วินาทีที่ลั่วชิงยวนรู้สึกความตายมาเยือน
จู่ ๆ มีลำแขนที่ทรงพลัง โอบเอวของนางไว้ ภาพฟ้าดินตรงหน้าเริ่มหมุน ร่างของนางแนบอีกฝ่ายไว้แน่น และยืนบนพื้นได้อย่างมั่นคง
วินาทีที่เกยตามอง ลั่วชิงยวนตะลึง
แม้แสงจะหรี่ลับมาก แต่นัยน์ตาของเขาราวกับประดับไปด้วยดวงดาวบนฟ้า
ทำนางตะลึงไปชั่วขณะหนึ่ง
เมื่อได้สติอีกที นางรีบผลักฟู่เฉินหวนออกในทันที และเว้นระยะห่างกับเขาอย่างร้อนรน
ลมหนาวโบกพัด แต่ใบหน้าของนางกลับร้อนผ่าว
แต่แล้วนิ้วมือยะเยือกนั้นกลับยื่นเข้ามาอย่างกะทันหัน ผ่านผ้าคลุมหน้า และแนบลงบนคอของนาง
สัมผัสเย็น ๆ ที่ลั่วชิงยวนไม่คุ้นชิน ทำร่างของนางสั่นคลอน นางหักหลบในทันที “ท่านทำกระไร!”
ฟู่เฉินหวนเห็นการตอบสนองของนาง จึงเลิกคิ้ว และเผยเลือดที่ปลายนิ้วให้นางดู
ลั่วชิงยวนจับไปที่คอของตน สถานการณ์คับขันเมื่อครู่ทำนางมีบาดแผลจริง ๆ แต่โชคดีที่แผลไม่ลึกนัก
นางรีบหยิบผ้าเช็ดหน้าห่อแผลไว้
ทิศไม่ไกล สวีซงหย่วนเห็นฟู่เฉินหวน เขาแอบด่าพึมพำทีหนึ่ง “บัดซบ!”
“พวกเราถอย!”
พวกเขามิใช่คู่ต่อสู้ของอ๋องผู้สำเร็จราชการ!
สู้ให้ถูกจับไปสอบปากคำ พวกเขาหนีไปก่อนยังดีเสียกว่า
พวกสวีซงหย่วนหนีไปในทันที
ลั่วชิงยวนก้าวตามขึ้นไปอย่างเร็ว แต่กลับถูกฟู่เฉินหวนจับข้อมือเอาไว้
“เลิกตามเถอะ! พวกมันเป็นนักฆ่าที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดี วิชาตัวเบาปราดเปรียว เจ้าตามมิทันเสียหรอก!”
ข้อมือถูกจับไว้โดยฝ่ามือเย็น ๆ ของเขา ทำร่างของนางแข็งทื่อขึ้นมาทันที
ลั่วชิงยวนขมวดคิ้ว “มื้อค่ำที่เรือนเรียบง่ายเกินไป คงมิเหมาะที่จะนำมาต้อนรับท่านอ๋อง ครั้งหน้ากระหม่อมเชิญท่านไปที่ร้านอาหารดีกว่าพ่ะย่ะค่ะ”
ฟู่เฉินหวนกลับเลิกคิ้ว “คืนนี้พวกเจ้ามิได้จะกินเนื้อแกะรึ? เรียบง่ายอย่างไรกัน? แกะทั้งตัวเช่นนี้ ต่อให้องค์จักรพรรดิในวัง ยังมิกล้าเอ่ยตรัสว่าเรียบง่ายเลยหนา”
ลั่วชิงยวนชะงัก นางถูกตอกจนพูดไม่ออก
ฟู่เฉินหวนจูงม้าขึ้นเนิน เมื่อกลับถึงบนถนน เขาก็กระโดดขึ้นรถม้าก่อนลั่วชิงยวน
ลั่วชิงยวนกระโดดตามขึ้นมาทีหลัง แต่กลับลื่นเพราะหิมะใต้รองเท้า นางรีบจับรถม้าเอาไว้จึงมิได้ล้มลงไป
จู่ ๆ มือที่ขาวเนียนและเรียวยาวยื่นออกมาจากในรถม้า “ท่านเซียนฉู่ต้องการให้ข้าช่วยจับหรือไม่?”
ลั่วชิงยวนขมวดคิ้ว “มิเป็นไรพ่ะย่ะค่ะ!”
นางปัดมือของเขาทิ้ง และขึ้นรถม้าไป
แต่เพราะรถม้ากว้างมิพอ ฟู่เฉินหวนทนกลิ่นคาวแกะในรถม้าไม่ไหว จึงลุกออกไปควบม้าด้านนอกแทน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...