเยี่ยนตบแต่งเถอะ ไม่สามารถเทียบได้เลยสักเศษเสี้ยว”
ซ่งจิ่งเซินเผยสีหน้าภาคภูมิใจ เขาคิดว่าบิดาเขาแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดามาก
ขณะกำลังสนทนา ลั่วหวยหลี่ก็มาแล้ว
“หวยหลี่มารับเนี่ยนชูออกไปหรือ?” หลิ่วหรูเยียนพูดยิ้มๆ
ลั่วหวยหลี่ทำความเคารพ พูดอย่างเก้อเขิน “เมื่อวานนัดหมายไว้ดีแล้ว วันนี้อยากเชิญน้องเนี่ยนชูไปชมละครขอรับ”
“ช่วงนี้คณะงิ้วเปิดตัวใหม่แสดงได้ดีมาก การค้ารุ่งเรือง ตั๋วหาได้ยากยิ่ง”
ทันใดนั้นซ่งจิ่งเซินก็รู้แล้วว่าลั่วหวยหลี่กำลังพูดถึงที่ใด พูดเย้าออกมาอย่างอดไม่ได้ “จิ๊ๆ นัดหมายเมื่อคืน วันนี้ก็ซื้อตั๋วได้แล้ว ใส่ใจไม่น้อยกระมัง?”
ลั่วหวยหลี่ถูกซ่งจิ่งเซินเปิดโปง พูดอย่างเก้อกระดาก “บังเอิญในมือข้ามีตั๋วสองใบ นี่ถึงอยากเชิญน้องหญิงเนี่ยนชูไปด้วยกัน”
“เมื่อวานข้าได้ยินว่าเนี่ยนชูอยากไปดูการแสดงนี้ แต่ซื้อตั๋วไม่ได้ ตอนนี้ดีแล้ว สามารถไปดูด้วยกันได้พอดี”
เห็นทั้งสองคนขึ้นรถม้า ซ่งรั่วเจินเตรียมกลับห้องไปพักผ่อนก็ถูกซ่งจิ่งเซินที่เตรียมไปตระเวนดูร้านค้าขวางเอาไว้
“พี่สี่ ท่านมิใช่พูดว่าเรื่องตระเวนดูร้านยกให้ท่านหรอกหรือ? เหตุใดตอนนี้จึงเรียกข้ามาด้วย”
ซ่งรั่วเจินสบมองซ่งจิ่งเซินอย่างสงสัย หลังจากกลับมาเมื่อวาน ซ่งจิ่งเซินก็พูดว่าจะไปลาดตระเวนดูร้าน อย่างไรเสียก็ไม่ได้กลับมานานมากแล้ว จะต้องตรวจการค้าในเมืองหลวงสักหน่อย
เดิมทีนางยินดีช่วย แต่พี่สี่พูดว่าให้นางพักผ่อนดีๆ เรื่องเหล่านี้มอบหมายให้เขาไปจัดการก็เพียงพอแล้ว วันนี้เรียกนางไปอย่างกะทันหัน คงไม่ใช่เกิดเรื่องใดหรอกกระมัง?
“การค้าไก่ทอดและไส้กรอกย่างได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย บัดนี้เปิดร้านภายในเมืองหลายร้าน แท้จริงแล้วคูเมืองอื่นก็มีคนไม่น้อยอยากร่วมมือกับพวกเรา”
“ข้ากำลังคิดว่าอันที่จริงพวกเราเองก็มีคนของตนอยู่ที่คูเมืองอื่นด้วย เจ้าคิดว่าตกลงร่วมมือกันดี หรือให้คนของพวกเราไปทำถึงจะดี?” ซ่งจิ่งเซินใคร่ครวญพลางเอ่ย
บทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...