“อีกอย่างคือสำนักเทียนฉยงก็ไม่ใช่พวกดีอะไร หากมู่หยวนหยวนข้องแวะกับสำนักเทียนฉยงจะมีจุดจบเช่นไร เจ้าต้องคิดให้ดี”
ลั่วชิงยวนอยากช่วยเหลือพวกเขา
แต่สำหรับสถานการณ์ของฉีหง นางก็ไร้ความสามารถ
เขาใช้ตัวเขาเองเป็นเครื่องสังเวย หลอมรวมเข้ากับวงแหวนแห่งเวท เมื่อออกจากสภาพแวดล้อมนี้ พลังก็จะอ่อนแอลงมาก
มู่หยวนหยวนกลับยกยิ้มแล้วกล่าวว่า “ข้าสามารถปกป้องตนเองได้”
“และจะปกป้องเขาด้วย”
เมื่อเห็นสายตาแน่วแน่และเปี่ยมด้วยความหวังของมู่หยวนหยวน ลั่วชิงยวนก็สะเทือนใจ
บางทีเพียงแค่ได้อยู่กับคนที่รัก อุปสรรคใด ๆ ก็มิน่าหวาดกลัว
นี่ทำให้ลั่วชิงยวนเจ็บปวดใจ
อดมิได้ที่จะนึกถึงฟู่เฉินหวน
สุดท้ายแล้วเขากับนางก็ดูเหมือนจะไม่มีจุดจบที่ดี หรือว่ามิควรพบเจอกันตั้งแต่แรกเริ่มกันแน่
ช่างเป็นโชคชะตาที่เล่นตลก
มิให้พวกเขาอยู่ด้วยกัน แต่กลับจัดให้พวกเขาได้พบกัน
เมื่อได้สติ ลั่วชิงยวนก็ข่มความเจ็บปวดในใจ และกล่าวกับฉีหง “เจ้าต้องออกจากคฤหาสน์ตระกูลมู่ไปก่อนสองวัน เพื่อให้แน่ใจว่าที่นี่ไม่มีสิ่งชั่วร้ายอยู่ที่นี่อีก”
“ข้าจะให้คนไปเตรียมรถม้าและอาหาร สองวันให้หลัง ข้าจะส่งมู่หยวนหยวนออกจากเมือง”
“เส้นทางที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับตัวพวกเจ้าเองแล้ว”
ฉีหงพยักหน้า “ได้ ข้าจะเชื่อเจ้าสักครั้ง”
มู่หยวนหยวนก็พยักหน้า “ขอบคุณ”
“นอกจากฉีหง มิเคยมีผู้ใดช่วยเหลือข้าเช่นนี้เลย ท่านเป็นคนแรก”
“หากมีโอกาส หวังว่าจะได้เป็นสหายกับท่าน”
ลั่วชิงยวนเผยรอยยิ้ม “ได้ แต่ข้าหวังว่าพวกเราจะมิพบกันอีก เจ้าออกจากเมืองหลวงแล้วก็อย่าได้กลับมาอีกเลย”
ฉีหงออกจากคฤหาสน์ไปก่อนฟ้าสาง
ลั่วชิงยวนจัดการทำลายตาวงแหวนแห่งเวทที่เหลืออยู่ในจวน ขจัดให้สิ้นซาก หลังจากนั้นตระกูลมู่ก็กลับคืนสู่สภาพเดิม
แสงตะวันสาดส่องผ่านหมู่เมฆ
“เช่นนั้นข้าจะฟังใต้เท้าขอรับ”
“ยามนี้ข้าสามารถเรียกคนรับใช้ในคฤหาสน์กลับมาได้แล้วหรือยังขอรับ?”
ลั่วชิงยวนพยักหน้า “ได้”
จากนั้นนายท่านมู่ก็ไปจัดการ ส่วนลั่วชิงยวนก็ออกไปข้างนอก
ไปหาโฉวสือชีให้ไปเตรียมสิ่งที่มู่หยวนหยวนต้องใช้ในการออกจากเมือง
เมื่อลั่วชิงยวนเพิ่งออกจากบ้านตระกูลมู่
เซี่ยหลิงก็มาถึงบ้านตระกูลมู่ แล้วเห็นกลิ่นอายในตระกูลมู่สะอาดขึ้นมากก็ตกตะลึงในใจ
เมื่อพบนายท่านมู่ นายท่านมู่ก็ตกใจเล็กน้อย แล้วรีบเข้ามาทักทาย
เซี่ยหลิงกลับคว้าคอนายท่านมู่ แล้วลากเขาเข้าไปในห้องในทันที
นายท่านมู่ตื่นตระหนก
เซี่ยหลิงข่มขู่ด้วยเสียงดุดัน “เรื่องสำนักเทียนฉยงแก้ไขได้แล้ว แต่ต้องเป็นท่านนักบวชระดับสูงเท่านั้นที่แก้ไขได้ ท่านเข้าใจหรือไม่!”
นายท่านมู่หวาดกลัว ได้แต่รีบพยักหน้าซ้ำ ๆ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...