เมื่อซ่งรั่วเจินได้ยินว่าตนเองถูกเรียกตัวเข้าวังก็รู้ว่าทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉู่จวินถิงพูดไว้ ฮองเฮาทรงต้องการพบนางแล้วจริงๆ ด้วย
หลังจากที่ทุกคนในสกุลซ่งได้ยินข่าวนี้ก็อดเป็นห่วงนางไม่ได้
“เจินเอ๋อร์ ตอนเจ้าเข้าวังไปคราวก่อน ฮองเฮาก็สร้างความลำบากให้หลายครั้ง คราวนี้เรียกเจ้าเข้าวัง คงไม่ได้...”
แววตากู้หรูเยียนเต็มไปด้วยความกังวล คราวก่อนถ้าไม่ใช่เพราะรั่วเจินเฉลียวฉลาด ทั้งยังมีไทเฮาออกหน้าให้ เกรงว่าคิดจะออกมาจากวังอย่างราบรื่นคงไม่ง่ายดายปานนั้น ถ้าคราวนี้ก็มีเจตนาแอบแฝงอีก ใช่ว่าจะสามารถโชคดีแบบนั้นไปเสียทุกครั้ง
“เจินเอ๋อร์ไม่ต้องกลัว อย่างมากพ่อเข้าวังไปด้วยกันกับเจ้า ถึงนางจะเป็นฮองเฮา แต่ถ้าจะมารังแกเจ้าโดยไร้เหตุผล พ่อจะกราบทูลฝ่าบาทเอง”
ซ่งหลินมีสีหน้าเย็นชา หลังจากกลับมา ภรรยาก็บอกเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นในเมืองหลวงในช่วงก่อนหน้านี้ให้เขาฟังหมดแล้ว
เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าในช่วงเวลาหนึ่งปีกว่ามานี้จะเกิดเรื่องราวขึ้นมากมายเช่นนี้!
“ข้าว่ารีบส่งข่าวไปแจ้งท่านอ๋องจะดีกว่า มีท่านอ๋องไปด้วยคงจะไม่เกิดอะไรขึ้น” ซ่งเยี่ยนโจวย่นคิ้วกล่าว
ซ่งจืออวี้ออกจะไม่พอใจ “ข้าว่าฮองเฮาก็ไม่ได้มีความสามารถอันใด ถ้านางไม่พอใจ ไปพูดกับฉู่อ๋องตรงๆ เสียก็สิ้นเรื่อง พวกเราล้วนรู้กันหมดว่าไม่ใช่น้องหญิงห้าที่ไปรบเร้าพัวพันเขาเสียหน่อย!”
ทุกคนในตระกูลซ่งล้วนเงียบกริบ พวกเขาใครบ้างไม่คิดเช่นนี้?
แต่คำพูดเช่นนี้พูดต่อหน้าคนในครอบครัวก็แล้วไป แต่ไม่อาจพูดออกมาต่อหน้าคนนอกเป็นอันขาด นั่นคือโทษฐานกบฏเชียวนะ!
เห็นท่าทางเคร่งเครียดของทุกคนแล้ว ซ่งรั่วเจินก็รีบกล่าวว่า “เรื่องไม่ได้เป็นแบบที่พวกท่านคิด ท่านอ๋องบอกว่าเขาพูดกับฮองเฮาแล้ว ท่าทีฮองเฮาเปลี่ยนไปแล้ว พวกท่านไม่ต้องเป็นห่วง”
สิ้นวาจานั้น ทุกคนก็มีสีหน้าสงสัย มีเรื่องดีเช่นนี้จริงๆ หรือ?
“เจินเอ๋อร์ เจ้าพูดความจริงกับแม่มานะ นิสัยของฮองเฮาพวกข้าก็พอรู้อยู่บ้าง เกรงว่าเรื่องคงไม่ง่ายดายปานนั้น”
“เจินเอ๋อร์เป็นคนที่มีความคิดของตัวเอง ฮองเฮาจะไม่พอพระทัยแค่ไหนก็คงไม่เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นหรอก วางใจเถอะ” ซ่งหลินโบกมือน้อยๆ บอกให้ทุกคนไม่ต้องร้อนใจ
จนกระทั่งซ่งรั่วเจินเดินพ้นประตูใหญ่ไป กู้หรูเยียนค่อยเอ่ยขึ้นว่า “ท่านวางใจได้จริงๆ?”
ซ่งหลินมองเงาหลังที่กำลังจากไปของซ่งรั่วเจินโดยไม่สะทกสะท้าน หลังจากเห็นว่านางออกไปแล้วค่อยร้องบอกให้คนเตรียมรถม้าอย่างรีบร้อน “เร็วเข้า ข้าก็จะเข้าวังเหมือนกัน!”
กู้หรูเยียนส่ายศีรษะน้อยๆ อย่างนึกขัน ยังคงเป็นนางที่เข้าใจซ่งหลินจริงๆ ด้วย
ในตำหนักฮองเฮา
“ท่านแม่ ข้าเห็นว่าโรคไอของท่านดูจะดีขึ้นมากแล้ว?”
ฮองเฮามองมารดาของตนเองด้วยความประหลาดใจ ก่อนหน้านี้เห็นว่าโรคไอของมารดาไม่ดีขึ้นเสียที จึงคิดไว้ว่าไหนๆ วันนี้อีกฝ่ายก็เข้าวังมาพอดี จะได้เชิญหมอหลวงมาจับชีพจรให้สักหน่อยเสียเลย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...