ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 1324

คืนต่อมา ลั่วชิงยวนนำรถม้ามาจอดรออยู่มิไกลจากหน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลมู่ตามเวลา แล้วกำชับโฉวสือชีให้ดูแลรถม้า

จากนั้นก็แอบเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลมู่เพื่อรับมู่หยวนหยวน

มู่หยวนหยวนได้ทิ้งจดหมายไว้หนึ่งฉบับ ในจดหมายเขียนว่า นางมิต้องการอยู่ในคฤหาสน์อีกต่อไป และแสดงเจตจำนงว่ามิต้องการเข้าวังด้วย

จากนั้นก็แอบมารอคอยลั่วชิงยวนอยู่ตรงมุมกำแพงอย่างเงียบเชียบ

เนื่องจากคำพูดของเวินซินถงที่บอกแก่นายท่านมู่ นายท่านมู่จึงให้ความสำคัญอย่างมาก เขาเพิ่มผู้คุ้มกันมากมายที่ด้านนอกเรือนของมู่หยวนหยวน

ลั่วชิงยวนใช้เวลาอยู่สักพักจึงสามารถแอบเข้าไปยังมุมด้านนอกเรือนของมู่หยวนหยวนได้

“ท่านมาแล้ว” มู่หยวนหยวนตื่นเต้นยิ่งนัก

ลั่วชิงยวนทำท่าให้เงียบ จากนั้นมอบอาภรณ์บุรุษให้นาง “รีบใส่เสีย ข้าจะได้พาเจ้าไป”

มู่หยวนหยวนรีบเปลี่ยนชุดทันใด

ลั่วชิงยวนพานางปีนข้ามกำแพงท่ามกลางความมืด หลบหลีกผู้คุ้มกันที่เดินตรวจตรา แล้วหลบหนีออกจากคฤหาสน์ตระกูลมู่

จนกระทั่งมาถึงมุมถนนก็รีบขึ้นรถม้า

มู่หยวนหยวนยังคงมองกลับไปด้วยความหวาดหวั่น เมื่อรถม้าเคลื่อนตัวไปยังประตูเมือง ในใจของนางก็บังเกิดความคาดหวัง

“พวกเราจะออกไปได้แล้ว”

ลั่วชิงยวนมองกลับไปด้วยความระแวดระวัง “อย่าเพิ่งประมาท หากเจ้ามิอยู่ในห้อง พ่อของเจ้าอาจจะรู้ในมิช้า”

“โฉวสือชี เร็วเข้า รีบออกจากเมืองเลย!”

หากถูกพบก่อนออกจากเมืองก็อาจจะออกไปมิได้แล้ว

“ขอรับ” โฉวสือชีบังคับรถม้ามุ่งหน้าไปยังประตูเมืองอย่างรวดเร็ว

มู่หยวนหยวนตื่นตระหนกยิ่งนัก

มิรู้ว่าเพราะเหตุใด ลั่วชิงยวนกลับเห็นพลังงานมืดมนจากสีหน้าตื่นเต้นยินดีของนาง

ลางสังหรณ์มิดีแล้ว

ตอนนี้นางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง มิรู้ว่าการพามู่หยวนหยวนจากไปเป็นทางเลือกที่ถูกต้องหรือไม่

ทันใดนั้นเอง ฉีหงก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกล่าวเตือนดังขึ้น “พวกเขาไล่ตามมาแล้ว!”

เมื่อมู่หยวนหยวนได้ยินก็สีหน้าเปลี่ยนทันใด

ลั่วชิงยวนหันมองไปด้านหลัง

ส่วนลั่วชิงยวนรีบย้อนกลับไป เพื่อให้แน่ใจว่าฉีหงจะสามารถหลบหนีได้

มิเช่นนั้นถึงแม้มู่หยวนหยวนจะเป็นอิสระ ต่อไปในภายหน้าก็ต้องอยู่เพียงลำพัง

นางแอบไปยังตรอกเล็ก ๆ แล้วซ่อนตัวอยู่ในความมืด

แล้วใช้เข็มทิศอาณัติสวรรค์สร้างวงแหวนแห่งเวทโจมตีทั้งด้านหน้า ด้านหลัง ด้านซ้ายและด้านขวาของคนที่ไล่ตามมาเหล่านั้น ทำให้วงแหวนแห่งเวทขัดขวางพวกเขาไว้ได้ชั่วคราว

ฉีหงหันกลับมามองนาง “ขอบคุณ”

กล่าวจบ ฉีหงก็รีบไปตามมู่หยวนหยวน

ขณะมองแผ่นหลังของฉีหงที่จากไป ลั่วชิงยวนก็เกิดความรู้สึกซับซ้อนจนพึมพำว่า “หวังว่าต่อไปในภายภาคหน้าเส้นทางของพวกเจ้าจะราบรื่น”

จากนั้นลั่วชิงยวนก็แอบจากไปอย่างเงียบเชียบ

คืนนั้นมู่หยวนหยวนเดินทางออกจากเมืองหลวง โฉวสือชีพานางและฉีหงไปยังที่หมาย

ส่วนลั่วชิงยวนมิได้กลับวังในทันที และให้สิบวายร้ายไปสืบข่าวตระกูลมู่

ปรากฏว่านายท่านมู่ราวกับกลายเป็นคนคลุ้มคลั่ง ส่งคนออกไปตามหามู่หยวนหยวนทั่วทุกแห่ง และถึงกับตั้งรางวัลนำจับถึงหนึ่งแสนตำลึง