ตอนที่ 2905 : การตายของเชิงยี่
สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นทำให้เจี้ยนเฉินใจหายวูบ แม้ว่าหอคอยกระดูกจะกันไม่ให้เขาแผ่การรับรู้ออกไปจนเขาไม่อาจจะสังเกตสถานการณ์ภายนอกได้ แต่เขาก็รู้ทันทีว่าพวกเขามาพบกับศัตรูที่ แข็งแกร่งเข้าให้แล้ว
“แม้แต่ เชิงยี่ ที่เป็นขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 9 ก็ยังโดนซุ่มโจมตี ผู้โจมตีอาจจะเป็นจอมปราชญ์สูงสุด ข้าไม่คิดว่าสมบัติที่ข้าได้มาจากโลกดาวทมิฬนั้นจะทำให้จอมปราชญ์สูงส สุดมาโจมตีได้เช่นนี้” เจี้ยนเฉินไม่อาจจะสนใจการฟื้นฟูพลังวิญญาณตัวเองอีกต่อไป เขาดีดตัวขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ตอนนั้นหอคอยกระดูกสั่นไหวอย่างรุนแรงอีกครั้งพร้อมกับเสียงระเบิด การโจมตีที่มันได้รับในครั้งนี้รุนแรงกว่าเดิมหลายสิบเท่า
ยิ่งกว่านั้นตอนที่หอคอยกระดูกสั่นไหว หอคอยก็แผ่คลื่นพลังออกมอัดใส่เจี้ยนเฉิน ซึ่งเพียงพอทำให้เขาเปลี่ยนสีหน้าได้
เจี้ยนเฉินใจสั่น พลังบรรพกาลปะทุขึ้นมาในร่างพร้อมกับแสงที่ห่อหุ้มตัวเขาเอาไว้
ตอนนั้นเขาได้ใช้การป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาออกมา
แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น แต่เมื่อคลื่นพลังมาถึงตัวเขา แสงรอบตัวเขาก็พังทลายลง จากนั้นพลังจำนวนมากก็ทำให้เขากระเด็นออกไป เขาอัดเข้ากับกำแพงด้านหลังอย่างแรง เลือดและกล้ามเนื้อป ปะทุขึ้นมา แม้แต่อวัยวะภายในก็ยังสั่นไหวอย่างรุนแรง
หากไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งของร่างบรรพกาล คลื่นพลังนี้เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอทำให้ยอดฝีมือขั้นบรรพกาลช่วงต้นบาดเจ็บสาหัสได้
แม้แต่ยอดฝีมือขั้นบรรพกาลช่วงกลางก็ยากที่จะไม่บาดเจ็บต่อหน้าคลื่นพลังนี้
ตอนั้นพลังดั้งเดิมของโลกจิตวิญญาณก็ปรากฏขึ้นในการรับรู้ของเจี้ยนเฉิน ตอนนั้นเองที่เจี้ยนเฉินพบว่าวัตถุเทพขั้นกลางอย่างหอคอยกระดูกได้แตกออก รอยแตกขนาดใหญ่กว่า 30 เมตรแผ่ ไปทั่วหอคอย
เจี้ยนเฉินที่อยู่ชั้นล่างของหอคอยมองเห็นชั้นบนผ่านรอยแตกนี้
แรงกดดันของวัตถุเทพขั้นกลางได้หายไป
“วัตถุเทพขั้นกลางกลับโดนทำลายง่ายดายเช่นนี้ อีกฝ่ายต้องมีความแข็งแกร่งที่น่ากลัวอย่างมาก...” เจี้ยนเฉินอึ้ง แม้ว่าจอมปราชญ์สูงสุดจะสามารถทำลายวัตถุเทพขั้นกลางได้ แต่มันก ก็ไม่ได้ง่ายแบบนี้
การจะทำลายวัตถุเทพขั้นกลางได้แบบนี้ มันบ่งบอกว่าอีกฝ่ายนั้นเหนือกว่าจอมปราชญ์สูงสุดทั่วไป
ในพริบตา เจี้ยนเฉินก็ปรากฏตัวขึ้นด้านนอกหอคอยกระดูก แม้ว่าความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้นมาอย่างมากแต่เขาก็รู้ว่าความแตกต่างมันมากแค่ไหนระหว่างเขากับจอมปราชญ์สูงสุด ผลก็ คือเขาไม่คิดแม้แต่จะสู้เมื่อพบกับจอมปราชญ์สูงสุด สิ่งเดียวที่เขาคิดคือการใช้กฎมิติของเขาเพื่อหนีไป
แต่ตอนที่เขากำลังจะหนีด้วยกฎมิติ เขาก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติไป ตอนนั้นเขาไม่อาจจะรับรู้ถึงแรงกดดันใดๆ ไม่ใช่แค่แรงกดดันจะลดลงแต่มันกลับหายไป เขาไม่อาจจะเห็นใครอยู่รอบตัว ตอนที่เขามองออกไปรอบ ๆ มันเงียบจนน่ากลัว

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...