ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 924

ซ่งรั่วเจินไม่คิดว่าฉู่มู่เหยาจะขอโทษนาง นางยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “นี่มีอะไรที่ต้องขอโทษหรือ? หม่อมฉันกับเสด็จพี่ขององค์หญิงมิได้ใส่ใจเรื่องนี้หรอก”

“จริง ๆ แล้วข้าเองก็รู้ว่า ถ้าข้าพูดเรื่องนี้กับเสด็จแม่ นางต้องโกรธมากแน่ ๆ จึงคิดว่าจะพูดตอนที่พวกเจ้ากับท่านยายอยู่ด้วย แต่กลับไม่คิดว่ามันจะเป็นเช่นนี้…”

ฉู่มู่เหยาถอนหายใจหนักหนึ่งครั้ง “ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าเหตุใดเสด็จแม่ถึงเป็นเช่นนี้ตลอด ข้ารู้สึกว่าระหว่างบุตรภรรยาเอกกับบุตรภรรยารองไม่มีความยุติธรรมเอาเสียเลย!”

ซ่งรั่วเจินย่อมไม่ได้ให้ความสำคัญเรื่องความแตกต่างของบุตรภรรยาเอกกับบุตรภรรยารอง แต่ในสังคมของสมัยโบราณมักเป็นเช่นนี้ ระหว่างบุตรภรรยาเอกกับบุตรภรรยารองนั้นมีความแตกต่างกันมาก ฮองเฮาให้ความสำคัญในเรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

“องค์หญิง เรื่องความแตกต่างระหว่างบุตรภรรยาเอกกับบุตรภรรยารองนั้นยังมิต้องพูดถึง ความประพฤติของคนต่างหากที่สำคัญที่สุด”

“หม่อมฉันจำได้ว่าช่วงเวลาที่องค์หญิงรู้จักกับคุณชายเสิ่นเหมือนจะมินาน ก่อนหน้านี้ก็มิได้รู้จักกันมากมายนัก องค์หญิงแน่ใจว่าเขาดีอย่างที่องค์หญิงคิดจริง ๆ งั้นหรือ?” ซ่งรั่วเจินถาม

ฉู่มู่เหยาคิดถึงเสิ่นหวยอัน มุมปากของนางก็ยกยิ้มขึ้นอย่างไม่สามารถห้ามได้ “ข้ารู้สึกว่าเขาดีมาก ตั้งใจดูแลข้าเป็นพิเศษและใส่ใจข้ามาก ไม่ว่าเรื่องอะไรก็มักจะคิดและใส่ใจอย่างรอบคอบ”

“แต่ครั้งก่อนที่ร้านอาหาร ก่อนที่องค์หญิงจะมาถึง หม่อมฉันยังคิดว่าเขากับญาติผู้น้องของหม่อมฉันสนิทสนมกันมาก ครั้งก่อนพวกเขาก็แค่บังเอิญเจอกันพอดีหรือ?” ซ่งรั่วเจินถาม

“ซ่งปี้อวิ๋น?” ฉู่มู่เหยาขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว “พูดถึงซ่งปี้อวิ๋น ข้าเองก็รู้สึกแปลกเหมือนกัน ทั้ง ๆ ที่เห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาไม่ได้มีอะไร เป็นเพียงเพื่อนกันเท่านั้น แต่ข้าบังเอิญเจอพวกเขาอยู่ด้วยกันหลายครั้งต่อหลายครั้งแล้ว”

“ข้ารู้ว่าซ่งปี้อวิ๋นรักใคร่คุณชายเสิ่น แต่คุณชายเสิ่นนิสัยดี มิอยากให้นางเสียใจมากไป คิดว่าหลังจากที่นางได้เห็นชัดเจนแล้วจะมิมาวนเวียนอีก แต่เหมือนนางยังมิเข้าใจตรงนี้”

ตอนแรกเริ่ม นางไม่ใส่ใจเรื่องนี้เลย เดิมทีล้วนเป็นเพื่อนกัน ย่อมไม่มีอันใด แต่หลังจากที่เสิ่นหวยอันเปิดเผยความในใจต่อนาง นางก็เริ่มรู้สึกว่าการปรากฏตัวของซ่งปี้อวิ๋นยิ่งแปลกขึ้นเรื่อย ๆ

“ตอนนั้นครอบครัวหม่อมฉันต่างรู้สึกว่าเขาดี หม่อมฉันเองก็คิดว่าการสู่ขอที่ล้มเหลวนั้นไม่เป็นไร ภายภาคหน้า เพียงแค่ใช้ชีวิตอย่างดีก็พอ”

“แต่องค์หญิงดูสิว่าสุดท้ายแล้ว ข้าเป็นเช่นไร?”

“มู่เหยา สถานการณ์ขององค์หญิงกับของข้าในตอนนั้นไม่เหมือนกัน แต่ก็มีบางจุดที่คล้ายกัน ซ่งปี้อวิ๋นพัวพันอยู่ข้างกายเขาอยู่ตลอด หากมิได้การยินยอมจากเขาก็คงเป็นไปไม่ได้”

“แม้แต่ผู้ที่มีฐานะเช่นหม่อมฉัน ก็ยังรับไม่ได้กับเรื่องที่หลินจือเยว่จะแต่งงานกับภรรยาหลวงที่มีศักดิ์เทียมกัน ท่านเป็นถึงองค์หญิง เหตุใดจักต้องเลือกบุรุษเช่นนี้เล่า?” ซ่งรั่วเจินพูดอย่างตรงไปตรงมา

ฉู่มู่เหยาได้ยินคำพูดเหล่านั้นแล้ว ก็รู้สึกว่าที่พี่สะใภ้พูดมามีเหตุผลเป็นอย่างมาก