เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2821
ตอนที่ 2821 – คำสัญญาของศาลาเทพที่ห้า
อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินก็เข้าใจในไม่ช้าว่าเกิดอะไรขึ้น เขาบอกจินหงว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นในเผ่าดาวทมิฬเร็ว ๆ นี้และเขาก็บอกจินหงให้บอกเหอเฉียนเฉียนให้ออกจากเผ่าดาวทมิฬ ฬในเวลานั้น
อย่างไรก็ตาม ตัวตนของเขาในตอนนั้นคือใคร ? เขาเป็นเพียงผู้ฝึกฝนอิสระที่ไร้ภูมิหลังและนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเข้าสู่โลกดาวทมิฬด้วยเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คิดอะไรถ้าเขาคิ ดว่าเขาสามารถทำให้อัจฉริยะเหล่านี้จากองค์กรระดับสูงจากไปด้วยคำพูดง่าย ๆ
จินหงจากไปเพราะได้รับแก่นโลหิตของจอมปราชญ์สูงสุดจากเขา จากมุมมองของเขา การปรับแต่งแก่นโลหิตของจอมปราชญ์สูงสุดนั้นสำคัญยิ่งกว่าสิ่งที่เขาจะได้รับจากเผ่าดาวทมิฬ
สำหรับเหอเฉียนเฉียน ทำไมนางถึงต้องออกจากที่นี่เพราะคำเตือนที่ไม่สำคัญ ?
“ดูเหมือนว่าข้าต้องหาวิธีบังคับให้นางจากไป ตระกูลเฮวก็เช่นกัน บรรพบุรุษของพวกเขาคือผู้บัญชาการของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง เขามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหมิงตง ข้าต้องพาพวกเข ขาออกไป” ความคิดเหล่านี้กระพริบผ่านไปมาในหัวของเจี้ยนเฉิน แต่เขาไม่แสดงอะไรเลยบนสีหน้า
ความยุ่งเหยิงในโถงศักดิ์สิทธิ์แพนธีออนได้รับการทำความสะอาดอย่างรวดเร็วและโต๊ะใหม่ก็ถูกวางลง อย่างไรก็ตาม โต๊ะใหม่นั้นแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ครั้งนี้มีลำดับที่นั่ง เจี้ ยนเฉินและปิงหยวนได้รับเชิญอย่างสุภาพให้เข้าร่วมที่นั่งแห่งเกียรติยศ อัจฉริยะจากองค์กรต่าง ๆ หลายสิบองค์กรล้วนนั่งอยู่ในที่นั่งที่มีสถานะต่ำกว่า
“ท่านหัวหน้าศาลาที่นับถือ ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าสมบัติสวรรค์ระดับเทพที่ส่งมอบโดยตระกูลสายฟ้าสวรรค์ของเรา ผลแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์เป็นที่พอใจของท่านหรือไม่ ? ” เหลยหยุนจาก กตระกูลสายฟ้าสวรรค์ถามอย่างกระตือรือร้นไม่นานหลังจากที่เจี้ยนเฉินนั่งลง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหวังและความคาดหมาย
พวกเขาทุกคนเข้าใจว่าการป้องกันในปัจจุบันจากศาลาเทพที่ห้านั้นเป็นเพียงชั่วคราว เพื่อให้พวกเขามีเวลาพอที่จะส่งมอบสิ่งที่ศาลาเทพที่ห้าต้องการ ในขณะเดียวกันการป้องกันชั่วคราวนี อาจสูญเสียไปได้ทุกเมื่อ เฉพาะเมื่อพวกเขาได้รับคำสัญญาจากปากของหัวหน้าศาลาที่ห้า พวกเขาจะพบกับความสงบสุขอย่างแท้จริง
ขณะที่เหลยหยุนถามอัจฉริยะมากมายในโถงศักดิ์สิทธืแพนธีออนเริ่มไม่สงบ ศาลาเทพที่ 5 ได้มาเยี่ยมชมโถงศักดิ์สิทธิ์แพนธีออนเป็นการส่วนตัวซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่เคยมีมาก่อน พวกเขาทุกคนก กังวลว่าศาลาเทพที่ห้าจะกำหนดเส้นตายสุดท้ายหรือไม่
ตามความเป็นจริง พวกอัจฉริยะบางคนยอมรับแม้กระทั่งสถานการณ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้พร้อมที่จะล่าถอยจากโลกแห่งสัตว์อสูรที่ร่วงหล่นและยอมแพ้กับทุกสิ่งที่พวกเขาสร้างขึ้นที่นี่
นอกจากนี้ยังมีองค์กรไม่กี่แห่งที่เตรียมพร้อมที่จะเข้าร่วมกับตระกูลสายฟ้าสวรรค์เป็นการชั่วคราว
สำหรับเงื่อนไขของเหรียญผลึกระดับสูงสุดหมื่นล้านสำหรับหนึ่งศตวรรษของการปกป้องของศาลาเทพที่เจ็ดและหกเสนอนั้น พวกเขาไม่ได้พิจารณาด้วยซ้ำ ตระกูลของพวกเขาส่วนใหญ่สามารถผลิตเห หรียญผลึกได้ถึงหมื่นล้าน หากแลกกับวัสดุล้ำค่าจากเผ่าดาวทมิฬ พวกเขาจะเห็นด้วยโดยไม่ลังเล
อย่างไรก็ตาม หากเป็นเพียงหนึ่งศตวรรษแห่งความสงบสุขมันก็เป็นข้อตกลงที่น่ากลัวเกินไป
เจี้ยนเฉินนั่งอยู่บนที่นั่งที่มีเกียรติและไม่ได้พูดอะไรเลยและไม่มีอัจฉริยะคนอื่น ๆ ในโถงศักดิ์สิทธิ์แพนธีออนพูดเช่นกัน สายตาของพวกเขารวมตัวกันที่เจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยความไม่สบ บายใจและไม่เต็มใจที่จะยอมรับสถานการณ์
ความเงียบของเจี้ยนเฉินก็ทำให้เหลยหยุนไม่มั่นคงเช่นกัน แม้จะเต็มไปด้วยความมั่นใจเมื่อครู่ก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้เขาก็ค่อนข้างประหม่า
อย่าบอกนะว่าผลแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์จากตระกูลของเราไม่เป็นที่พึงพอใจของหัวหน้าศาลาที่ห้า ? แต่ผลแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์เป็นสมบัติสวรรค์ระดับเทพ เหลยหยุนคิด หน้าผากของเขา าปกคลุมไปด้วยเหงื่อบาง ๆ ท่าทีเย็นชาของหัวหน้าศาลาที่ห้าทำให้เขาไม่สบายใจ
ในขณะนี้ ทหารพลีชีพราชาเทพเพียงไม่กี่คนมาถึงโถงศักดิ์สิทธิ์แพนธีออน ในขณะที่นำกล่องหยกสีขาวที่สวยงามส่งมอบเป็นการส่วนตัวให้กับอัจฉริยะจากนิกายโอสถหยก
อัจฉริยะจากนิกายโอสถหยกได้เผยความยินดีออกมาทันที เขารับกล่องหยกในขณะที่เขาเริ่มสั่นเล็กน้อยจากความตื่นเต้น เขาพูดกับเจี้ยนเฉินบนที่นั่งทรงเกียรติ “ท่านหัวหน้าศาลาที่นับถือ อ โชคดีที่เราสามารถส่งมอบสิ่งที่ท่านขอได้ บรรพบุรุษของนิกายโอสถหยกของเราได้หลอมการส่วนตัวเพื่อสร้างสิ่งนี้ เราได้ปรับแต่งเม็ดยาระดับเทพตามที่ท่านต้องการเรียบร้อยแล้ว ท่านหัวหน้าศาลาโปรดดู”
“มีพลังตัวตนของวิญญาณบริสุทธิ์อยู่เล็กน้อย” เจี้ยนเฉินสังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างและค่อย ๆ เก็บเม็ดยาเข้าไป เขายิ้มด้วยความพึงพอใจและพูดว่า “เจ้าพูดไม่ผิด ข้าพอใจมากกับยาเม็ดจ จากนิกายโอสถหยกของเจ้า นับจากนี้เป็นต้นไป นิกายโอสถหยกจะอยู่ภายใต้การคุ้มครองของข้า ตราบใดที่ข้ายังอยู่ นิกายโอสถหยกก็จะยังอยู่”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น อัจฉริยะจากนิกายโอสถหยกก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง เขารู้สึกสะเทือนใจจนแทบจะคุกเข่าลง ในขณะที่อัจฉริยะคนอื่น ๆ ในโถงศักดิ์สิทธิ์แพนธีออนสั่นสะท้าน พวกเขาท ทุกคนอิจฉาเขา
พวกเขาทุกคนเข้าใจดีว่าสัญญาของหัวหน้าศาลาที่ห้ามีค่าเพียงใดในตอนนี้ ตราบใดที่ศาลาเทพที่ห้ายังคงยืนหยัดอยู่ นิกายโอสถหยกจะยังคงอยู่ โดยพื้นฐานแล้วสิ่งนี้เทียบเท่ากับการม มอบร่มถาวรให้กับนิกายโอสถหยก เพื่อป้องกันพวกเขาจากทุกสิ่ง นิกายโอสถหยกไม่จำเป็นต้องกลัวภัยคุกคามใด ๆ ในดินแดนของเผ่าดาวทมิฬ ในช่วงเวลาที่ยาวนานมากในอนาคต
นี่เป็นเพราะบุคคลที่ยืนอยู่ด้านหลังนิกายโอสถหยกเป็นหัวหน้าศาลาเทพซึ่งมีพลังและอำนาจอย่างมาก
“ข้าไม่เคยคิดว่านิกายโอสถหยกจะได้รับการคุ้มครองชั่วนิรันดร์จากศาลาเทพที่ห้า เว้นแต่หัวหน้าศาลาที่ห้าจะเสียชีวิต สถานะของนิกายโอสถหยกจะไม่หวั่นไหวในเผ่าดาวทมิฬ เฮ้อ” อัจฉ ฉริยะหลายคนส่ายหัวและถอนหายใจในโถงศักดิ์สิทธิ์แพนธีออน ในขณะที่พวกเขารู้สึกอิจฉานิกายโอสถหยก พวกเขาก็รู้สึกหดหู่ใจสำหรับอนาคตที่รอพวกเขาอยู่
“หัวหน้าศาลาที่นับถือ แล้วตระกูลสายฟ้าสวรรค์ของเราล่ะ ? ตระกูลสายฟ้าสวรรค์ของเราได้มอบผลแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์ให้แก่หัวหน้าศาลา นอกจากนี้ยังอยู่ในระดับเทพด้วย” เมื่อเห็น ประโยชน์มหาศาลที่นิกายโอสถหยกได้รับ เหลยหยุนก็หมดความอดทนและเริ่มถามอย่างเร่งด่วน
เจี้ยนเฉินหยิบผลแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์ออกมาและส่งให้เหล่ยหยุน “ แม้ว่าผลแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์จะถึงระดับเทพแล้ว แต่ก็ไม่เป็นไปตามเงื่อนไขของข้า ดังนั้นมันจึงไม่มีคุณสมบัติ”
เหลยหยุนตกตะลึง เขาถือผลแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์ด้วยสองมือ ขณะที่เขาตกลงไปในความงุนงง ใบหน้าของเขากลายเป็นซีดขาว
“อย่างไรก็ตาม ข้าสนใจชิ้นส่วนหยกที่ตระกูลสายฟ้าสวรรค์ของเจ้าใช้ในการบ่มเพาะผลแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์ หากเจ้าสามารถหามาให้ข้าได้ ข้าก็สามารถให้คำสัญญากับตระกูลสายฟ้าสวรรค์ขอ องเจ้าได้เช่นกันว่าตราบใดที่ข้ายังอยู่ ตระกูลสายฟ้าสวรรค์ของเจ้าก็จะอยู่ด้วยเช่นกัน เจ้าจะเพลิดเพลินกับการคุ้มครองแบบเดียวกับนิกายโอสถหยก” เจี้ยนเฉินกล่าวต่อ
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...