ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 899

“พูดเช่นนี้ วันนี้รั่วเจินมาก่อนกระนั้น?”

ฉู่มู่เหยาขมวดคิ้ว แม้พูดว่ากำลังเอ่ยถาม แต่ภายในใจกลับเข้าใจ

เสิ่นหวยอันย่อมรู้ความคิดของฉู่มู่เหยา กระซิบเสียงแหบพร่า

“องค์หญิง ข้าเล็งร้านอาหารนี้ไว้ตั้งนานแล้ว ท่านเองก็รู้สถานการณ์ของข้าภายในครอบครัว จึงอยากทำการค้ามาโดยตลอดเพื่อให้ทุกคนได้เห็นและชื่นชม”

“บัดนี้ข้ามีเป้าหมายที่ชัดเจนแล้ว ดังนั้นแม้รู้ว่าคนในครอบครัวไม่เห็นด้วย แต่ยังหาเงินจากทั่วสารทิศ ร้านอาหารแห่งนี้เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับข้าในตอนนี้”

สายตาเสิ่นหวยอันตกลงบนตัวฉู่มู่เหยา แม้ไม่ได้พูดความจริงอย่างชัดเจน แต่สายตาเปี่ยมความนัยลึกซึ้งกลับบ่งบอกทั้งหมดแล้ว

สิ่งที่เขาทำทั้งหมดล้วนเพื่อฉู่มู่เหยา

“บางทีสิ่งที่ข้าพูดก่อนหน้านี้อาจไม่เหมาะสมนัก แต่สกุลซ่งกิจการใหญ่โต มีการค้าในเมืองหลวงทุกหนแห่ง ไม่รู้ว่าท่านสามารถช่วยขอความเห็นใจให้ข้าสักครั้ง ขอให้พวกเขามอบร้านอาหารแห่งนี้ให้ข้าได้หรือไม่?”

ฉู่มู่เหยาขมวดคิ้ว สบสายตาของเสิ่นหวยอัน กลับพูดปฏิเสธไม่ออก

ซ่งจิ่งเซินเห็นเสิ่นหวยอันและฉู่มู่เหยาซุบซิบคุยกัน นี่จึงพูดว่า “เห็นชัดว่าคนผู้นี้อาศัยบารมีขององค์หญิง ข่าวลืออะไรนั่น เห็นชัดว่าเป็นเขาปล่อยข่าวลือออกไปด้วยตนเอง!”

“พี่สี่ นอกจากเคอหยวนจื่อแล้ว แต่ไหนแต่ไรมาสายตาของท่านแม่นยำมากนัก” ซ่งรั่วเจินพยักหน้า

ซ่งจิ่งเซิน “อันที่จริงเจ้าไม่ต้องพูดประโยคก่อนหน้านั้นก็ได้”

ซ่งรั่วเจินหัวเราะเบาๆ “ดูท่าแล้ว วันนี้พวกเราซื้อร้านอาหารแห่งนี้ไม่ได้แล้ว”

ซ่งจิ่งเซินเงียบไปครู่หนึ่ง สังเกตเห็นใบหน้าลังเลของฉู่มู่เหยา ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง “จิ๊ๆ ร้านอาหารนี่ช่างเถอะ ร้านนี้ไม่ได้ เลวร้ายที่สุดก็ไปดูร้านอื่น”

มองท่าทางอึดอัดใจของฉู่มู่เหยา ซ่งรั่วเจินปล่อยหมัดเหล็กพูดว่า “ในเมื่อท่านเอ่ยปากแล้ว หม่อมฉันย่อมรับปาก”

ถ้อยคำนี้พูดออกมา ฉู่มู่เหยาถอนหายใจโล่งอกก่อนเฮือกหนึ่ง จากนั้นความรู้สึกผิดเพิ่มมากยิ่งขึ้น

แต่ไหนแต่ไรมาพี่สะใภ้ดีต่อนางมาก นางชมชอบจากใจจริง อิงตามหลักการแล้วนางสมควรช่วยพี่สะใภ้ถึงจะถูก ทว่าบัดนี้กลับ...

“คุณชายเสิ่นมีบุญคุณช่วยชีวิตท่าน ท่านอยากตอบแทนเขาก็ปกติมากนัก ก็แค่เรื่องเล็กเท่านั้น ไม่ได้ลำบากอันใด” ซ่งรั่วเจินยิ้มบางๆ

ฉู่มู่เหยาใจอ่อนยวบ คล้องแขนของซ่งรั่วเจินพลางพูด “พี่สะใภ้ ท่านดีต่อข้าจริงๆ”

ซ่งจิ่งเซินมองน้องหญิงของตนแวบหนึ่งโดยไม่เผยอารมณ์ใดผ่านทางสีหน้า สมเป็นนาง เพียงสามคำสองประโยคก็สามารถสร้างบุญคุณได้แล้ว ยังไม่ต้องพูดว่าคลี่คลายบรรยากาศ ต่อให้ภายภาคหน้าเสิ่นหวยอันต้องการอ้างเรื่องหนี้บุญคุณ บัดนี้ก็ตอบแทนไปแล้วหนึ่งส่วน