“เจ้าอยู่ในตระกูลฉีนานเท่าใดแล้ว คุ้นเคยกับตำแหน่งที่ตั้งของตระกูลฉีหรือไม่?” ลั่วชิงยวนถาม
จูลั่วตอบว่า “คุ้นเคย”
จากนั้นจูลั่วก็วาดแผนที่เมืองอวิ๋นโจวแบบง่าย ๆ และแผนที่ของจวนตระกูลฉีแบบละเอียด แล้วมอบให้ลั่วชิงยวน
หลังจากลั่วชิงยวนจดจำแผนที่ได้แล้วก็มอบแผนที่ให้โฉวสือชี
“วันพรุ่งเมื่อเข้าไปในเมืองอวิ๋นโจวแล้ว จงติดต่อคนของเราให้พร้อมก่อน สือโท่วเป็นคนในเมืองอวิ๋นโจว เขาย่อมคุ้นเคยกับที่นี่ ถึงเวลานั้นก็ให้เขาพลิกแพลงตามสถานการณ์”
“ต้องช่วยฉีอวี้ออกมาให้ได้”
โฉวสือชีพยักหน้า
จากนั้นทั้งสามก็รอจนฟ้าสาง แล้วจึงตามขบวนคาราวานของเถ้าแก่จี้เข้าสู่เมืองอวิ๋นโจว
คืนนั้นอวิ๋นเฟิงก็มิกลับมา การที่ฉีอวี้ถูกจับตัวไปย่อมเป็นฝีมือเขาแน่นอน
คณะเดินทางเข้าสู่เมืองอวิ๋นโจวได้อย่างราบรื่น
บนถนนคึกคักเป็นพิเศษ มีเสียงฆ้องกลองดังขึ้นและมีขบวนเจ้าสาวกำลังเดินสวนมา
ท่าทางโอ่อ่าสง่างาม ผู้คนตามท้องถนนต่างหลีกทางไปสองข้าง
กลีบดอกไม้ปลิวว่อนไปทั่วฟ้า ขบวนทั้งหมดมีคนนับร้อย
เกี้ยวเจ้าสาวหรูหราอลังการ ผ้าคลุมหน้าประดับลูกปัดระยิบระยับแกว่งไกวส่งเสียงกังวาน
เพียงแต่มองเห็นเงาร่างในเกี้ยวได้มิชัดเจน
ลั่วชิงยวนและพรรคพวกก็ยืนอยู่ริมถนนรอให้ขบวนผ่านไป เมื่อเกี้ยวเจ้าสาวผ่านไป นางพลันได้ยินเสียงกระแทกประตูเกี้ยวจากด้านใน
เสียงนั้นแผ่วเบามาก
ลั่วชิงยวนจ้องมองลึกเข้าไป แต่จากนั้นก็มิได้ยินเสียงใดอีก
เพียงแค่มองดูเกี้ยวเจ้าสาวเดินจากไป
ผู้คนบนถนนต่างวิพากษ์วิจารณ์
“บุตรีของตระกูลใดแต่งงานกัน ถึงได้จัดขบวนยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้”
“มิรู้ คงเป็นคุณหนูจากตระกูลใหญ่ตระกูลใดตระกูลหนึ่งกระมัง”
ขบวนผ่านไปอย่างรวดเร็ว
“หาศพของท่านเจ้าเมืองและฮูหยิน”
จากนั้นทั้งสองก็แยกกันค้นหา
ค้นหาตั้งแต่ลานด้านหน้าไปจนถึงเรือนชั้นใน กระทั่งค้นหาทุกห้องแล้ว แต่ก็ยังมิพบศพของท่านเจ้าเมืองและฮูหยิน
“ดูท่าศพคงถูกพวกนั้นนำไปแล้ว”
“ตระกูลฉีต้องการทำกระไรกันแน่”
ลั่วชิงยวนขมวดคิ้วแน่น แล้วออกจากจวนเจ้าเมืองพร้อมกับจูลั่ว
มินานนัก โฉวสือชีก็มาหาด้วยท่าทีร้อนใจ “ท่ามิดีแล้ว! พวกนั้นรู้แล้วว่าเรามาถึง!”
“ให้พวกเราไปถึงตระกูลฉีภายในครึ่งชั่วยาม มิเช่นนั้นจะเผาฉีอวี้ทั้งเป็นพร้อมกับศพบิดามารดาของนาง”
ลั่วชิงยวนมิได้ลังเลแม้แต่น้อย รีบพาคนไปยังตระกูลฉี
“เราจะบุกเข้าไปช่วยเลยหรือ? ตระกูลฉีลงทุนลงแรงถึงเพียงนี้ย่อมต้องเตรียมพร้อมไว้แล้ว” โฉวสือชีกล่าวด้วยความกังวลเล็กน้อย
ลั่วชิงยวนมองจูลั่ว “เจ้าจงไปป่าวประกาศเรื่องที่ข้ามาถึงเมืองอวิ๋นโจว ให้ถึงหูแม่ทัพทั้งหลายในค่ายทหารอวิ๋นโจว”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...