ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 964

“ทว่าผ่านไปนานถึงเพียงนี้แล้ว เจ้าเคยได้ยินข่าวหมั้นหมายของทั้งสองคนหรือไม่?” ถังเสวี่ยหนิงถามกลับ

เถียนเจียวเจียวนี่ถึงวางใจลง “เช่นนั้นก็ดีแล้ว เสื้อผ้าหนึ่งชุดไม่นับเป็นอะไร ตอนนั้นซ่งจิ่งเซินนำของดีมากมายมามอบให้เคอหยวนจื่อ แต่สุดท้ายเจ้าดูเถอะ ยังไม่ใช่พูดว่าไม่เอาก็ไม่เอาแล้วหรอกหรือ?”

ถังเสวี่ยหนิงหัวเราะเบาๆ พวกเขาย่อมได้ยินสถานการณ์ของเคอหยวนจื่อมาก่อน

“พวกเจ้ากำลังว่าข้าหรือ?”

เคอหยวนจื่อและซ่งปี้อวิ๋นยืนอยู่ด้วยกัน วันนี้ครึกครื้นอย่างมาก ทั้งสองคนย่อมไม่พลาดไป กอปรกับฉู่อ๋องโยนลูกศรลงไห ไม่รู้ว่าเรียกความสนใจของคนมากี่มากน้อย ดังนั้นพวกนางสองคนก็มารับชมความครึกครื้นเฉกเดียวกัน

คิดไม่ถึงเลยว่ายังไม่ทันได้เห็นสถานการณ์อย่างชัดเจน ก็ได้ยินสองคนนี้นินทาตนเอง สีหน้าเคอหยวนจื่อเปลี่ยนเป็นไม่สบอารมณ์

ถังเสวี่ยหนิงและเถียนเจียวเจียวเองก็คิดไม่ถึงเลยว่าขณะกำลังนินทาคนก็จะบังเอิญได้พบเจ้าตัว ใบหน้าเผยแววเก้อกระดาก แต่กลับมาเป็นปกติอย่างว่องไว

ชาติกำเนิดของเคอหยวนจื่อยังไม่เพียงพอให้พวกนางชายตาแล!

“ว่าเจ้าแล้วจะทำไมเล่า? หรือว่าไม่ใช่ความจริง?” เถียนเจียวเจียวเผยสีหน้าเย้ยหยัน “ได้ยินมาว่างานแต่งของเจ้าและสกุลชวีถูกยกเลิกไปแล้ว สกุลชวีพูดว่าไม่กล้าสู่ขอแม่นางฟุ่มเฟือยอย่างเจ้ากลับไป น่ากลัวว่าทั้งเมืองหลวงนี้ นอกจากสกุลซ่งที่สามารถปล่อยให้เจ้าผลาญเงินได้ ก็ไม่มีตระกูลอื่นแล้วกระมัง?”

สีหน้าเคอหยวนจื่อแข็งทื่อดุจเหล็ก “เจ้าอย่าพูดเหลวไหลไร้สาระไปหน่อยเลย! ข้าและสกุลชวีถอนหมั้นกันจริง แต่นั่นเป็นปัญหาของชวีคั่ว เกี่ยวอันใดกับข้าด้วยเล่า?”

“เจ้าเห็นคนอื่นล้วนโง่งมหมดแล้วกระนั้น? ตกลงสถานการณ์เป็นเช่นไร ทุกคนล้วนรู้ดีอยู่แก่ใจ ยังเสแสร้งอะไรอีก!”

เดิมทีเถียนเจียวเจียวก็อารมณ์ไม่ดีอยู่แล้ว เห็นเคอหยวนจื่อกล้าเข้ามาถามไล่เรียงนาง พูดจาไม่มีความเกรงใจ

“เจ้าพูดเหลวไหล!” เคอหยวนจื่อโมโหแทบแย่ นับตั้งแต่ได้พบซ่งจิ่งเซินอยู่หลายครั้งแต่ไม่ได้ผล คนรอบข้างก็หัวเราะเยาะนางมากขึ้นเรื่อยๆ

“ขอเพียงรอเขาฟื้นคืนความทรงจำกลับมาได้ ย่อมต้องจำข้าได้อย่างแน่นอน”

ได้ยิน ถังเสวี่ยหนิงและเถียนเจียวเจียวกลับแปลกใจอยู่บ้าง พวกนางไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน

พูดเช่นนี้แล้ว...ขอเพียงซ่งจิ่งเซินฟื้นคืนความทรงจำกลับมาได้ เคอหยวนจื่อก็ยังเป็นแม่นางที่เขารักที่สุดกระนั้น?

ซ่งปี้อวิ๋นกำลังกังวลเรื่องของเสิ่นหวยอัน นางเองก็คิดไม่ถึงเลยว่าฉู่มู่เหยาจะทิ้งไปอย่างง่ายดายเช่นนี้ หวยอันโยนความผิดทั้งหมดมาที่นาง

ได้ยินมาว่าบัดนี้สถานการณ์ของหวยอันภายในสกุลเสิ่นไม่ดีนัก ทำให้นางเองก็รู้สึกเสียใจภายหลังขึ้นมาภายในใจ หากรู้ตั้งแต่แรกว่าจะเป็นเช่นนี้ ก่อนหน้านี้นางจะสำรวมตนขึ้นอีกนิด

ใครคาดคิดเล่าว่าฉู่มู่เหยาจะทิ้งไปอย่างง่ายดายเช่นนี้?