ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 976

ฉู่อวิ๋นกุยอดหัวเราะออกมาไม่ได้ “ถ้าไม่ได้มาเห็นกับตาตัวเอง ชั่วชีวิตนี้ข้าคงคิดไม่ถึงเลยว่าด้วยนิสัยของเสด็จพี่จะมีวันที่เตรียมการเช่นนี้เอาไว้ด้วย”

ก่อนหน้านี้เมื่อเสด็จพี่พูดถึงเรื่องนี้ เขาก็เค้นสมองครุ่นคิด แต่นอกจากเรื่องดอกไม้ไฟแล้ว ความคิดอื่นๆ ล้วนถูกปฏิเสธทันควัน

เมื่อเทียบกันในยามนี้ เขาก็รู้สึกเหมือนกันว่าความคิดพวกนั้นของตนเองไม่เข้าท่าเอาเสียจริงๆ

ซ่งรั่วเจินขึ้นเรือที่ตกแต่งอย่างหรูหราไปกับฉู่จวินถิงแล้วค่อยพบว่าคนอื่นๆ ไม่ได้ตามมาด้วยจึงอดถามไม่ได้ว่า “มีแค่พวกเราสองคนหรือ?”

ฉู่จวินถิงมองหญิงสาวตรงหน้า สายตาตกลงบนริมฝีปากสีกุหลาบนั้น ความรู้สึกอ่อนนุ่มเมื่อครู่ก่อนยังคงอ้อยอิ่งอยู่ในห้วงคำนึง เพียงปรารถนาจะลิ้มรสอย่างเต็มที่สักครา

เขาก้าวมาข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่นระยะห่างระหว่างคนทั้งสอง ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง “อืม มีแค่พวกเรา”

แววตาของชายหนุ่มพลันเปลี่ยนเป็นลึกล้ำขึ้นมา กระทั่งน้ำเสียงก็ยังแหบพร่าอยู่บ้าง

ครู่ก่อนยังมีท่าทางอบอุ่นดุจอาบไล้อยู่ในสายลมวสันต์อยู่แท้ๆ ฉับพลันนั้นก็เปลี่ยนเป็นเปี่ยมแรงกดดัน ดวงตาคู่นั้นยังคงอ่อนโยนเปี่ยมแววรักใคร่ ทว่าแฝงไว้ซึ่งแววคุกคาม

ในเวลาชั่วพริบตา บรรยากาศก็เปลี่ยนเป็นคลุมเครืออย่างถึงที่สุด

ซ่งรั่วเจินตกใจอยู่บ้างจึงถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ ชายหนุ่มกลับก้าวขึ้นหน้าหนึ่งก้าวประชิดตามมาทันที

ประตูเรือหรูปิดลงแล้ว ฝีพายอยู่ด้านนอก ด้านในเหลือเพียงพวกเขาสองคนเท่านั้น

ขณะถอยหลัง ซ่งรั่วเจินถอยไปชิดโต๊ะด้านหลังอย่างไม่ทันระวัง ฉู่จวินถิงเอื้อมมือมาคว้าเอวนางไว้ น้ำเสียงแหบพร่าเปี่ยมเสน่ห์ “ระวัง”

ซ่งรั่วเจินถอนหายใจคำหนึ่ง ตวัดสายตาขึ้นสบกับสายตาของชายหนุ่ม มุมปากของเขาหยักขึ้นเล็กน้อย “วันนี้เจ้า...ตกลงแต่งงานกับข้าแล้ว”

นางพยักหน้าน้อยๆ “เพคะ ตกลงแล้ว”

ฉู่จวินถิงโน้มตัวลงมาเล็กน้อย ร่นระยะห่างที่ใกล้มากเป็นทุนเดิมเข้ามาใกล้กว่าเดิม น้ำเสียงเปี่ยมแววคลุมเครือ “เช่นนั้นต่อไป...เจ้าก็เป็นคนของข้าแล้วสินะ”

การแต่งงานครานี้ยังเป็นการแต่งเข้าราชวงศ์ คิดว่าจะต้องมีพิธีการยิบย่อยมากกว่าเป็นแน่

“เรื่องพวกนี้ยกให้ข้าจัดการเอง เจ้าไม่ต้องกังวล” ฉู่จวินถิงกล่าว

ซ่งรั่วเจินครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ก็เอ่ยว่า “หลังจากกลับมาแล้ว หม่อมฉันเห็นท่านดูเหมือนจะยุ่งมากมาโดยตลอด เป็นเพราะกำลังเตรียมการเรื่องนี้อย่างนั้นหรือ?”

ฉู่จวินถิงพยักหน้าน้อยๆ “นั่นแน่นอนอยู่แล้ว ไม่เพียงแต่ต้องเตรียมการสำหรับวันนี้ แต่ยังต้องเตรียมสิ่งจำเป็นสำหรับการแต่งงานของพวกเราอีกด้วย ทั้งหมดล้วนสั่งการไว้แต่เนิ่นๆ ตอนนี้ส่วนใหญ่เตรียมการไว้พร้อมสรรพแล้ว”

“ชุดมงคลที่ใช้ในวันแต่งงานคือรูปแบบของพระชายา ไม่ค่อยแตกต่างกันมากนัก แต่ยังมีลวดลายที่สามารถเลือกได้ พรุ่งนี้หลังจากมีราชโองการลงมา เจ้าก็ดูว่าชอบชุดแต่งงานแบบไหน ดีหรือไม่?”

“ท่านอ๋องทำเช่นนี้แสดงว่ามั่นใจว่าวันนี้หม่อมฉันจะตกลงแน่นอนหรือเพคะ?” ซ่งรั่วเจินเอ่ยเย้า

ฉู่จวินถิงก้มหน้าลงมาเล็กน้อย ดวงตาคมจับจ้องนาง “ไม่แต่งงานกับข้า เจ้าคิดจะแต่งงานกับผู้ใด?”