ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 958

“ได้เลย!” ดวงตาซ่งจิ่งเซินทอประกายระยับ บัดนี้เขาไม่สงสัยในความสามารถของน้องหญิงห้าแล้ว

ขอเพียงเป็นความคิดของนาง เขาก็เห็นด้วยอย่างไม่ลังเล

“ตอนนี้บ้านพวกเรามีโรงกลั่นสุราสองสามแห่ง ถึงตอนนั้นให้พวกเขาลองดู หรือบางทีพวกเราก็หาร้านที่เหมาะสมสักแห่ง เปิดร้านเสียเลย!”

ซ่งจิ่งเซินโบกมือ ยังไม่ต้องพูดว่าแต่ไหนแต่ไรมาร้านค้าของน้องหญิงห้ายอดเยี่ยมมาก ต่อให้ไม่ดี ก็ไม่มีปัญหาใหญ่อะไร

ซ่งรั่วเจินพยักหน้า อยู่เพียงในบ้านตลอดทั้งวันก็น่าเบื่อ ทำการค้าสักหน่อย นางกลับรู้สึกว่าน่าสนใจ

“พี่สี่ วันนี้ท่านมาหาข้ามีธุระหรือ?” ซ่งรั่วเจินเอ่ยถามอย่างแปลกใจ

ซ่งจิ่งเซินชะงักเบาๆ นี่ถึงนึกเป้าหมายที่มาได้จึงพูดว่า “เมื่อครู่คนของจวนฉู่อ๋องมาส่งข่าว พูดว่าฉู่อ๋องเชิญเจ้าไปร่วมงานเทศกาลโคมไฟด้วยกัน ยังตั้งใจส่งเสื้อผ้ามาให้หนึ่งชุดด้วย”

“บังเอิญข้าไปพบเข้าจึงรับมา เจ้าดูเถอะ”

พูดไป ซ่งจิ่งเซินยื่นของที่บ่าวถือไว้ในมือทางด้านข้างส่งให้

ซ่งรั่วเจินเปิดออกก็ได้เห็นชุดกระโปรงยาวสีชมพูอ่อนแต้มสีม่วงเล็กน้อย ราวกับดอกจื่อเจียวเบ่งบานในฤดูใบไม้ผลิ

ชายกระโปรงปักดิ้นเงิน ขับเน้นให้งดงามราวกับความฝัน

“นี่น่าจะเป็นผ้าที่ได้รับถวายเป็นเครื่องราชบรรณาการ ก่อนหน้านี้ข้าเคยเห็นครั้งนึง แต่ไม่ได้ซื้อกลับมา”

ซ่งจิ่งเซินมองปราดเดียวก็มองออกแล้ว นึกถึงตอนแรกเคอหยวนจื่อเองก็ชอบผ้านี้ ตอแยเขาพูดว่าอยากได้ เอือมระอาของบรรณาการนี้หาได้ยากยิ่ง

ต่อให้เป็นเชื้อพระวงศ์ นอกจากฮองเฮาไปจนถึงกุ้ยเฟยสองสามท่าน น่ากลัวว่าสนมทั่วไปล้วนไม่มีโอกาส ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนอกวัง

จากนั้นสีท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง ฉู่จวินถิงตั้งใจมาที่จวนสกุลซ่ง ผู้ที่มาด้วยกันยังมีฉู่มู่เหยา

พี่น้องสกุลซ่งเองก็ตัดสินใจไปรับชมความครึกครื้น อยู่ในจวนตลอดช่วงฤดูหนาวมานานมากแล้ว ทุกคนล้วนอยากออกไปเดินเล่น

ตอนซ่งรั่วเจินได้พบฉู่จวินถิง ได้เห็นฝ่ายชายสวมชุดสีฟ้า ใบหน้างดงามมีเสน่ห์ สง่างามดุจหยก สูงส่งไม่มีผู้ใดเทียบเทียมได้

เขายืนนิ่งๆ อยู่ที่นั่น แสงจันทร์อ่อนๆ สะท้อนลงบนใบหน้า โหนกคิ้วคมเข้ม ใบหน้างดงามหล่อเหลา สูงศักดิ์สง่างาม คล้ายทิวทัศน์งดงามที่สุดบนโลกนี้

สายตาลุ่มลึกดุจมหาสมุทรเงียบสงบไร้คลื่น จนกระทั่งได้เห็นซ่งรั่วเจินออกมา นี่ถึงค่อยๆ มองเห็นชัดขึ้น

มุมปากของเขายกขึ้นเบาๆ ใบหน้าสง่างามเย็นชาเผยรอยยิ้ม ขับไล่ความเย็นชาในตอนแรก หนำซ้ำยังมีความอบอุ่นเพิ่มขึ้นมาสายหนึ่ง

“คืนนี้เจ้างามยิ่งนัก”