ตอนที่ 2820 – ศาลาเทพที่หก
ในขณะนี้ภายใต้การจ้องมองของอัจฉริยะทั้งหมด อันเล่ยไม่สามารถกังวลกับปัญหาความอัปยศอดสูอีกต่อไป เขายิ้มอย่างขอโทษและเป็นมิตร พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่โต้แย้ง เขาอธิบายกับเจี้ยนเ เฉินอย่างอ่อนโยนเพื่อขจัดความเข้าใจผิด
หลังจากนั้น เขาก็ไม่ติดขัดอีกเป็นครั้งที่สอง เขาออกจากโถงศักดิ์สิทธิ์แพนธีออนแบบหางจุกตูด บินออกไปจากเมืองร้อยเซียนเหมือนกำลังหนี
แม้ว่าอันเล่ยจะรู้สึกว่าพฤติกรรมของเขาในตอนท้ายต่อหน้าอัจฉริยะนั้นจะน่าอัปยศมาก มันได้ทำลายศักดิ์ศรีของเขาในฐานะรองหัวหน้าศาลา แต่เขาก็สั่นสะท้านเมื่อนึกถึงชะตากรรมที่สี หวู่ฉิงต้องทนทุกข์ทรมาน
“ไม่ว่าอะไรก็ตาม แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องน่าอับอายเล็กน้อย แต่ก็ไม่มีอะไรเทียบได้กับสิ่งที่สีหวู่ฉิงประสบ” อันเล่ยปลอบใจตัวเองอยู่ข้างใน ในขณะเดียวกันเขาก็รู้สึกหวาดกลัวอย่างมา ากต่อความไม่เกรงกลัวและความไม่เคารพกฎของหัวหน้าศาลาที่ห้า
“ข้าต้องการรายงานทุกอย่างที่เกิดขึ้นในเมืองร้อยเซียนต่อท่านหัวหน้าศาลาโดยเร็วที่สุด วิธีจัดการเรื่องต่าง ๆ ของหัวหน้าศาลาที่ห้าเริ่มรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาไม่คำนึงถึงผล ที่ตามมาเลย หากเขายังคงเป็นแบบนี้ต่อไปโดยไม่รั้งตัวเองเอาไว้ ความขัดแย้งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนอาจปะทุขึ้นระหว่างศาลาเทพทั้งสิบ”
รองหัวหน้าศาลาผู้ยิ่งใหญ่ที่มีสถานะเป็นที่เคารพนับถือได้ถูกตบหน้าต่อหน้าคนนอก เรื่องทั้งหมดน่ากลัวและผลที่ตามมาจะรุนแรงมากเกินไป
ด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง อันเล่ยบินอย่างรวดเร็วในระดับสูงไปถึงเมืองอัศวินทมิฬให้เร็วที่สุดก่อนที่จะกลับไปที่ศาลาเทพที่เจ็ดผ่านค่ายกลส่งตัวที่นั่น
ในศาลาเทพที่เจ็ด เก็ตตี้ นั่งอยู่บนบัลลังก์ของเขาด้วยท่าทางที่ค่อนข้างวิตกกังวลเกี่ยวกับเรื่องที่เกี่ยวกับเหรียญผลึก
ด้านล่างเขา รองหัวหน้าศาลา ดัฟฟ์ยืนกอดอกอยู่ข้าง ๆ เขาและพูดว่า “หัวหน้าศาลา อัตราที่ ผลแห่งวิถีฟื้นฟู ดูดซับผลึกศักดิ์สิทธิ์ได้ทวีคูณขึ้นอีกครั้งและมันก็ยังเพิ่มขึ้นเรื่ อย ๆ เวลาที่เหรียญผลึกของเราจะสามารถใช้ได้ก็ลดลงเท่านั้น”
“พวกมันอยู่ได้นานแค่ไหน ? ” เก็ตตี้นั่งบนบัลลังก์และถามด้วยอาการปวดหัวเล็กน้อย เผ่าดาวทมิฬของพวกเขาไม่เคยประสบปัญหาการขาดแคลนเหรียญผลึกเช่นทุกวันนี้ ในเวลาเพียงไม่กี่เดื อนผลแห่งวิถีฟื้นฟู ได้ใช้ผลึกศักดิ์สิทธิ์เพียงพอที่จะรักษาสวนสมุนไพรไว้เป็นพันปี
นี่เป็นเพราะพลังงานที่จำเป็นสำหรับผลแห่งวิถีฟื้นฟูเพื่อให้กลายเป็นสมบัติสวรรค์ระดับสูงนั้นน่าตกใจเกินไป ยิ่งไปกว่านั้นพลังงานดั้งเดิมที่เผ่าดาวทมิฬของพวกเขาใช้นั้นแตกต่างจ จากโลกแห่งเซียน ดังนั้นจึงไม่สามารถหล่อเลี้ยงผลแห่งวิถีฟื้นฟูได้ พวกมันได้แต่พึ่งพาเหรียญผลึกเพื่อให้พลังงานที่จำเป็นเท่านั้น
โดยธรรมชาติแล้วเหรียญผลึกจะหมดลงในอัตราที่น่าตกใจมาก
“น้อยกว่า 10 วัน ! ” ดัฟฟ์หยุดชั่วคราวก่อนกล่าวเพิ่ม “และ 10 วันจะคำนวณจากอัตราปัจจุบันที่ผลแห่งวิถีฟื้นฟูกำลังดูดซับพลังงาน พรุ่งนี้จะเร็วขึ้นมากอย่างแน่นอนและอาจเพิ่มขึ้น ในวันมะรืนด้วย ด้วยเหตุนี้เราจึงมีเหรียญผลึกไม่เพียงพอที่จะใช้งานได้ถึง 10 วัน”
“เหรียญผลึกที่บุคคลภายนอกมอบให้เรามีจำนวนเท่าใด” เก็ตตี้ ถามอีกครั้ง ศาลาเทพทุกแห่งร่วมมือกับองค์กรภายนอกไม่กี่แห่งที่อ่อนแอกว่าองค์กรในเมืองร้อยเซียน ทำธุรกรรมต่าง ๆ เพื่อ อผลประโยชน์ของพวกเขา
“พวกเขาให้เราค่อนข้างมาก แต่จะอยู่ได้ไม่เกินสองสามวัน” ดัฟฟ์กล่าว


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...