ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 851

“น้องหญิงเนี่ยนชู ข้าได้ยินมาว่าเจ้าชอบไก่ทอดสกุลซ่งมากจึงให้คนซื้อมาโดยเฉพาะ ประเดี๋ยวเอาไว้กินตอนดูงิ้ว จะต้องเป็นอะไรที่วิเศษมากแน่ๆ”

ลั่วหวยหลี่ยิ้มอบอุ่น รินน้ำชาให้อวิ๋นเนี่ยนชูอย่างเอาใจใส่แล้วรับอาหารที่ซื้อมาล่วงหน้าจากมือผู้ติดตาม

“งิ้ววันนี้สนุกยิ่ง ได้ยินว่านานถึงหนึ่งชั่วยาม นอกจากไก่ทอดสกุลซ่งแล้ว ข้ายังซื้อของหวานมาด้วยหลายอย่าง ไม่รู้ว่าเจ้าชอบกินแบบไหน ข้าจึงซื้อมาทั้งหมด”

อวิ๋นเนี่ยนชูมองดูไก่ทอดและของว่างต่างๆ ที่วางอยู่บนโต๊ะอาหาร ความตกตะลึงฉายชัดเต็มสองตา ทั้งยังอดละอายใจไม่ได้

“คุณชายลั่ว ท่านสิ้นเปลืองเกินไปแล้ว ข้า ข้าไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย”

“เดิมทีก็เป็นข้าที่เชิญเจ้ามาดูงิ้วด้วยกัน เจ้าย่อมไม่จำเป็นต้องเตรียมสิ่งใดอยู่แล้ว”

ลั่วหวยหลี่ยิ้มบางพลางเอ่ย “เมื่อวานก็บอกไปแล้วไม่ใช่หรือ? พวกเรารู้จักกันตั้งแต่เล็ก เจ้าอย่าเห็นข้าเป็นคนอื่นคนไกลขนาดนั้นเลย ถ้าเจ้าไม่อยากเรียกข้าว่าพี่ชาย จะเรียกชื่อข้าตรงๆ ก็ได้”

“ข้ารู้ว่าเรื่องที่พวกผู้ใหญ่เสนอขึ้นมาคราวนี้กะทันหันมาก เจ้าอย่าอึดอัดใจไปเลย ถือเสียว่ามาดูงิ้วกับข้าก็แล้วกัน”

“ผู้ใหญ่ของทั้งสองบ้านสนิทกันขนาดนี้ เดิมทีพวกเราก็ควรไปมาหาสู่กันให้มาก ข้อเสนอเมื่อวานก็เป็นแค่ความคิดชั่วแล่นของพวกผู้ใหญ่ พวกเราอย่าอึดอัดใจกันเพราะเรื่องนี้เลยนะ”

อวิ๋นเนี่ยนชูมองลั่วหวยหลี่ตรงหน้า ในใจลอบประหลาดใจ ความจริงนางจำตอนที่เล่นด้วยกันกับลั่วหวยหลี่สมัยเด็กๆ ได้

หลายปีมานี้ ในใจนาง ลั่วหวยหลี่ยังคงเป็นเด็กน้อยขี้โมโหเหมือนในตอนนั้น คิดไม่ถึงว่าไม่ได้ไปมาหาสู่กันนานขนาดนี้ ลั่วหวยหลี่เปลี่ยนไปจากในความทรงจำโดยสิ้นเชิง เป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก

คิดถึงว่าช่วงนี้ได้ยินพวกเด็กสาวชมเชยคุณชายสามจวนลั่วกั๋วกงว่ารูปโฉมงามสง่า ความประพฤติก็ยังเที่ยงตรง ทันใดนั้นก็ตระหนักว่าพวกเขาล้วนเติบใหญ่แล้ว ไม่เหมือนกับสมัยเด็กอีกแล้ว

“เช่นนั้นก็ขอบคุณเจ้าค่ะ ของที่ท่านซื้อมาพวกนี้ ข้าล้วนชอบมาก”

อวิ๋นเนี่ยนชูเห็นว่าลั่วหวยหลี่เปิดเผยตรงไปตรงมาเช่นนี้จึงผ่อนคลายความระมัดระวังลงไปหลายส่วน ยังได้ยินเขาเอ่ยถึงตอนที่ทั้งสองเคยทะเลาะกันในสมัยเด็ก เพราะทำให้นางร้องไห้จึงถูกลั่วฮูหยินดุเอายกใหญ่

ความทรงจำสมัยเด็กค่อยๆ ผุดขึ้นมา อวิ๋นเนี่ยนชูอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ความห่างเหินในตอนแรกสลายไป ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นคุ้นเคย

ขณะกำลังพูดคุยอย่างเพลิดเพลิน ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงที่เหนือความคาดหมาย

“คุยอะไรกันอยู่หรือ? ท่าทางสนุกขนาดนี้”

อวิ๋นเนี่ยนชูกวาดสายตามาก็เห็นอวิ๋นเฉิงเจ๋อ

รูปร่างของเขาโดดเด่นเป็นอย่างมาก เบ้าตาลึก เครื่องหน้าคมสัน ชั่วเวลานี้นัยน์ตาสีดำเข้มคู่นั้นประหนึ่งทะเลสาบน้ำลึก มองไม่ค่อยเห็นความเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์มากนัก ราวกับว่าผ่านมาปรากฏตัวขึ้นที่นี่โดยบังเอิญ

“ท่านพี่ ท่านมาที่นี่ได้อย่างไรเจ้าคะ?”

อวิ๋นเนี่ยนชูหัวใจเต้นผิดจังหวะโดยไม่รู้ตัว ในใจรู้สึกแปลกๆ

ด้วยนิสัยของญาติผู้พี่แล้ว คิดว่าคงไม่มีทางมาสถานที่แบบนี้ วันนี้ไฉนจึงมาปรากฏตัวขึ้นที่นี่โดยบังเอิญขนาดนี้?