ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 914

“ข้าว่าช่วงหลายวันหลังจากนี้พวกเราอย่าเพิ่งมาเจอกันชั่วคราวจะดีกว่า จะได้ไม่ถูกจับพิรุธได้ ไม่อย่างนั้นที่พยายามมาทั้งหมดคงได้สูญเปล่ากันพอดี”

“ไม่นะ?” ซ่งปี้อวิ๋นรู้สึกจิตใจไม่สงบ เมื่อก่อนไม่เคยรู้สึกว่าซ่งรั่วเจินจะเยี่ยมยอดตรงไหน ถึงจะเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ แต่กลับมีนิสัยคร่ำครึ นางจึงไม่เคยเห็นอยู่ในสายตา

แต่ว่าช่วงที่ผ่านมาซ่งรั่วเจินเปลี่ยนไปมากจนน่าตกใจจริงๆ

“พวกเราซื้อร้านอาหารไปแล้วนะ ตอนนี้จะทำอย่างไรเล่า?”

“ก็ต้องเปิดต่อไปอยู่แล้ว” เสิ่นหวยอันครุ่นคิดพลางกล่าว “เรื่องนี้ยกให้เจ้าก็แล้วกัน ถึงยามนั้นต่อให้องค์หญิงถามขึ้นมาก็บอกว่าเป็นการค้าขายที่พวกเราร่วมมือกันก็พอแล้ว”

ซ่งปี้อวิ๋นเห็นว่าเสิ่นหวยอันยังคงให้นางดูแลร้านก็ค่อยวางใจลงได้

“วันนี้โชคดีที่พวกเราแย่งร้านอาหารมาได้ ไม่อย่างนั้นทันทีที่สกุลซ่งเปิดร้านปิ้งย่างทางฝั่งนี้ กิจการของพวกเราคงแย่แล้ว” ซ่งปี้อวิ๋นกล่าวอย่างได้ใจ

เสิ่นหวยอันขมวดคิ้วน้อยๆ “เจ้าบอกว่าจะแย่งคนจากร้านของตระกูลซ่งมาไม่ใช่หรือ? หรือว่าทำไม่สำเร็จ?”

“วางใจเถอะ เรื่องนี้ข้าจัดการเอง จะต้องไม่มีปัญหาแน่นอน!”

ซ่งปี้อวิ๋นแย้มยิ้มบาง ในใจกลับครุ่นคิดว่าตระกูลซ่งช่างมีฝีมือนัก สัญญาขายตัวของคนในร้านล้วนอยู่ในมือพวกเขา ดังนั้นจึงไม่อาจแย่งคนเหล่านี้มาได้

แต่นางให้คนไปจับตามองใกล้ๆ นั้นอยู่บ่อยๆ เพื่อดูว่าพวกเขาทำอย่างไรบ้าง ไม่ยากเลยสักนิด!

อันที่จริง นางก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ก็แค่ย่างเนื้อ หลังจากนั้นก็โรยของจำพวกเกลือกับพริกลงไปนิดหน่อยเท่านั้นเองไม่ใช่หรือ? แค่ทำส่งๆ ก็ทำออกมาได้แล้ว!

ถึงตอนนั้นรอจนกิจการของพวกนางไปได้สวย คนในตระกูลก็จะต้องมองนางในมุมใหม่ด้วยเหมือนกัน!

“เสิ่นหวยอันอยากเกาะองค์หญิงไต่เต้าขึ้นสูง เรื่องนี้ไม่แปลกเลยสักนิด แต่ข้าไม่เข้าใจจริงๆ ว่าญาติผู้น้องผู้นี้ของพวกเราคิดอะไรอยู่กันแน่ ประคองชายที่ชอบให้คนอื่น ปล่อยตำแหน่งภรรยาเอกไปเพื่อจะเป็นอนุคนหนึ่ง?”

ซ่งรั่วเจินส่ายศีรษะน้อยๆ พลางถอนหายใจ “คิดไปเองว่าตัวเองฉลาด ถ้านางไม่ดูออกโดยเร็ว ถึงยามนั้ยคนเคราะห์ร้ายก็คือตัวนางเอง”

ในนิยายต้นฉบับ ชีวิตชวนสลดของเจ้าของร่างเดิมก็เป็นเพราะไปเจอกับผู้ชายสารเลวอย่างหลินจือเยว่ ซ่งปี้อวิ๋นยังไปหลงใหลผู้ชายสารเลวจำพวกนี้ สำหรับผู้ชายที่มีความคิดสกปรกแบบนี้แล้ว ไม่ว่าเขาจะประสบความสำเร็จหรือไม่ ซ่งปี้อวิ๋นล้วนไม่มีทางได้พบจุดจบที่ดี

อย่างไรเสีย อย่างน้อยฉินซวงซวงยังสามารถควบคุมหลินจือเยว่ได้ แต่ซ่งปี้อวิ๋น...เห็นได้ชัดว่าคุมเสิ่นหวยอันไม่ได้

“น้องหญิงห้า ต่อจากนี้พวกเราจะทำอย่างไรดี?”

ซ่งรั่วเจินผายมือ “ง่ายมาก รอให้พวกเขาเปิดร้านแล้วพวกเราค่อยเปิดร้านก็พอแล้ว”