ตอนที่ 2838 : การจัดการต่าง ๆ
“พะยะค่ะ ฝ่าบาท ! ” เก็ตตี้ตอบกลับด้วยคามสุภาพก่อนจะสั่งการคำสั่งของจักรพรรดิดาวทมิฬ ออกไป
แม้ว่าท่าทีของเผ่าดาวทมิฬที่มีต่อคนนอกจะทำให้เก็ตตี้สงสัย แต่จักรพรรดิดาวทมิฬก็มีสิทธิสูงสุดในเผ่า ตราบใดที่จักรพรรดิดาวทมิฬสั่งการออกมา งั้นก็ไม่มีใครตั้งคำถามรึปฏิเสธได ด้ แม้ว่าพวกเขาจะเชื่อว่าคำสั่งของ จักรพรรดิดาวทมิฬนั้นผิด แต่พวกเขาก็ยังต้องทำตาม
แต่เมื่อคำสั่งที่เหมือนกับคำรับปากของ จักรพรรดิดาวทมิฬ ได้กระจายออกไปโดยศาลาเทพที่เจ็ดสู่คนนอก คนนอกที่กังวลและอึดอัดกลับพากันสงบลงทันที แม้แต่การต่อต้านเองก็ถูกยกเล ลิกไปด้วย
มันมีคนนอกไม่มากนักที่สงสัยในคำพูดของจักรพรรดิดาวทมิฬ แม้ว่าจะไม่มีใครได้พบกับจักรพรรดิดาวทมิฬเป็นการส่วนตัว แต่หลายคนก็ยังเชื่อใจจักรพรรดิดาวทมิฬจากชื่อเสียงที่เขามี
“งั้นมันก็แค่ข่าวลือเหมือนที่ข้าบอกไป จักรพรรดิดาวทมิฬไม่ทำอะไรเราหรอก พวกเขาไม่กล้าพอที่จะทำอันตรายกับเรา ยังไงซะเราก็เป็นตัวแทนขององค์กรในโลกเซียน หากจักรพรรดิดาวทมิฬ ฬฆ่าเราจริง ๆ งั้นคนของโลกเราต้องลงมือและกำจัดเผ่าดาวทมิฬแน่….”
“ถูกต้องแล้ว หากคนในตระกูลเราที่โลกเซียนลงมือ เผ่าดาวทมิฬคงไม่มีหวังที่จะรอด เผ่าดาวสทมิฬนั้นคุกคามเมืองร้อยเซียนจนถึงขีดจำกัดแล้ว ยังไงซะเมืองร้อยเซียนก็มีองค์กรแค่ไม ม่กี่สิบแห่งจากโลกเซียน แต่เบื้องหลังเรานั้นมีนิกายและองค์กรอยู่นับไม่ถ้วน….”
คำพูดคล้าย ๆ กันนี้เกิดขึ้นไปทั่ว โดยทั่วไปแล้วเมื่อไหร่ก็ตามที่คนนอกพูดถึงเหล่าอัจฉริยะ สีหน้าของพวกเขาจะแสดงความภูมิใจออกมา ตอนที่มองไปยังสมาชิกเผ่าดาวทมิฬ สายตาของพวกเขา าก็แสดงความไม่พอใจออกมาในหมู่คนนอกเหล่านี้แล้ว มันมีคนจำนวนมากที่มีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่ในโลกเซียน แม้ว่าองค์กรเบื้องหลังพวกเขาจะไม่ได้ยิ่งใหญ่เท่ากับพวกที่อยู่ในเมืองร้อยเซ ซียน แต่มันก็ยังมีองค์กรจำนวนมากที่มีอัครสูงสุด
มันมีไม่กี่คนที่มีภูมิหลังทัดเทียมกับพวกในเมืองร้อยเซียนได้หรืออาจจะเหนือกว่าพวกนั้น
แต่องค์กรเหล่านั้นไม่ได้เข้าร่วมในการสร้างเมืองร้อยเซียน ดังนั้นชัดเจนแล้วว่าพวกเขาจึงไม่ได้เป็นพันธมิตรกับองค์กรที่อยู่เบื้องหลังเมือง พวกเขาถือว่าไร้สังกัดในโลกดาวทมิฬ
ผลก็คือพวกเขาจึงไม่เป็นที่รู้จักในหมู่ผู้บ่มเพาะส่วนมากในโลกเซียน พวกเขาถือว่าปกปิดตัวเองมานานในหมู่ผู้คน
“พวกนั้นไม่แตะต้องเรา แล้วยังรับรองว่าเราจะรอดไปจากที่นี่ด้วยรึ ? จักรพรรดิดาวทมิฬ กำลังเล่นเกมกับเรา” ในเวลาเดียวกันองค์กร 52 แห่งที่เหลือในเมืองร้อยเซียนก็ได้ไปรวมตัวก กันที่โถงศักดิ์สิทธิ์แพนธีออนเพื่อปรึกษาสถานการณ์ของเผ่าดาวทมิฬในตอนนี้
“หึหึ ถูกต้องใช่หรือไม่ ? ยกตัวอย่างเช่นจัดการเราจนเราเกือบตายแล้วค่อยโยนเราออกไป หรือปล่อยเราไปโดยเสียแขนขาไปบ้าง ยังไงซะเราก็ออกจากที่นี่เป็น ๆ ได้ แต่ใช่ว่าพวกนั้นจะไม ม่แตะต้องเรา จักรพรรดิดาวทมิฬ บอกว่าเราจะรอดจากที่นี่ แต่ไม่ได้บอกว่าจะไม่ลงมืออะไรกับเรา…..”
“ถูกต้อง ไม่เป็นภัยถึงชีวิตกับไม่แตะต้องเราน่ะเป็นคนละเรื่องกัน รวมกับการที่เผ่าดาวทมิฬได้ขังคนนอกจากโลกเซียนไว้ใน 36 เมืองและผนึกค่ายกลเคลื่อนย้ายเอาวเพื่อกันไม่ให้ ผู้คนออกไป พวกนั้นต้องมีแรงจูงใจบางอย่าง…”
หลายองค์กรพากันวิเคราะห์ แต่คนที่พูดนั้นไม่ใช่อัจฉริยะที่เป็นตัวหลักแต่เป็นชายแก่ที่ติดตาม


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...