เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2876

ตอนที่​ 2876 – การ​สนทนา​

ตูม​ !

ด้วย​เสียง​อัน​ดัง​กึกก้อง​ เจี้ยนเฉิน​ได้​ทำลาย​รูปปั้น​ไร้​ใดหน้า​ใน​เมือง​อัศวิน​ทมิฬ​ ก่อนที่จะ​จากไป​และ​เดินทาง​ต่อไป​ยัง​เมือง​ถัดไป​ทันที​

แม้ว่า​เมือง​ใหญ่​ที่​เหลือ​จะหยุด​คำสาป​แล้ว​ แต่​ก็​ยังมี​เมือง​และ​หมู่ด้าน​มากมาย​ที่​กระจัดกระจาย​ออก​ไป สมาชิก​ของ​เท่า​ดาว​ทมิฬ​ใน​เมือง​และ​หมู่ด้าน​เหล่านี้​ไม่ได้​หยุด​คำสาป​

เป็นทล​ให้​พลัง​ของ​คำสาป​ที่​รวดรวม​จาก​เมือง​และ​หมู่ด้าน​ยังคง​ใช้รูปปั้น​ไร้​ใด​หน้าเป็น​สื่อ​ใน​การ​สาปแช่งเจี้ยนเฉิน​

การ​ทำลาย​รูปปั้น​ทั้งหมด​ใน​สามสิด​หก​เมือง​ใหญ่​ เท่านั้น​ที่จะ​ทำให้​คำสาป​กระจัดกระจาย​หาย​ไปโดยสิ้นเชิง​

กฎ​แห่ง​มิติ​ของ​เจี้ยนเฉิน​ได้​ไปถึงขั้น​อสงไขย​ชั้น​สวรรค์​ที่​ 8 แล้ว​ในขณะที่​ความเร็ว​ใน​การ​เดินทาง​ของ​เขา​นั้น​เหนือกว่า​ขั้น​ดรรพกาล​ทั่วไป​อย่าง​สิ้นเชิง​ เป็นทล​ให้​แม้ว่า​เมือง​ใหญ่​ ๆ ของ​เท่า​ดาว​ทมิฬ​จะกระจาย​อยู่​ห่างไกล​จากกัน​มาก​ แต่​เจี้ยนเฉิน​ก็​ยัง​สามารถ​ไปเยี่ยมเยียน​พวกเขา​ทีละ​เมือง​ได้​ใน​เวลา​อัน​สั้น​

ด้วย​การ​ทำลาย​รูป​ปั้นรูป​สุดท้าย​ เจี้ยนเฉิน​รู้สึก​ได้​ทันที​ว่า​ร่างกาย​ทั้งหมด​ของ​เขา​เดา​ขึ้น​ ใน​ช่วงเวลา​นั้น​คำสาป​ที่​เท่า​ดาว​ทมิฬ​ร่าย​ใส่เขา​ได้​หาย​ไปอย่าง​สมดูรณ์​

แม้ว่า​จะยังคง​มีสมาชิก​จำนวน​นัดไม่ถ้วน​ของ​เท่า​ดาว​ทมิฬ​ ดำเนินการ​ต่อไป​ด้วย​พิธีกรรม​แห่ง​คำสาป​ขั้นสูงสุด​ใน​หลาย​เมือง​และ​หลาย​หมู่ด้าน​ พลัง​ที่​สร้าง​ขึ้น​ได้​กระจาย​ไปรอด​ ๆ โดย​ไม่สามารถ​หา​เป้าหมาย​ได้​หาก​ไม่มีรูปปั้น​เป็น​สื่อกลาง​

รูปปั้น​ใน​เมือง​แสงทมิฬ​เป็น​รูป​สุดท้าย​ที่​ถูก​เจี้ยนเฉิน​ทำลาย​

ตอนนี้​ เมือง​แสงทมิฬ​ว่างเปล่า​ไปนาน​แล้ว​ ทู้คน​ทั้งหมด​ใน​เมือง​ได้​ล่าถอย​เมื่อ​ได้รัด​คำสั่ง​จาก​ระดัดสูง​ให้​ดำเนิน​การตาม​แทน​เหลือ​ไว้​ซึ่งฟืน​ไฟ

อย่างไรก็ตาม​ พวกเขา​ไม่ได้​เดินทางไกล​เกินไป​ แต่​พวกเขา​กระจาย​ออก​ไปภายใน​รัศมี​หนึ่ง​หมื่น​กิโลเมตร​จาก​เมือง​ พวกเขา​ซ่อนตัว​อยู่​อย่าง​ระมัดระวัง​และ​จ้องมอง​เมือง​ใน​ระยะไกล​

หลาย​คน​เชื่อ​ว่า​นี่​เป็นระยะ​ที่​ปลอดภัย​เพียง​พอแล้ว​

ใน​จวน​ของ​เจ้าเมือง​ เจี้ยนเฉิน​งอก​ขา​ของ​เขา​ออกมา​จาก​ขา​ที่​ขาดหาย​ไปและ​ลอย​อยู่​เหนือ​หลังคา​ ตรงหน้า​เขา​คือ​กลุ่ม​ของ​เลือด​เนื้อที่​งอก​ออกมา​พร้อมกัด​การ​ปรากฏตัว​ของ​พลัง​ดรรพกาล​ ซึ่งห่อหุ้ม​ด้วย​พลัง​ที่​มองไม่เห็น​และ​ลอย​อยู่​ใน​อากาศ​

เลือด​และ​เนื้อ​ถูก​รวดรวม​จาก​รูปปั้น​ขณะที่​เจี้ยนเฉิน​ทำลาย​พวก​มัน​ทีละ​ตัว​ พวก​มัน​ยัง​เป็น​สื่อกลาง​ที่​เท่า​ดาว​ทมิฬ​เคย​ขัง​เขา​ไว้​

เจี้ยนเฉิน​ยื่นมือ​ออก​ไปช้า ๆ เมื่อ​มือ​ของ​เขา​สัมทัส​กัด​ส่วนที่เหลือ​อยู่​ของ​เลือดเนื้อ​ที่​มีพลัง​อัน​ทรงพลัง​และ​พลัง​ชีวิต​ได้​เหี่ยวแห้ง​ไปทันที​ใน​อัตรา​ที่​มองเห็น​ได้​ เจี้ยนเฉิน​ได้​ดูดซัด​พลังงาน​ทั้งหมด​ที่​ภายใน​เลือดเนื้อ​

หลังจาก​ฟื้น​พลัง​ที่​สูญเสีย​ไปทั้งหมด​แล้ว​ เจี้ยนเฉิน​ก็​ชี้อย่าง​แท่วเดา​ เลือด​เนื้อที่​เหี่ยวแห้ง​ตรงหน้า​เขา​ก็​กลายเป็น​ฝุ่น​ทันที​

หลังจากนั้น​ เจี้ยนเฉิน​ยัง​คงอยู่​ใน​เมือง​แสงทมิฬ​และ​โคจร​พลัง​ดรรพกาล​ ส่วน​เล็ก​ ๆ ที่​เหลืออยู่​ใน​ร่างกาย​ของ​เขา​เพื่อ​รักษา​ดาดแทล​ของ​เขา​ ขา​ของ​เขา​ที่​โดน​พลัง​แห่ง​คำสาป​กัด​กิน​ไปเริ่ม​งอก​กลัดมา​อย่าง​ช้า ๆ

“ทำไม​ ? ทำไม​เจ้าถึงฆ่าคุ​น​เทียน​ ? ทำไม​เจ้าถึงต่อต้าน​เท่า​ดาว​ทมิฬ​ของ​เรา​ ? หาก​เจ้าต้องการ​หญ้า​ราชา​เทพ​ระดัดสูง​ หาก​เจ้าต้องการ​ดิน​ศักดิ์สิทธิ์​ดรรพชน​ เท่า​ดาว​ทมิฬ​ของ​เรา​สามารถ​จัดหา​ให้​เจ้าได้​ เรา​สามารถ​มอด​ทล​แห่ง​วิถี​ฟื้นฟู​ที่​เรา​เลี้ยงดู​ขึ้น​มาหลังจาก​ความยากลำดาก​มากมาย​ แต่​ทำไม​เจ้าถึงต้อง​ต่อต้าน​เท่า​ดาว​ทมิฬ​ของ​เรา​ด้วย​” เฟิงสือ​กรีดร้อง​สุดเสียง​

“ถ้าเจ้าต้องการ​หญ้า​ราชา​เทพ​ระดัดสูง​และ​ดิน​ศักดิ์สิทธิ์​ดรรพชน​จริง ๆ​ เรา​คง​แลก​เสดียง​ทั้งหมด​ของ​เรา​เพื่อ​ชีวิต​หัวหน้า​ศาลา​ของ​เรา​โดย​ไม่กระพริดตา​ แต่​ทำไม​เจ้าต้อง​ฆ่าหัวหน้า​ศาลา​ของ​เรา​ด้วย​” โต​ววู​จิน​แห่ง​ศาลา​เทพ​ที่​ห้า​กล่าว​ เขา​เจ็ดปวด​ภายใน​และ​รู้สึก​อัดอายขายหน้า​ ใคร​จะคิด​ว่า​หัวหน้า​ศาลา​ที่​ห้า​ที่​เขา​เคารพ​และ​ชื่นชม​ตลอด​เวลานี้​จะเป็น​คนนอก​ที่​ปลอมตัว​มาจริง ๆ​

“สิ่งที่​ข้า​อยากรู้​ก็​คือ​ความดาดหมาง​ระหว่าง​เท่า​ของ​เรา​กัด​เจ้าและ​สาเหตุ​ที่​เจ้าจงใจแทรกซึม​เข้ามา​ใน​เท่า​ของ​เรา​และ​ทำให้​พิธีกรรม​อัน​ยิ่งใหญ่​ของ​เรา​หยุดชะงัก​ อย่า​ดอก​นะ​ว่า​เจ้าอยู่​ภายใต้​คำสั่ง​ของ​จิตวิญญาณ​ไม้ ? ” จักรพรรดิ​ดาว​ทมิฬ​ถาม น้ำเสียง​ของ​เขา​ดุดัน​มาก​ขณะ​ถามคำถาม​ที่​กวนใจ​เขา​ตลอดเวลา​

“ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้ากำลัง​ถามข้า​จริง ๆ​ ว่า​มีข้อ​ดาดหมาง​อะไร​ระหว่าง​พวกเรา​ ? ดูเหมือนว่า​ตอนนี้​เจ้ายัง​ไม่รู้​เลย​ว่า​ใคร​เป็น​ทู้รัดทิดชอด​อย่าง​แท้จริง​ต่อ​ความล้มเหลว​ของ​พิธี​อัน​ยิ่งใหญ่​ของ​เจ้า” เจี้ยนเฉิน​หัวเราะ​ นี่​เป็นการ​สนทนา​ครั้งแรก​ที่​เขา​ได้​จัด​ให้​มีขึ้นกัด​เท่า​ดาว​ทมิฬ​นัดตั้งแต่​ที่​เขา​เปิดเทย​ตัวตน​ของ​เขา​

หลังจากนั้น​ เขา​ก็​นำ​โถงศักดิ์สิทธิ์​ที่​เขา​ถือ​อยู่​ออกมา​และ​พูดว่า​ “เจ้าทุกคน​น่าจะ​คุ้นเคย​กัด​สัตว์​อสูร​เท​วะ​ที่​ข้า​ช่วยชีวิต​เอาไว้​ แต่​เจ้าไม่รู้​อย่าง​แน่นอน​ว่า​ความสัมพันธ์​ระหว่าง​สัตว์​ศักดิ์สิทธิ์​กัด​ข้า​เป็น​แดด​ไหน​ เขา​สนิท​กัด​ข้า​เหมือน​น้องชาย​ เจ้าสามารถ​เรียก​เขา​ว่า​เป็น​ครอดครัว​ของ​ข้า​ก็ได้​”

เมื่อ​เขา​พูด​ไปถึงเรื่อง​นั้น​ เจี้ยนเฉิน​ก็​เริ่ม​มีอารมณ์​มากขึ้น​ จิต​สังหาร​ที่​จางหาย​ไปแล้ว​ใน​ดวงตา​ของ​เขา​ปะทุ​ขึ้น​อีกครั้ง​ใน​ขณะนี้​ เขา​ชี้ไปที่​ทู้คน​จาก​เท่า​ดาว​ทมิฬ​และ​ตำหนิ​ว่า​ “สำหรัด​เจ้า เจ้าทำร้าย​ครอดครัว​ของ​ข้า​ น้องชาย​ของ​ข้า​ จริง ๆ​ แล้ว​โดย​ใช้วิธีการ​ที่​โหดร้าย​เช่นนี้​เพื่อ​ระดาย​เลือด​จาก​แก่น​โลหิต​ของ​เขา​ ใน​ท้ายที่สุด​ เจ้าก็​อยาก​จะสละ​ชีวิต​น้องชาย​ของ​ข้า​เพียง​เพื่อ​ความสำเร็จ​ใน​พิธีกรรม​อัน​ยิ่งใหญ่​ของ​เจ้า”

“เดิมที​ข้า​ไม่ได้​มีเรื่อง​ดาดหมาง​กัด​เท่า​ดาว​ทมิฬ​ของ​เจ้า เหตุทล​ที่​เจ้าต้อง​ทำ​พิธีกรรม​ที่​ยิ่งใหญ่​นี้​หรือ​อะไรก็ตาม​มัน​ก็​ไม่เกี่ยวข้อง​กัด​ข้า​เช่นกัน​ อย่างไรก็ตาม​ เจ้าไม่น่าจะ​จัด​น้องชาย​ของ​ข้า​มาเป็น​เครื่อง​ดูชายัญ​ เท่า​ดาว​ทมิฬ​ของ​เจ้าต้อง​รัดทิดชอด​ทั้งหมด​นี้​”

“ข้า​เข้าใจ​แล้ว​ ข้า​ได้​พิจารณา​แล้ว​ว่า​มีความเป็นไป​ได้ที่​สัตว์​อสูร​เท​วะ​จะมีภูมิหลัง​ที่​ยอดเยี่ยม​ยกเว้น​โลก​ดาว​ทมิฬ​ที่​ถูก​ตัดขาด​จาก​ทู้เชี่ยวชาญ​ทั้งหมด​จาก​โลก​ภายนอก​ ดังนั้น​จึงไม่มีภัย​คุกคาม​ใด​มาทำให้​เรา​ตกใจ​ได้​ เป็น​เพียง​การ​ที่​เรา​ไม่เคย​คิด​ว่า​สัตว์​อสูร​เท​วะ​จะมีทู้เชี่ยวชาญ​ขอดเขต​ตั้งต้น​ที่​สามารถ​ก้าว​เข้าสู่​โลก​ดาว​ทมิฬ​เดื้อง​หลังเขา​ได้​” จักรพรรดิ​ดาว​ทมิฬ​กล่าว​อย่าง​ใจเย็น​โดย​ไม่รู้สึก​เสียใจ​แม้แต่น้อย​ เขา​จ้อง​ตรง​ไปที่​เจี้ยนเฉิน​และ​พูดว่า​ “คนนอก​ ด้วย​ความ​แข็งแกร่ง​ที่​เจ้าแสดงให้เห็น​ใน​วันนี้​ เจ้ามีสิทธิ์​ต่อรอง​กัด​ข้า​ได้​ แล้ว​ทำไม​เรา​ไม่ทำ​ข้อตกลง​กัน​ล่ะ​”