ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 857

หวงซือถิงได้ยินวาจานั้นแล้วก็เหลือบมองอวิ๋นเฉิงเจ๋อโดยไม่รู้ตัว ดวงตาแฝงรอยคาดหวัง

หลังจากพบกันคราวก่อน นางก็พบว่าท่าทีของอวิ๋นเฉิงเจ๋อเย็นชาอย่างมาก แม้นางจะไม่เคยมีประสบการณ์ด้านนี้มาก่อน แต่ก็เข้าใจว่านั่นไม่ใช่ท่าทางของคนที่ได้พบคนในดวงใจ

เดิมทีเขาก็ไม่ได้เต็มใจมาพบนาง เพราะได้รับความช่วยเหลือจากญาติผู้ใหญ่จึงมีโอกาสเจอหน้ากัน กระทั่งว่าตอนจากลา ท่าทีของเขาก็แสดงออกชัดเจนยิ่งว่าไม่มีความคิดจะแต่งงาน อย่ามาเสียเวลากับเขาเลย

แต่ตอนนั้นนางพบอวิ๋นเฉิงเจ๋อครั้งแรกก็ตกหลุมรักทันที ตอนนี้ถึงวัยออกเรือนแล้วจึงอยากจะลองดูสักครั้ง

ในเมื่อเขาไม่มีคนในดวงใจ เช่นนั้นตนเองก็ไม่แน่ว่าจะไม่มีโอกาสเอาเสียเลย

อวิ๋นเฉิงเจ๋อได้ยินอย่างนั้นก็รู้ว่าอวิ๋นเนี่ยนชูกำลังโกรธเคืองเขาอยู่จึงกล่าวว่า “ระวังคำพูดและการกระทำ เรื่องที่ไม่มีมูลก็อย่าพูดจาส่งเดช จะทำให้ชื่อเสียงแม่นางหวงเสื่อมเสียเอาได้”

“เรื่องที่ไม่มีมูล?”

ดวงตาอวิ๋นเนี่ยนชูฉายแววตกตะลึงพลางมองไปทางหวงซือถิงโดยไม่รู้ตัว แล้วก็มองเห็นความผิดหวังบนสีหน้าของอีกฝ่าย

แววตานางเปลี่ยนไปหลายส่วนโดยไม่รู้ตัว เห็นทีแม่นางผู้นี้คงเหมือนกับนางสินะ...

ลั่วหวยหลี่เห็นหวงซือถิงมีสีหน้าหงอยซึม แทบจะร้องไห้ออกมาอยู่รอมร่อ แต่ก็ยังรักษาเกียรติของคุณหนูตระกูลใหญ่ เผยยิ้มอ่อนโยนออกมา

“ดูงิ้วต่อเถอะ งิ้วเรื่องนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในเมืองหลวง ก่อนหน้านี้ข้าแค่เคยได้ฟังมา ในที่สุดวันนี้ก็มีโอกาสมาดูเสียที”

ซ่งรั่วเจินมองดูสถานการณ์ฝั่งอวิ๋นเนี่ยนชูทั้งสี่คน ถึงจะอยู่ห่างออกมาระยะหนึ่งแล้ว แต่ก็สัมผัสได้ถึงความอึดอัดใจจากโต๊ะของพวกเขา

คนทั้งสี่มาพบกัน ทั้งยังเป็นคนสี่คนที่ต่างก็มีความคิดในใจตนเอง ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าจะชวนอึดอัดใจแค่ไหน

แต่วันนี้เนี่ยนชูแค่ออกมาดูงิ้ว อวิ๋นเฉิงเจ๋อก็รีบร้อนออกมาตามเสียแล้ว คิดว่าอีกไม่นานก็คงเผยความในใจกันแล้วกระมัง

สวรรค์ล้วนเตรียมการไว้หมดแล้วจริงๆ ด้วย

“คิดอะไรอยู่หรือ?”

ฉู่จวินถิงลุกขึ้นยืน เมื่อครู่ตกลงกันแล้วว่าจะไปดูที่ตระกูลจ้าวด้วยกัน แต่กลับเห็นซ่งรั่วเจินกับซ่งจิ่งเซินมองไปบริเวณไม่ไกลออกไป ไม่รู้ว่ากำลังพูดอะไรกันอยู่

สายตาของเขามองตามไปก็เห็นพวกอวิ๋นเนี่ยนชู ในใจก็เข้าใจขึ้นมาหลายส่วน

“ดูเรื่องสนุกน่ะสิเพคะ” ซ่งรั่วเจินยิ้มบาง “พวกเราไปกันเถอะ”

ฉู่จวินถิงพยักหน้าแล้วเดินนำออกไป แต่กลับจงใจผ่อนฝีเท้าลง รอให้ซ่งรั่วเจินเดินมาถึงข้างกายเขา

ซ่งจิ่งเซินกับฉู่อวิ๋นกุยสบตากันอย่างแสนจะรู้เท่าทัน เดินตามมาด้านหลังคนทั้งสอง