ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 984

ณ เวลาเดียวกันนั้น อวิ๋นเนี่ยนชูก็ได้มาหาซ่งรั่วเจินเช่นกัน

“รั่วเจิน ยินดีกับเจ้าด้วยนะ ข้าเองก็เห็นเหตุการณ์ในงานเทศกาลโคมไฟแล้ว เดิมทีอยากจะไปแสดงความยินดีกับเจ้าอยู่หรอก แต่หลังจากนั้นเกิดเรื่องบางอย่างทำให้ล่าช้าไป จึงต้องมามอบของขวัญแสดงความยินดีในวันนี้”

อวิ๋นเนี่ยนชูยิ้มพลางยื่นของขวัญแสดงความยินดีไปให้ “นี่คือของสิ่งนี้ข้าเตรียมไว้แต่เนิ่น ๆ แล้ว ฉู่อ๋องเป็นคนดีจริง ๆ เมื่อพวกเจ้าได้แต่งงานกันแล้วจักต้องครองรักกันอย่างร่มเย็นเป็นสุข จนผู้คนรอบข้างพากันริษยาแน่นอน”

ซ่งรั่วเจินมองดูอวิ๋นเนี่ยนชูเปิดกล่องผ้าไหมออก ภายในบรรจุเครื่องประดับศีรษะของสตรีครบชุด เครื่องตกแต่งอื่น ๆ ไปจนถึงเครื่องประทินโฉม ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความตกใจอย่างถึงที่สุด

“ของมากมายถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ดูแล้วครบชุดเลย เจ้าให้จัดทำขึ้นมาโดยเฉพาะหรือ?”

“ใช่แล้ว!” อวิ๋นเนี่ยนชูพยักหน้าพลางยิ้ม “แต่ก่อนข้าครุ่นคิดอยู่ตลอดว่าควรจะมอบสิ่งใดให้เจ้าเป็นของขวัญดี แต่คิดไปคิดมาก็ยังไม่มีสิ่งที่เหมาะสมที่สุดได้เลย”

“หลังจากนั้น ข้าก็คิดว่า สิ่งที่สตรีมักจะใช้บ่อย ๆ ในชีวิตประจำวันก็มิพ้นเครื่องประดับ และเครื่องประทินโฉม เพราะฉะนั้นข้าจึงตั้งใจจัดเตรียมของทั้งชุดนี้ไว้ให้ ล้วนจัดเตรียมตามความชอบของเจ้าทั้งนั้น”

“แม้แต่สีของเครื่องประทินโฉมนี้ ก็ยังเหมาะกับเจ้าที่สุดเลย!”

พวกนางเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่วัยเยาว์ ความชอบและนิสัยใจคอของอีกฝ่ายจึงเข้าใจเป็นที่สุด เพราะฉะนั้น ครั้นจัดทำของขวัญชุดนี้ออกมา นางเห็นแล้วก็ชอบมากเช่นกัน

“เนี่ยนชู เจ้าใส่ใจข้ายิ่งนัก!” ซ่งรั่วเจินอดไม่ได้ที่จะตื้นตันใจ พลางยิ้มและกอดอวิ๋นเนี่ยนชู “ขอบใจเจ้ามากนะ”

“ด้วยมิตรภาพระหว่างพวกเราแล้ว เช่นนี้นับว่ามากมายอะไรกันเล่า?”

อวิ๋นเนี่ยนชูยิ้มกว้างทั่วใบหน้า “ภาพในงานเทศกาลโคมไฟนั้น ช่างน่าอิจฉาเหลือเกิน ตอนนี้ทั้งเมืองหลวงต่างร่ำลือเรื่องนี้กันไปทั่ว แทบจะกลายเป็นตำนานเรื่องหนึ่งแล้ว”

“ท่านอวิ๋นกุยไปมอบของขวัญแสดงความยินดีที่จวนอ๋องแล้ว แม่นางกู้มากับเขาด้วย เพียงแต่ของขวัญแสดงความยินดีของนาง ต้องการจะมอบให้เจ้า ข้าจึงมาพร้อมกันด้วย” ฉู่จวินถิงกล่าวอธิบาย

ซ่งรั่วเจินเข้าใจทันที ตั้งแต่ที่ฉู่อวิ๋นกุยชัดเจนในความรู้สึกแล้ว ก็ไม่ได้มีการปิดบังสิ่งใดต่อกู้ฮวนเอ๋อร์อีก เรื่องนี้ไม่เพียงแต่พระนางฮองเฮา ทางสกุลกู้เองก็รู้เช่นกัน

เพียงแต่รอให้เรื่องการแต่งงานของนางกับฉู่จวินถิงเรียบร้อยเสียก่อน ก็จะเตรียมงานแต่งของพวกเขาแล้ว

“ย่อมแน่อยู่แล้ว ของขวัญแสดงความยินดีของข้าย่อมต้องมอบให้ญาติผู้พี่จึงจะถูก” กู้ฮวนเอ๋อร์กล่าวอย่างภาคภูมิใจ

ของขวัญที่ฉู่อวิ๋นกุยนำมามอบให้ฉู่จวินถิงนั้น เขาก็เป็นผู้เลือกสรรโดยเฉพาะ ถึงขั้นนำของล้ำค่าที่ซ่อนไว้ใต้หีบออกมา หากจะมอบให้ผู้อื่น เขาย่อมไม่อาจตัดใจได้เป็นแน่ แต่เมื่อมอบให้เสด็จพี่แล้วไซร้ ก็หาได้มีปัญหาอะไรไม่

แต่ว่าตลอดทาง กู้ฮวนเอ๋อร์ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ราวกับมั่นใจว่าของขวัญที่นางจะมอบให้นั้นดีที่สุด ทำให้เขาอดนึกสงสัยมิได้ หรือว่าของขวัญของตนยังสู้ของนางมิได้จริงๆ?