ฮูหยินผู้เฒ่าลู่มองตามเงาหลังของซ่งรั่วเจิน สายตาเปี่ยมความชื่นชอบ เอ่ยปากอย่างอดไม่ได้
“เป่ยชวน แม่นางคนนี้งามมากใช่หรือไม่? คล้ายหลุดออกมาจากภาพวาดก็มิปาน ไม่เพียงหน้าตางดงาม คนเองก็จิตใจดี”
“หลายปีแล้วจวินถิงยังไม่แต่งงาน เจ้าว่าข้าแนะนำแม่นางคนนี้ให้เขา เขาจะชอบหรือไม่?”
ลู่เป่ยชวนไม่เคยเห็นแม่นางหน้าตางดงามถึงเพียงนี้มาก่อน เมื่อครู่ได้เห็นเพียงแวบเดียวก็รู้สึกคล้ายติดตรึงอยู่ภายในใจ ได้เห็นท่านย่าคิดว่าแม่นางคนนี้ดีเช่นเดียวกัน เขาเพิ่งดีใจขึ้นมา สรุปคือได้ยินว่าท่านย่าต้องการแนะนำแม่นางคนนี้ให้ญาติผู้พี่เสียอย่างนั้น
“ท่านย่า เหตุใดท่านนึกถึงเพียงญาติผู้พี่เล่า ไม่คิดถึงข้าบ้างหรือ? อายุข้าเองก็ไม่น้อยแล้วนะขอรับ”
ฮูหยินผู้เฒ่าลู่มองเขาอย่างรังเกียจแวบหนึ่ง “เจ้าดีชั่วอย่างไรก็อายุยังน้อยกว่าจวินถิง ยิ่งไปกว่านั้นแม่นางคนนี้งามถึงเพียงนี้ เหมาะสมกับจวินถิงที่สุด!”
“แต่ไหนแต่ไรมาข้ามองคนแม่นยำมากนัก แม่นางคนนี้จะต้องมีชาติกำเนิดไม่ธรรมดา เพียงมองปราดเดียวก็รู้ว่ามีวาสนา ไม่แน่ว่าอาจสำเร็จ!”
“ท่านย่า ความนัยของท่านคือข้าไม่หล่อเหลาหรือ?”
มุมปากลู่เป่ยชวนกระตุกริก เขาอุตส่าห์วิ่งวุ่นเดินทางหนึ่งรอบ รับท่านย่ากลับมา ก็ได้รับผลลัพธ์นี้กระนั้น?
ฮูหยินผู้เฒ่าลู่คลี่ยิ้มเกลื่อนหน้า ตบๆ ลู่เป่ยชวน “เจ้าคือคนสกุลลู่ของพวกเรา ไฉนเลยจะไม่หล่อเหลา? เพียงแต่ถามตนเองตามสัตย์จริง ตัวเจ้าเองก็น่าจะรู้ความแตกต่างระหว่างเจ้ากับจวินถิงกระมัง?”
ลู่เป่ยชวน “...” คำปลอบโยนนี้มิสู้ไม่ปลอบยังจะดีเสียกว่า รู้สึกเสียใจมากยิ่งขึ้นอีกนะ
หลังฮูหยินผู้เฒ่าลู่กลับมาแล้ว สกุลลู่ก็ครึกครื้น นับตั้งแต่เมื่อสองปีก่อนฮูหยินผู้เฒ่าลู่กลับไปเยี่ยมญาติที่บ้านเก่า ต่อมาก็อาศัยอยู่ที่นั่น
บัดนี้นับว่ากลับมาแล้ว ทุกคนของสกุลลู่ดีใจมาก แม้แต่ฮองเฮาและลู่หมิ่นฮุ่ยได้ยินข่าวนี้ก็เร่งเดินทางมาในทันที
ฮูหยินผู้เฒ่าลู่เห็นว่าลู่หมิ่นฮุ่ยตั้งครรภ์แล้ว ผลิยิ้มดีใจ “ดูๆ ท้องของเจ้าใหญ่ถึงเพียงนี้แล้ว ช่างเป็นข่าวดีอย่างหนึ่ง”
ลู่หมิ่นฮุ่ยเผยรอยยิ้มเกลื่อนหน้า หลังตั้งครรภ์ ปมภายในใจของนางก็มลายหายไป
เดิมทีก็คือฮูหยินผู้เฒ่าลู่อายุมากแล้วถึงจะคลอดนางออกมา อายุจึงห่างจากพี่สาวไม่น้อย ได้รับความรักเอ็นใคร่เอ็นดูจากสกุลลู่ตั้งแต่เด็ก หลังแต่งงานท่านอ๋องก็ดูแลนางดีมาก แต่เพราะยังไม่มีลูกจึงถูกคนหัวเราะเยาะ
บัดนี้ตั้งครรภ์แล้ว พวกลอบหัวเราะเยาะลับหลังนางเหล่านั้นล้วนหุบปากแล้ว
หลังทักทายปราศรัยกันภายในห้อง ฮูหยินผู้เฒ่าลู่เห็นฮองเฮาคล้ายอารมณ์ไม่ดีนัก นี่จึงให้ลูกชาย ลูกสะใภ้ หลานๆ กลับไปก่อน ลูกสาวกลับบ้านได้เที่ยวหนึ่ง นางอยากสนทนากับลูกสาว
ทุกคนในสกุลลู่ย่อมเข้าใจ คาดว่าลู่หมิ่นฮุ่ยตั้งครรภ์ ฮูหยินผู้เฒ่ามีคำพูดไม่น้อยต้องการสำทับ ยิ่งไม่ต้องพูดว่าฮองเฮาออกจากวังน้อยมาก กลับมาได้เที่ยวหนึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...