ตอนที่ 2875: แผนการเอาชีวิตรอด
เมืองฟินิกซ์เหินไม่ใช่จุดหมายปลายทางสุดท้าย เมืองใหญ่สามสิบหกเมืองของเผ่าดาวทมิฬล้มลงทีละเมือง ๆ ในเวลาสั้น ๆ เมืองใหญ่กว่า 20 เมืองถูกทำให้กลายเป็นเมืองผีอย่างสิ้นเชิง
แม้ว่าจักรพรรดิดาวทมิฬจะสามารถเดินทางไปยังเมืองถัดไปก่อนที่เจี้ยนเฉินจะมาถึง แต่ก็ไม่มีประโยชน์ แม้จะมีทุกสิ่งที่เขาสามารถทำได้หรือคิดได้ เขาก็ไม่อาจหยุดเจี้ยนเฉินจากการสังหาร รหมู่ในเมืองได้
ไม่ว่าศาลาเทพทั้งสิบจะร่วมมือกันและปกป้องหรือรับความการโจมตี พวกเขาก็ไม่อาจหยุดเมืองให้ถูกทำลายได้แบบเมืองต่อเมือง
ก่อนที่เจี้ยนเฉินจะบรรลุเจตจำนงสูงสุด สิ่งที่พวกเขาทำได้คือการปกป้องตัวเองและป้องกันตัวเองจากการถูกทำร้าย พวกเขาไม่สามารถปกป้องพรรคพวกของพวกเขาได้
ระหว่างการเดินทางระหว่างเมืองใหญ่ ๆ เจี้ยนเฉินวิ่งผ่านหมู่บ้านสองสามแห่งที่กระจัดกระจายอยู่ตามพื้นที่ต่าง ๆ ของเผ่าดาวทมิฬและเขาก็ค้นพบว่าคนของเผ่าดาวทมิฬทั้งในเมืองแล ละหมู่บ้านเหล่านี้ต่างก็ร่วมมือกันร่ายคำสาปขั้นสูงสุด
อย่างไรก็ตามเมืองและหมู่บ้านเหล่านี้ไม่มีรูปปั้น พวกเขาเพียงแค่สวดคาถาคำสาปขั้นสูงสุดเพื่อส่งมอบเจตนาของพวกเขาไปยังเมืองใหญ่ ๆ ทั้งสามสิบหกเมืองก่อนที่จะควบแน่นเข้าสู่รูปปั้น ไร้หน้าในเมืองใหญ่ ๆ เป็นสื่อกลางในการเพ่งเป้าหมายไปที่เจี้ยนเฉินพร้อมกับคำสาปที่ทรงพลัง
ทำให้เจี้ยนเฉินไม่สนใจคนเหล่านี้ในเมืองหรือหมู่บ้าน เป้าหมายหลักของเขายังเป็นเมืองใหญ่ ๆ ทั้งสามสิบหกเมือง
เขาพบมานานแล้วว่าตราบใดที่เขาทำลายเมืองใหญ่และทำลายรูปปั้นที่ทำหน้าที่เป็นสื่อกลาง เจตจำนงจากเมืองหรือหมู่บ้านก็ไม่อาจรวมตัวกันได้และมันมีเพียงส่วนน้อยท่ามกลางโลกที่กว้า างใหญ่
การทำลายเมืองใหญ่ ๆ กว่ายี่สิบเมืองทำให้คำสาปของเจี้ยนเฉินอ่อนแอลงอย่างมาก แต่พลังจากเมืองที่เหลืออยู่ประมาณ 10 เมืองยังคงกัดกินเนื้อและเลือดของเขา
ตอนนี้ทุกอย่างที่อยู่ใต้เข่าของเจี้ยนเฉินได้หายไปอย่างสมบูรณ์ แม้แต่ต้นขาครึ่งหนึ่งของเขาก็หายไปแล้ว
และเมื่อเวลาผ่านไป การทำลายล้างก็ค่อย ๆ แพร่กระจายไปถึงเอวของเขา
ประตูแห่งความตายกำลังเข้ามาใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ
“ฮ่าฮ่าฮ่า เผ่าดาวทมิฬ ข้าอยากจะดูว่าเจ้าจะทำลายข้าก่อนหรือข้าจะทำลายเผ่าของเจ้าก่อน….” หลังจากที่ทำลายเมืองอื่น ๆ แล้ว เจี้ยนเฉินก็หายไปขณะที่เขาหัวเราะออกมาเสียงดังและป ปล่อยให้จักรพรรดิดาวทมิฬและคนระดับสูงไว้
พวกเขาลอยอยู่เหนือเมืองใหญ่ที่ว่างเปล่าด้วยใบหน้าที่ซีดเซียวจากความโกรธ เมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับความโกรธที่ไม่อาจควบคุมได้ พวกเขารู้สึกว่าไร้พลังอย่างมาก
แม้แต่จักรพรรดิดาวทมิฬที่เชื่อว่าตัวเองนั้นไร้พ่ายในขั้นเดียวกันก็รู้สึกพ่ายแพ้อย่างยับเยิน
“เขาทำลายเมืองได้เร็วขึ้นและเร็วขึ้น หากยังคงทำต่อไป เมืองใหญ่มั้งสามสิบหกเมืองอาจจะถูกทลายก่อนที่คำสาปจะสังหารเขา” จ้าวศาลาหนึ่งพูดอย่างเครียด ๆ จากการทำลายเมืองใหญ่ ๆ กว่ายี่สิบเมือง จำนวนคนที่เสียชีวิตในช่วงเวลาสั้น ๆ เพิ่มขึ้นถึงพันล้านคนแล้ว ตอนนี้เจี้ยนเฉินได้กลายเป็นปีศาจในสายตาของพวกเขาแล้ว
“ฝ่าบาท เราไม่อาจหยุดเขาได้อีกต่อไป เราควรจะทำอย่างไรต่อ….” หัวหน้าศาลาที่เจ็ด เก็ตตี้ พูดด้วยสีหน้าที่ขมขื่น
ในบรรดาหัวหน้าศาลาทั้งสิบคน เขาเกลียดคนนอกมากที่สุดและจิตสังหารที่เขามีต่อเจี้ยนเฉินนั้นรุนแรงอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน แต่ตอนนี้เขามีอาหารมือเท้าเย็นอย่างแท้จริง เขา รู้สึกกลัวแล้ว
“เขามีกฏมิติ แม้ว่าเราจะมีเมืองใหญ่เหลืออยู่เพื่อร่ายคำสาปก็ตาม ตราบใดที่เราไม่ฆ่าเขาทิ้งทั้งหมด แม้ว่าเขาจะเหลือเพียงแค่หัว เขาก็มีโอกาสที่จะหลบหนี สำหรับเผ่าของเรา เราจ จะต้องจ่ายค่าตอบแทนที่เกี่ยวข้องด้วยเมืองใหญ่ที่เหลืออยู่และชีวิตกว่าพันล้านของคนของเผ่าเรา” หัวหน้าศาลาที่สองพูดขึ้นเช่นกัน เมื่อทุกอย่างกลายเป็นเช่นนี้ หัวหน้าศาลาทั้งห หมดกำลังคิดถึงแผนสำรอง
พวกเขาทุกคนสามารถบอกได้ว่าหากยังคงทำต่อไป คนนอกอาจจะไม่ตาย แต่เผ่าของเขาก็เผชิญหน้ากับการสูญสิ้นเผ่าพันธุ์
จักรพรรดิดาวทมิฬกำหมัดแน่น เล็บจิกเข้าไปที่ฝ่ามือของเขาอย่างลึก เมื่อมองดูใกล้ ๆ ก็จะเห็นว่าเขาตัวสั่นเบา ๆ


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...