เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2837

ตอนที่​ 2837 : ความกลัว​

หลังจากนั้น​ทุกคน​ก็ได้​เริ่ม​เอา​สัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​ใน​แหวน​มิติ​ของ​ตน​มารวมกัน​ หลังจากที่​นับ​ดู​แล้วก็​พบ​ว่า​ยอด​ฝีมือ​ขอบเขต​ตั้งต้น​ของ​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ได้​ฆ่าสัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​ระดับ​ราชา​เทพ​ไปกว่า​ 50,000 ตัว​ใน​ 7 วัน​มานี้​

โดยเฉลี่ย​แล้ว​ทุกคน​จะฆ่าไปกว่า​พัน​ตัว​

แน่นอน​ว่า​นี่​แค่​เฉลี่ย​ อันที่จริง​แล้ว​หัวหน้า​ศาลา​ฆ่าไปมาก​ที่สุด​ ไม่ใช่แค่​พวกเขา​ที่​แข็งแกร่ง​ที่สุด​แต่การรับรู้​ก็​กว้าง​ที่สุด​ด้วย​ พวกเขา​ได้เปรียบ​อย่าง​มาก​ใน​การ​ค้นหา​เพื่อ​ไล่ล่า​

คนอื่น​ ๆ อย่าง​รองหัวหน้า​ศาลา​ เช่น​ ปิงหยวน​ที่​เป็น​ขั้น​อสงไขย​ชั้น​สวรรค์​ที่​ 1 นั้น​ชัด​แล้ว​ว่า​ล่าสัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​ได้​น้อยกว่า​

อันที่จริง​มีรองหัวหน้า​ศาลา​หลาย​คน​ที่​ไม่ได้​แข็งแกร่ง​กว่า​สัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​หลังจากที่​ถูก​ภูเขา​โลกา​แฝด​ยับยั้ง​เอาไว้​ หลังจากที่​ต่อสู้​มา 7 วัน​ พวกเขา​ก็​ได้รับบาดเจ็บ​กลับมา​แต่​ไม่ได้​หนักหนา​นัก​

พลัง​ชีวิต​พวกเขา​ถึงกับ​ถูก​กิน​ไปเล็กน้อย​ด้วย​

“กว่า​ห้า​หมื่น​ตัว​ เพียง​พอแล้ว​…” จักรพรรดิ​ดาว​ทมิฬ​คิด​ก่อนที่จะ​พา​ทุกคน​กลับ​ไปยัง​เมืองหลวง​

ทันทีที่​พวกเขา​กลับ​ไปยัง​เมืองหลวง​ หัวหน้า​ศาลา​และ​รองหัวหน้า​ศาลา​ทุกคน​รวมไปถึง​ จักรพรรดิ​ดาว​ทมิฬ​ ก็ได้​เข้า​เก็บตัว​ทันที​

ระหว่าง​การ​ไล่ล่า​ 7 วันนี้​พวกเขา​ไม่อาจจะ​ฟื้นฟู​พลังงาน​ได้​ซึ่งมัน​เป็นการ​ใช้พลังงาน​ใน​ตัว​พวกเขา​ไปอย่าง​มาก​ ตอนนี้​พวกเขา​คิด​จะฟื้นฟู​ตัวเอง​ให้​เต็มที่​

แต่​หลังจากที่​พวกเขา​กลับ​ออกมา​แล้ว​ ภูเขา​โลกา​แฝด​ก็​ไม่ได้​สงบ​ลง​ บางที​เพราะ​การ​ที่​เสีย​สัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​ระดับ​ราชา​เทพ​ไปจำนวนมาก​ใน​ครั้งนี้​ ทำให้​สัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​ขอบเขต​ตั้งต้น​ของ​ภูเขา​โลกา​แฝด​ได้มา​รวมตัว​กันที่​ชายแดน​ของ​โลก​ดาว​ทมิฬ​และ​ไม่คิด​ที่จะ​กลับ​ไป ร่าง​ขนาดใหญ่​น​หมอก​ของ​พวก​นั้น​ได้​คำราม​ออกมา​ด้วย​ความหงุดหงิด​และ​สร้าง​ความหวาดกลัว​ให้​กับ​ผู้​คนภายนอก​รวมถึง​คน​ของ​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ ราวกับ​พวกเขา​จะกลัว​ว่า​สัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​เหล่านั้น​จะพุ่ง​ออกมา​ฆ่าพวกเขา​

เรื่อง​นี้​ทำให้เกิด​ความวุ่นวาย​ขึ้น​มาใน​โลก​ดาว​ทมิฬ​ สมาชิก​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ที่​ไม่รู้​ถึงเหตุผล​เบื้องหลัง​เรื่อง​นี้​ได้​รายงาน​เรื่อง​นี้​ไปยัง​หัวหน้า​ศาลา​ทั้ง​สิบ​

ผ่าน​ไป 7 วัน​ สุดท้าย​สัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​ขอบเขต​ตั้งต้น​ที่​ชายแดน​ก็​แยกย้าย​กัน​ไป ไม่นาน​ภูเขา​โลกา​แฝด​ก็​กลับคืน​สู่ความ​สงบสุข​อีกครั้ง​

แต่​ใน​วัน​ต่อมา​หลังจากที่​ทุกอย่าง​สงบ​ลง​ ยอด​ฝีมือ​สูงสุด​ของ​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​อย่าง​จักรพรรดิ​ดาว​ทมิฬ​ ก็ได้​แอบ​เข้าไป​ใน​ส่วนลึก​พร้อมกับ​ปกปิด​คลื่น​พลัง​ของ​ตัวเอง​เอาไว้​

ไม่นาน​ก็​เกิด​เสียงร้อง​โหยหวน​ดัง​ขึ้น​มาจาก​ส่วนลึก​ เสียง​นี้​เต็มไปด้วย​ความสิ้นหวัง​และ​กลัว​ มัน​ราวกับ​เสียงร้อง​ก่อนที่จะ​ตาย​

สิ่งที่​ตาม​เสียงคำราม​นี้​มาคือ​พลัง​ของ​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ที่​ขยายตัว​ออก​ไปทั่ว​ภูเขา​โลกา​แฝด​อย่าง​รวดเร็ว​ปกคลุม​ทุกที่​ไว้​ใน​พริบตา​

ทันใดนั้น​เอง​ภูเขา​โลกา​แฝด​ก็​เข้าสู่​ความวุ่นวาย​อีกครั้ง​ สัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​ขอบเขต​ตั้งต้น​ที่​ซ่อนตัว​อยู่​ได้​คำราม​ออกมา​ด้วย​ความโกรธ​ พวก​มัน​แห่​มารวมตัวกัน​จาก​ทุกทิศทาง​

แต่​ตอนที่​ไปถึงที่เกิดเหตุ​ เจ้าของ​อาณาเขต​ก็ได้​หายตัว​ไปแล้ว​ สิ่งที่เหลืออยู่​ก็​แค่​เลือด​สีเขียว​ที่​เปื้อน​พื้นดิน​

….

….

“ แน่นอน​ว่า​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​คง​ไม่ได้​ขัง​เรา​ไว้​ใน​เมือง​เพื่อที่จะ​บูชายัญ​เรา​…”

….

เมื่อ​มีข่าวลือ​มากขึ้น​เรื่อย ๆ​ รวม​กับ​การกระทำ​ต่าง ๆ​ ที่​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ใช้ใน​การ​กักขัง​พวกเขา​ มัน​ก็​ทำให้​ผู้คน​เชื่อ​ยิ่งกว่า​เดิม​ว่า​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​คิด​จะบูชายัญ​พวกเขา​

เรื่อง​นี้​ทำให้​คนนอก​ต่าง​ก็​พา​กัน​สลด​ พวกเขา​รู้สึก​ว่า​ตัวเอง​จบเห่​แล้ว​

แต่​ไม่ใช่ทุกคน​ที่จะ​ยอมรับ​โชคชะตา​ อย่าง​ที่​บอก​ไป ความสิ้นหวัง​นั้น​นำไปสู่​การ​ต้านทาน​ หลังจากที่​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ได้​ขัง​พวกเขา​ไว้​ราวกับ​คนร้าย​ มัน​ก็​เริ่ม​มีคนนอก​จับกลุ่ม​กัน​และ​เตรียมตัว​ที่จะ​ตอบโต้​

เรื่อง​นี้​ทำให้​เจ้าเมือง​หลาย​คน​ต้อง​ปวดหัว​ คนนอก​ส่วนมาก​ไม่ได้​แข็งแกร่ง​นัก​ มัน​มีราชา​เทพ​ไม่กี่​คน​ แต่​รวม​ ๆ กัน​แล้วก็​ถือว่า​มีจำนวนมาก​ แม้ว่า​จะจับกลุ่ม​รวมกัน​แต่​ก็​ไม่อาจจะ​เป็น​ภัย​ต่อ​กองกำลัง​ที่​ดูแล​เมือง​ได้​ แต่​นั่น​ก็​ยัง​ทำให้เกิด​ปัญหา​

ปกติ​แล้ว​เรื่อง​เล็กน้อย​แบบนี้​ไม่ได้​เป็นปัญหา​เลย​แม้แต่น้อย​ พวก​นั้น​ถูก​จัดการ​ได้​อย่าง​ง่ายดาย​แต่​ด้วย​พิธีการ​ที่​ใกล้​เข้ามา​เรื่อย ๆ​ และ​ช่วง​เวล​ที่​อ่อนไหว​นี้​ได้​ทำให้​ความไม่แน่นอน​อื่น​ ๆ เริ่ม​ขยายตัว​มากขึ้น​

“จักรพรรดิ​ได้​สั่งการ​ให้​ฆ่าคนนอก​ที่​ไม่อยู่​ใน​เมือง​ หาก​ไม่ใช่เพราะ​แบบ​นั้น​มัน​คง​ยาก​ที่จะ​ฆ่าคนนอก​ทั้งหมด​และ​ทำ​แบบอย่าง​ให้​คนอื่น​ได้​เห็น​” เจ้าเมือง​หลาย​คน​จาก​เมือง​ 36 เมือง​ของ​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ถอนหายใจ​ออกมา​

หัวหน้า​ศาลา​ที่​เจ็ด​ซึ่งรับผิดชอบ​จัดการ​กับ​เรื่อง​กิจการ​ทั้งหมด​ใน​เผ่า​โดย​ไม่สน​เรื่อง​ขนาด​และ​ความสำคัญ​ ชัดเจน​แล้ว​ว่า​ก็​รู้​สถานการณ์​ที่​คนนอก​เริ่ม​อยู่​เหนือ​การควบคุม​ หัวหน้า​ศาลา​ที่​เจ็ด​ถึงกับ​ได้​ไปหา​จักรพรรดิ​ดาว​ทมิฬ​และ​เสนอ​ว่า​จะฆ่าคนนอก​ทั้งหมด​และ​กำจัด​ความเป็นไปได้​ของ​ปัญหา​ต่าง ๆ​

“เก็ตตี้​ เรา​ไม่อาจจะ​ฆ่าคนนอก​ได้​ พวก​นั้น​ยัง​มีประโยชน์​ต่อ​เรา​ เหตุผล​ว่า​ทำไม​พวก​นั้น​อึดอัด​ก็​เพราะ​พวก​นั้น​กังวล​ว่า​เรา​จะบูชายัญ​ชีวิต​ของ​พวก​นั้น​ เจ้าส่งต่อ​คำพูด​ของ​ข้า​ออก​ไปให้​กับ​คนนอก​ ข้า​ จักรพรรดิ​ของ​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​รับปาก​กับ​ทุกคน​ว่า​เรา​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​นั้น​จะไม่แตะต้อง​ชีวิต​ใคร​ ทุกคน​จะรอด​ออก​ไปจาก​ที่นี่​” เสียง​ที่​ราบเรียบ​แต่​สูงส่งของ​จักรพรรดิ​ดาว​ทมิฬ​ดัง​ออกมา​